АЈДЕ ДА СТАНЕМЕ ДРЖАВА, А НЕ ПЛЕМЕНСКИ СОЈУЗ

Моето излагање на конференцијата на ЦИВИЛ.

Имаше големи очекувања дека после 11 години назадување, владеење кое покажуваше очигледни елементи на фашизам (колку и популистички да звучи терминот) ќе се случи променакоја ќе биде револуционерна, коренита, системска и сеопфатна, а не чепкање по површината на проблемот.

Се покажа дека корените на проблемот се подлабоки отколку што очекувавме.Дека воопшто не санува збор за партиско едноумие или за партизација на државата.

Всушност во Македонија воопшто и нема политички партии туку има етно-племенски кланови.

Под превезот на политичка борба на политичките партии се затскрива борбата за територија на етно-клановите. Тие не ја освојуваат власта туку ја освојуваат територијата на државата. Тие се доживуваат и однесуваат како окупатори на некој туѓа/непријателса држава од која треба да извлечат што е можно поголема корист за времето кое го имаат на располагање. За да покажат дека ја освоиле непријтелската територија прво ја бојат со своите бои, па ја деат на сфери на влијание на сојузниците.

Ова кореспондира со нивото на развој на генералната свест, застанато некаде на етно-племенските односи. Кога ќе се освои непријателската територија, секое племе од една етничка заедница си ги носи со себе своите племенски другарчиња затоа што само во нив има доверба. Па се создава некој штипски клан, па прилепски, па струмички, па гостиварски па кумановски. И туку гледаш одеднаш бенефиции сите припадници на една етно-племенска заедница, па на друга.

Со припадниците на другите етно-плменски заедници може да се договараат, да се пушат лулиња на мирот и слично, меѓутоа постојан проблем им се оние неопределените. Со нив не знаат што да прават и како кој ќе дојде на власт се обидува да ги обои во своите бои. Кај оние кои нема да може да ги обои ги прогласува за припадници на другата етно-племенска  заедница или просто ги игнорира.

И во сета оваа кармакашија доаѓаат некои од надвор со препораки и барања за  итни рефорсмки приоритети.  Вели: независни регулаторни, надзорни и контролни тела. Па:  членови со професионални способности, професионално искуство соодветно за областа, компаративна предност при изборот/ именувањето. А никаде не се спомнуваат племиња. Понатаму: деполитизација на јавната администрација. Транспарентност, заслуга правична застапеност, а пред тоа да се дадат бројките за да се дознаат потребите. Шпански села за нашите дични племенски главешини.

Кави бре способности, искуство, департизација. Доаѓа новото племе на власт и ја освојува територијата. Најстранспарентно. Без криење. И вели, до сега овде беше друго племе, ама сега ние сме на власт и нашето племе ќе ги има привилегиите. Се според закон, затоа што законот сме ние.

И вие ме прашувате за перспективи. И очекувате нешто паметно да ви кажам. Нема перспектива. Се додека не излеземе од нивото на развој кое соодветсвува на етно-племенско уредување, нема мрдање.

Племенскиот совет на СДСМ-ДПМНЕ-ДУИ не исполнува елементарни услови за да направи било каква промена.

И на крај мора да кажам дека во ова голем удел имаат и странците и ќе мора да го преземат сосптевниот дел од одговорноста. Во ниту еден момент не застанаат вистински зад граѓанскиот модел туку цело време кокетираат со етничкиот, па и племенскиот.

315 total views, 1 views today

ХАЈД ПАРК

Мицкоски даде изјава за медиумите. И медиумите ја пренесоа. Некои повеќе, некои помалку.

