КАКО ДРЖАВАТА СО КОЈА РАКОВОДИ (ВМРО)ДПМНЕ МИ ГО ОДЗЕДЕ ИЗБИРАЧКОТО ПРАВО И ЗОШТО ТРЕБА ДА БИДЕ КАЗНЕТА

Правото на избор е еден од темелите на современата демократија и заштитата на ова право е должност на секоја демократска држава.

Оневозможувањето на изборот, ограничувањето на правото на избор, манипулацијата со изборите се гонат кривично, по службена должност и се казнуваат многу строго. Тоа е задача на државата.

Државата на чија раководна позиција се наоѓа ДПМНЕ 10 години ја злоупотребуваше својата надлежност и го загрозуваше правото на избор на своите граѓани.

Еден од начините на злоупотреба беше (е) манипулацијата на избирачкиот список.

  1. Државата во која власта ја држи ДПМНЕ континуирано внесуваше хаос во избирачкиот список со тоа што не го ажурираше (не ги бришеше починатите, оние кои веќе немаат македонско државјанство или пак одамна ја промениле адресата на живеење).
  2. Државата во која власта ја држи ДПМНЕ преку криминалната испостава која работи во просториите на Министерството за внатрешни работи издаваше (па и се уште издава) лични карти (документи за идентификација), на луѓе кои не се граѓани на Република Македонија и кои не би требало по ниту еден основ да имаат ваков документ, ниту пак право на глас во Република Македонија.
  3. Државата во која власта ја држи ДПМНЕ преку криминалците инфилтрирани во работата на Државната изборна комисија, со години спречуваше било кој облик на фактичка проверка на гласачкото тело.
  4. Државата во која власта ја држи ДПМНЕ оневозможи попис на населението и со тоа оневозможи било каква проверка на ситуацијата со гласачкото тело.
  5. Државата во која власта ја држи ДПМНЕ инфилтрираше свои криминалци во сите државни институции во кои се собираат податоци за населението и на тој начин овозможи лажирање на бројките на сите нивоа.

На овој начин државата во која власта ја држи ДПМНЕ можеше без проблеми да манипулира со бројките и да си обезбеди континуирано лажирање на сите изборни циклуси.

Дури и тогаш кога лагите излегоа на виделина и кога нелогичностите го достигнаа она ниво кога веќе не можат да останат незабележани, државата во која власта ја држи ДПМНЕ не прифати одговорност и не се согласи да го направи најнормалното нешто кое треба да го направи една власт која себе се нарекува демократска – да го провери избирачкиот список.

Заради ова, мораа да дојдат луѓе од страна, да извршат крајно непримерен притисок врз власта и да наметнат методологија со која ќе се провери дали меѓу оние кои се запишани на списокот има умрени, луѓе кои не живеат во Македонија, луѓе кои не се државјани на Македонија и луѓе на кои во последните 10 години им се издадени лични исправи со кои се тврди дека се државјани на Македонија и покрај тоа што не се.

Многу едноставно нели?

ДПМНЕ реши да ги употреби сите ресурси на државата кои му стојат на располагање и да најде начин како да избегне од избирачкиот список да бидат тргнати имињата на луѓето чии гласови можат да бидат употребени во нивна корист.

  1. Ги искористи инфилтрираните криминалци во државните институции и го лажираше процесот на споредба меѓу различните бази на податоци.
  2. Ги искористи криминалците инфилтрирани во Државната изборна комисија и создаде хаос во процесот на проверка.
  3. Преку криминалците инфилтрирани во Државната изборна комисија ги украде податоците од избирачкиот список и ги лажираше.
  4. Во методологијата внесе низа нелогични прашања кои овозможуваат манипулација со крајните резултати.

Резултат на овие активности беше:

  1. Сите имиња на луѓе кои немаат избирачко право да останат на избирачкиот список.
  2. Да се направи листа од имиња на луѓе кои по ниту еден основ не се сомнителни како гласачи
  3. Да се принудат луѓето да го докажуваат правото да бираат, наместо обратното, да бидат изнесени аргументи со кои се оспорува нечие право.

Државата во која власта ја држи ДПМНЕ прогласи дека ме нема во ниту една база на податоци во државните органи кои ги раководат криминалците на ДПМНЕ, дека не живеам на адресата на која живеам веќе 35 години, дека лажно се претставувам како државјанин на Македонија, дека сум ги фалсификувала мојата лична карта и патна исправа, дека противзаконски работам веќе 35 години во државна институција, дека немам имот на мое име и дека не плаќам даноци.

На тој начин, државата во која власта ја држи ДПМНЕ ми го одзеде правото на глас. Ме избриша од бирачкиот список на кој сум запишана веќе 42 години. И нешто повеќе. Државата со која раководи ДПМНЕ ме прогласи за криминалец.