Што има во изјавата:

  1. Еден куп невистини (како на пример онаа дека “Македонија никогаш како што е сега не била по поделена, ниту по политички, ниту по партиски, ниту по национален, ниту по граѓанска основа. “. Или, онаа дека “Македонското општество во овој момент се наоѓа во можеби најтешката ситуација од осамостојувањето на Република Македонија“.). Изгледа Мицковски не бил во Македонија кога се случи инцидентот на Кале, или кога беа тепани студентите од Архитектонскиот факултет, или кога се степаа средношколците во Струга, или етничките немири во Скопје, или …
  2. Преземени содржини од написите и настапите на граѓански активисти во периодот на борбата со режимот на Груевски (како на пример “никакви реформи во економијата, нула реформи во здравството, катастрофални реформи во образованието, осиромашување, пљачкосување на македонската држава, иселување, крајна разочараност, демотивација, деморализирање на граѓаните на Република Македонија, без разлика на нивната етничка и партиска национална припадност“. Сигурно ова му останало на Мицковски како начин на добивање оценки со препишување од основно и средно училиште, па ете си продолжил и сега.
  3. Барање за избори, што е и единственото нешто кое ВМРО-ДПМНЕ научи да го прави изминатите години ( во 11 години на владеење на ВМРО-ДПМНЕ беа одржани 5 избори за пратеници во Собранието на Република Македонија).
  4. Измотавање (како изјавата “Имаме време и за реформи, имаме време и за сето она што Зоран Заев не го направи изминатите речиси две години, но исто така тоа ќе биде можност да ги корегираме сите грешки кои што Зоран Заев и владата на СДСМ од секаква природа ги направија изминативе две години.“ која е многу смешна ако се има предвид дека имале 11 години време сето тоа да го направат, а не го направиле).

Демократијата е премногу важна работа за да може да биде препуштена на шарлатани.

Тоа не значи дека и тие (шарлатаните) немаат право на мислење и на изразување. Никако.

Само во развиените демократски општетсва ним им се посветува внимание соодветно на вредноста на нивните изјави.

И ние имаме убави гајби на кои можат колку што сакаат и што сакаат да си зборуваат. И да им биде посветено соодветно внимание.

Само никако не смееме да го помешаме нивното шлакање со сериозни изјави на луѓето кои би требало да го трасираат патот на демократијата.

 

 

219 total views, 1 views today

ЗОШТО ЈАС НЕ МОЖАМ ДА БИДАМ ПРЕТСЕДАТЕЛСКИ КАНДИДАТ?

Да нема забуни, тоа што јас инсистирам на тоа дека е време да имаме жена за претседател на државата, во никој случај не значи дека јас ќе се кандидирам за оваа функција, или дека сум соодветна за неа.

Прво, не сум поврзана со ниту една политичка партија, или попрецизно кажано не сум и симпатична на ниту една политичка партија, или уште попрецизно, на сите политички партии им се превртува стомакот кога ќе се спомне моето име. Без исклучок.

Второ, не сум поврзана со бизнис заедницата и на крај памет не ми паѓа да правам било какви отстапки во однос на правата на граѓаните во корист на бизнисот, профитот и личното богатење. Ја сум за агресивен прогресивен данок со кој во добивката на  најбогатите ќе се зафаќа најмалку со 50% и сум против било какви интимни врски меѓу власта и бизнисот.

Трето,  претседателската функција не ја разбирам како биро за вработување, унапредување, наградување, помилување, додворување, отворање и/или поддршка на бизниси на роднини, пријатели, комшии и сл. Меѓутоа сум за најдобро можно искористување на она малку интелектуален потенцијал со кој располага ова наше државиче независно од верската, партиската, сексуалната, културната, музичката, етничката, припадност.

Четврто, јас сум атеист кој го почитува правото на вероисповед како лично и многу интимно право и ниту една религија не ја сметам за сојузник на државата. Верските заедници за мене се обични здруженија на граѓани кои треба да бидат третирани како такви.

Петто, не можам да бидам поткупена, на закани вообичаено реагирам со агресија, а умилкувањето го сметам за прв знак дека некого треба да го откачам.

Шесто, не сакам скапа облека, скапи автомобили, големи канцеларии, резиденции, телохранители, послуга, црвени килими, приватни авиони, …

Седмо, јас не ја кријам мојата лева ориентација во која се почнува и завршува со  човековите права за сите, секаде и во секоја ситуација. Најверојатно преведено на јазикот на сегашноста најблиски ми се зелените или екосоцијализмот.

Посебен недостаток кој е дефинитивно непремостлив е тоа што јас точно знам кои се надлежностите на претседателот на државата и што може да направи, а што не, што е спротивно на гламурозните ветувања кои се даваат во време на претседателските кампањи во кои кандидатите ветуваат брда и долини, мед и млеко и активности кои немаат врска со функцијата претседател на државата.

Во моментов во Македонија не може да има кандидат за претседател кој има и теориски шанси да биде избран а кој не припаѓа на ниту една политичка партија, кој е скаран со бизнис заедницата, кој нема намера да вработи барем сто души и уште толку да ги унапреди или именува, кој не се гушка со верските великодостојници и не имитира загрижен верник, кој не е веќе фатен на орото на меѓусебно давање и земање, кој не сонува за палата од мермер и запрен сообраќај додека поминува покрај смртниците, кој не е отворено или прикриено десно ориентиран и кој не е спремен да ја вети Месечината и брзо патување на Марс.

Заради сето ова, ве молам ни на шега да не го спомнувате моето име како можен кандидат за претседател на државата.

Меѓутоа, јас цврсто стојам на тврдењето дека на оваа држава и е потребна претседателка. И јас ќе гласам за било која кандидатка која ќе се појави на наредните избори. Било која. Добро, имам една црвена линија. Ќе гласам за било која, која е макар и за нијанса подобра од Ѓорѓе Иванов.

832 total views, 1 views today

ДОЛЕ РЕЖИМОТ – ДА ЖИВЕЕ РЕЖИМОТ

Денес (10.10.2018 година) добив две покани од Министерството за внатрешни работи (Сектор за прекршоци) во кои ме повикуваат да дојдам во Комисијата за прекршоци во својство на сторител, а врз основа  на барања за поведување на прекршочна постапка поднесени од страна на Министерството за внатрешни работи до Министерството за внатрешни работи (повторувањето не е грешка туку факт) заради сторен прекршок: оштетување на јавана зграда.

Барањата за поведување на прекршочна постапка од Министерството за внатрешни работи се доставени до Министерството за внатрешни работи на 6.07.2016 година и на 11.07.2016 година (од претходниот режим), а се процесирани на крајот од 2018 година (од сегашниот режим).

Многу интересна ситуација ова со поканиве.

Прво, Шарената револуција беше граѓанско движење против еден диктаторски режим кое успеа на најбезболен и најбезбеден начин (со фрлање на боја врз објектите на државната власт) и без никакви жртви да го сруши режимот. Повикувањето на одговорност за фрлањето боја врз објекти на државната администрација е еднакво на повикување на одговорност за рушење на диктаторскиот режим. Значи, јас треба да бидам казнета затоа што сум го срушила диктаторскиот режим.

Со други зборови, полицијата на политичката гарнитура која беше донесена на власт како резултат на ова граѓанско движење ги гони претставниците на граѓанското движење заради тоа што ја донеле на власт.

Второ, не се повикуваат на одговорност сите учесници на Шарената револуција туку само оние кои не влегоа во власта.

Со други зборови, како реузлтат на фрлањето боја Заев стана премиер и заради тоа никому не му паѓа на крај памет прекршочно да го гони.

Како резултат на фрлањето боја Шеќеринска стана министер за одбрана и заради тоа никому не му паѓа на крај памет прекршочно да ја гони.

Како резултат на фрлањето боја Шилегов стана градоначалник   и заради тоа никому не му паѓа на крај памет прекршочно да го гони.

Како резултат на фрлањето боја Павле Богоев стана пратеник и заради тоа никому не му паѓа на крај памет прекршочно да го гони.

Јас останав граѓански активист и заради тоа мене прекршочно ме гонат.

Со тоа е прекршен Уставот на Република Македонија, Законот за спречување и заштита од дискриминација и на крај и членот 8 (Начело на еднаквост, непристрасност и објективност) од Законот за општата управна постапка.