Picture1

За да си го вратам правото на глас јас треба да докажувам дека не сум криминалец кој фалсификува јавни исправи, дека сум државјанин на оваа држава,  и во крајна линија треба да докажувам дека постојам.

Државата е должна да ги штити моите права. Во моментот кога ми е одземено правото на глас од страна на  државата со која раководи ДПМНЕ таа ги прекршила Уставот, меѓународните конвенции и националните закони.

Претставниците на таа држава кои се задолжени во рамките на Државната изборна комисија да го заштитат моето право на избор, мора кривично да одговараат. Тоа важи и за претставниците од другите партии и наводно независните експерти тоа го го дозволиле – тие станале соучесници во овој криминал. И тие мора кривично да одговараат заедно со оние од ДПМНЕ.

6579C7D4-693D-4A09-9FB9-C49EF867CE61_w987_r1_s

НАРОДОТ Е ГЛУП, ГЛУП И УШТЕ ЕДНАШ, ГЛУП

Насловот нема врска со содржината на написот, меѓутоа, искуството ми покажа дека ваквите наслови ги привлекуваат провладините медиуми (пардон – мегафони) па си реков ајде да пробам, можеби ќе го објават целиот текст заради насловот.

Имаме проблем.

Многу голем проблем.

 

Државата ни пука по сите шавови и пополека се распаѓа пред наши очи.

Узурпаторите на власта кои 10 години ги цедеа граѓаните, ги молзеа и шуреа, се обидуваат во ситуација на хаос да ушичарат уште некој денар на маката и трагедијата на граѓаните.

И секако, се обидуваат да направат магла во која ќе најдат виновници кон кои ќе го насочат гневот на граѓаните.

 

Што треба да направи една држава во ваква ситуација?

– да ја мобилизира целокупната механизација во државата (од сите актуелни градилишта) и да ја упати во подрачјата кои имаат претрпено штета.

– да ги ангажира сите расположиви човечки капацитети кои можат да помогнат со својата стручност и знаење (експерти, стручњаци, лекари, психолози и психијатри, …)

– да ги мобилизира невработените (отприлика 100000 до 40 години старост и со образование до завршено средно) кои за соодветна надокнада сакаат да се вклучат во расчистувањето на терен.

– да направи итна пренамена на парични средства кои се трошат за неегзистенцијални објекти и да ги канализира за санирање на штетите кои ги претрпеле граѓаните.

– да ги кумулира сите средства кои доаѓаат како помош од надвор и да направи план за распределба на иститепод постојана и многу отвотена контрола на граѓаните и на граѓанскиот сектор.

Ниту една од овие работи не може да ги направам јас или било кој друг претсавник на цивилното општетсво, на шарените, еднобојните или двобојните.

Овие работи може да ги направи само некој кој е на власт и кој во свои раце ги има ингеренциите да донесува одлуки и да раководи со државните органи.

Волонтерството и непосредното самоорганизирано помагање на настраданите од страна на граѓаните е потребно во првиот ден од несреќата додека да се активираат институциите.

Тоа што после 7 дена од несреќата има потреба од волонтери кои ќе работат на терен покажува дека не работат институциите.

Тоа што владее потполн хаос во распределбата на помошта на настраданите, покажува дека не работат институциите.

Тоа што нема тело кое транспарентно ќе известува за собирањето и распределбата на помошта која доаѓа од надвор, значи дека тие кои се на власта сакаат да ги украдат парите.

Тоа што не запираат градбите и не се прераспоредуваат парите, значи дека на тие кои се на власт ги боли патика за настраданите од поројниот дожд.

Тоа што политичарите си шљацкаат со нови чизмички по калта и носат каучи, значи или дека 13925270_10210408873562168_7992434017114940283_nнемаат појма што треба да прават или пак (што ми е многу веројатно) им фрлаат прашина (не, во случајов им фрлаат кал) во очите на граѓаните и печалат на нивната мака (било да станува збор за пари или пак за политички поени).

Едно да се разбереме, со соодветна употреба на сопствените средства и средствата кои доаѓаат од надвор, сите граѓани кои претрпеле штета можат да бидат обештетени (во потполност) и во рок од еден месец да започнат со нормален живот.

Немој да ве лажат и немој да прифаќате ништо помалку.

А после месец дена, треба да започне опсежна истрага за виновниците и одговорните за настанатите штети и за сите жртви од поројниот дожд.

Во меѓувреме, дај бре забркајте ги тоа политичарите и не дозволувајте да се измотаваат со вас. Испратете ги на нивните работни места и што е можно побргу да ви обезбедат нормален живот.

 

 

НЕ Е ДОВОЛНО ДА СЕ СОМНЕВАШ ЗА НЕШТО ДА ПРОГЛАСИШ ЗА СПОРНО

Бидејки живеам во држава која ја предводат кецароши, чии закони ги носат и спроведуваат кецароши и во која кецарошите прават се што можат за да го спречат владеењето на правото (кое ниту го разбираат ниту пак можат да го спроведат), еве, уште еднаш, да пробам да објаснам, за граѓаните.

Избирачкото право е едно од основните права кои се гарантирани со Уставот на државата. Според членот 22 од Уставот – Секој граѓанин со наполнети 18 години живот стекнува избирачко право. Избирачко право немаат лицата на кои им е одземена деловната способност.

Што значи ова во превод:

  1. – Нема никаков дополнителен услов за остварување на избирачкото право освен државјанството и полнолетството (не е важно со кого си, какво презиме имаш, колку деца имаш, на која возраст е твојот сопруг/сопруга, која е разликата во години меѓу вас, дали живееш сам или со мама и тато, …). За некој да нема бирачко право треба да не е полнолетен и да нема државјанство на Република Македонија.
  2. – Единствен исклучок претставува одземената деловна способност.

Тоа значи дека никој нема право да го одземе или ускрати нечие избирачко право на полнолетен, деловно способен граѓанин на Република Македонија.

Доколку некој го избрише некого од избирачкиот список со тоа тврди дека некој не е полнолетен, дека не е државјанин на Република Македонија или пак му е одземена деловната способност.

Полнолетството и државјанството се докажуваат со валидна лична карта или пасош (патна исправа). За деловната неспособност треба да има судска одлука донесена во соодветна процедура.

Тоа понатаму значи дека, доколку некој сака да го избрише моето име од избирачкиот список треба да докаже дека не сум полнолетна, дека не сум државјанин на оваа држава или дека постои одлука со која сум прогласена за деловно неспособна.

Доколку постои сомневање за моето полнолетство, се врши проверка во матичните книги во МВР/Министерството за правда и надлежен орган изработува индивидуално решение во кое се дадени податоците од кои се гледа дека не сум полнолетна.

Доколку постои сомневање за моето државјанство (кое се докажува со важечка лична карта или патна исправа), се врши проверка со вкрстување на податоците со податоци во другите институции (на пример се проверува државјанството на родителите, проверка дали сум добила отпуст од македонско државјанство, …) и надлежен орган (МВР) носи решение со кое се прогласувам за странец и ми се одзема личната карта, патната исправа и против мене се поведува постапка заради фалсификат или лажно претставување, … Впрочем, според Законот за државјанство “За стекнување, односно престанување на државјанството на Република Македонија, се известуваат надлежните државни органи и организации кои го евидентираат податокот за државјанството во евиденциите за кои со закон се овластени да ги водат.“.

Доколку се утврди дека има судска одлука со која сум прогласена за деловно неспособна, ми се назначува старател или, доколку таков веќе е назначен, му се испраќа допис со кој се известува за бришењето од избирачкиот список.

Секоја друга постапка, со која ми се ограничува избирачкото право е противуставна, спротивна на ратификуваните меѓународни договори и кривичниот законик ја санкционира со казна затвор од најмалку три години (а најмногу доживотен затвор).

Во законите може да се определат начини на проверка, посебни методологии и процедури. Нема ништо погрешно во проверките. Тие се добри и треба да бидат направени. Во актуелниот момент се прават вкрстувања затоа што не му веруваме на нашето Министерство за внатрешни работи и тоа со добра причина. И тоа е кажано во Правилникот со кој е дефинирана методологијата. Меѓутоа, тоа се методологии, начини на проверка и процедури кои треба да ги спроведат државните органи со цел утврдување дали имам или немам бирачко право. Доколку вкрстувањето се прави со податоците во пензиско, здравствено, социјално осигурување и тие се поклопуваат, апсолутно нема основа за сомневање во нивната веродостојност.

Доколку податоците се појавуваат само и единствено во МВР (во кое се сомневаме заради тоа што го водела 10 години банда од криминалци)  државниот орган кој се сомнева во моето бирачко право може да поведе постапка пред надлежен орган, а надлежниот орган ќе донесе решение со кое ми се одзема правото. Тоа решение можам да го обжалам (да поведам управен спор пред Управниот суд) и доколку го докажам спротивното да барам и соодветна оштета и се разбира нечија одговорност.

Меѓутоа, никако (читај НИКАКО), не може државата да ми го одземе бирачкото право како дел од некоја методологија која си ја усвоила некоја комисија и да ме избрише од бирачкиот список, затоа што некој мисли дека, на пример, е многу сомнително тоа што имам различно презиме од сопругот, тоа што е тој  три месеци помлад од мене и во исто време живееме на иста адреса со   (а можеби и спиеме во иста соба, или не дај боже, во ист кревет).