Трето, самата покана се повикува на член 67 од Законот за општа управна постапка од 2005 година и покрај тоа што тој закон престанал да важи 2015 година (член 140 од Законот за општа управна постапка) со што е прекршен членот 5 од Законот за општа управна постапка (начелото на законитост).

Четврто, барањето за поведување прекршочна постапка не ги содржи елементите предвидени во членот 90 (Содржина на барањето) од Законот за прекршоци.

Петто, во поканата сум означена како сторител, не осомничен,  со што е нарушена презумцијата на невиност и органот кој ја испратил поканата веќе донел одлука за случај во кој јас не сум ни обвинета, судена ни осудена.

Шесто, во двете барања како службеник кој го констатирал прекршокот се наведува исто лице Николоски Гоце од ПС ОН “Центар“-СВР Скопје и покрај тоа што станува збор за два различни настани, кои се случиле во различно време и на различно место.

Заради сето погоре наведено јас Најчевска Мирјана,

Прво, ќе поднесам пријава за дискриминација до Комисијата за заштита од дискриминација и Народниот правобранител.

Второ, ќе поднесам кривична пријава против началникот на одделението за прекршоци на СВР Скопје Мехди Мустафа (потписник на барањето), заради злоупотреба на службената должност.

Трето, ќе поднесам кривична пријава против службеното лице Петрушевски потписник на поканата заради нарушување на пресумпцијата на невиност и злоупотреба на службената должност.

Четврто, ќе поднесам кривична пријава против униформираниот полициски службеник Николоски Гоце заради сомнение за давање лажен исказ и мамење во вршење на служба.

Петто, ќе поднесам тужба за дискриминација против министерот за внатрешни работи Оливер Спасовски, по командна одговорност.

И на крај, драги мои актуелни властодржци,  со ова покажувате дека вие не го срушивте диктаторскиот режим, туку само станавте нови корисници на истиот.

6,015 total views, no views today

Што нудат луѓето кои повикуваат на бојкот на референдумот?

Слушам многу фрази: вечна Македонија, свето име, ненародна власт, геноцид, само една љубов, одбрана на татковината …

Она што не го слушам е што навистина нудат како како резултат на своите активности луѓето кои повикуваат на бојкот на референдумот.

Еве, да претпоставиме дека бојкотот ќе успее и референдумот ќе пропадне. И да претпоставиме дека тоа ќе доведе до откажување од договорот од Преспа.

И, што понатаму?

Уште 27 години тапкање во место и преправање дека се договараме, а всушност не сакаме договор?

Враќање на ВМРО-ДПМНЕ која беше срушена како најкорумпирана и најнедемократска  власт после повеќегодишни масовни демонстрации?

Status quo на условите во кои до сега живеевме?

Ако го правиме истото тоа што сме го правеле изминатите 27 години, ќе дојдеме до истиот резултат, нели?

 

Concept of business cycle or going nowhere

Ќе останеме најзагадена држава во Европа, со најлошо образовани, со најниско ниво на здравствена заштита. Ќе останеме најкорумпирана држава во Европа, држава со најнизок стандард, со најголема смртност на доенчиња и родилки, …

Или ќе се случи нешто неочекувано? Чудо од небото?

Она што можам да го видам е дека пробавме да функционираме надвор од главните европски токови (27 години) и не мрднавме од мртва точка, додека другите напредуваа и се повеќе се оддалечуваа од нас.

За мене договорот од Преспа е нешто ново и можеме да очекуваме и поинаков резултат. Не е чудо, не е совршенство без мана, не е концентрат на мудроста и знаењето, меѓутоа е алатка која нуди излез од калта.

Навистина сакам да слушнам што нудат како решение на ситуацијата во која се наоѓаме тие кои повикуваат на бојкот, освен удирањето во гради, извикување на бомбастични фрази и црковно-националистичкиот рап со кој се сее омраза.

 

 

243 total views, no views today