Овие фичфиричи, не се само кецароши, туку се и мрзи невидени. Ако еден индикатор насочува кон нешто сомнително, тие имаат на располагање уште 10 други евиденции да го проверат тоа. Арно ама мрзата е поголема од се и тие решиле да ни ја префрлат нивната работа (за која се добро платени) да ни ја префрлат нам – ние да докажуваме дека сме живи и дека сме државјани на оваа држава. При тоа не се повикуваат ни на Устав, ни на закон, туку на договор на четири партии.

Кецароши едни мрзливи, седнете и сработете си ја работата. Ако после вкрстувањето со сите бази на податоци навистина не се совпаѓаат податоците, поведете валидна постапка и дајте ми валидно решение со кое се прогласувам за неполнолетна или за странец или за деловно неспособна.

ИМАМ ПРАВО И ДОЛЖНОСТ ДА СЕ ПОБУНАМ ПРОТИВ ПОВРЕДАТА НА ОСНОВНИТЕ ЧОВЕКОВИ ПРАВА И СЛОБОДИ – ЗАТОА ШТО СУМ ЧОВЕК, А НЕ ГОВЕДО

За сите оние кои поминале моја обука, а заборавиле, и за сите оние кои не поминале моја обука, а се чудат зошто ги бришам и блокирам:

Picture1

Хоророт на Втората светска војна го создаде модерниот концепт на човековите права:

  • За да не се повтори историјата
  • За да се потенцира заедничкиот интерес на луѓето
  • За да се реафирмира вербата во достоинството и вредноста на човечкото суштество 
  • За да се изрази спремноста за заедничко спротивставување на вакви  повреди на хуманоста

Picture2

Луѓето утврдиле дека:

¨Молчењето и незаинтересираноста за страдањата на другите и за повредите на правата на другите стануваат дел од проблемот

¨Холокаустот не е несреќна случка во историјата туку последица на неделувањето на голем број луѓе“

Затоа што “Светот не е опасно место за живеење заради луѓето кои прават зло, туку заради луѓето кои седат и дозволуваат тоа да се случи“

Picture7

И, торурата е забранета во секој момент, во секоја околност и за секое човечко суштетсво (независно од тоа дали го нарекувате монструм или не).

Picture8

“ Тортура е секој акт со кој на некое лице му се нанесува големо страдање, физичко или душевно, со цел од него или од некое трето лице  да се добие известување или признание, да се казни за некое дело кое тоа или некое трето лице го сторило или има сомнение дека го сторило, да се заплаши или врз него да се изврши притисок, или некое трето лице да се заплаши или врз него да се изврши притисок, или од кој било друг мотив заснован врз каква било форма на дискриминација, кога таквата болка или страдање ги нанесува некој службеник на јавна служба или некое друго лице кое дејствува по службена должност или врз основа на изречен налог или согласност на службено лице.“

Turkish-soldiers

Забраната на тортурата е издигната на највисоко можно ниво затоа што:

  • – Сторител на тортурата е државата (олицетворена во своите службеници)
  • – Таа зад себе го има целокупниот систем кој ја дозволил, овозможил или не ја санкционирал тортурата
  • – Државата има можност за легитимна употреба на сила и оружје
  • – Државата има можност за прикривање и негирање и можноста за изнаоѓање оправдувања и изговори
  • – Државата има можност за истражување и употреба на науката во актот на тортура

И немој да сум слушнала било какво оправдување за она што го прави Ердоган, или, некој да ме праша, што пак ме интересира тоа што се случува во Турција.

И, курирчиња и слична гамад, ова е она што го предавам на семинарите и како професор. За ова сум професионалец, а балерина сум исто толку колку што сте вие новинари, колку што е Груевски политичар, колку што е Зврлевски јавен обвинител, колку што е Чавков министер за внатрешни работи, колку што е Елена Гошева уставна судијка.

12011395_1077029995640413_6743858685786025193_n

 

ЕПИДЕМИЈА НА ГЛУПОСТ И КОРУПЦИЈА ВЛАДЕЕ ВО МАКЕДОНИЈА

Не знам што е позаразно: глупоста или корупцијата. Некако на еднакво ниво ми доаѓаат.

Навидум паметни и чесни луѓе во физички допир со глупи и корумпирани поединци и групи, преку ноќ нагло се осипуваат со препознатливите чирови на глупоста и им се дига темтепаурата на корумпираност.

Неверојатно.

Само како пример да го земеме прочистувањето на избирачкиот список. Толкава концентрација на глупост и корумпираност околу едно вакво многу едноставно прашање, одамна не сум видела.

dik-sostav

Работата е всушност многу едноставна, меѓутоа голем број луѓе дигаат прашина за да не видиме дека всушност станува збор за нивна глупост и/или корумпираност.

  1. Прво и основно, нема преговори околу тоа дали треба или не треба да имаме чист избирачки список. Станува збор за една од алатките во остварувањето на базично човеково право (право на избор) кое е во темелите на демократската држава. Значи, мора да се направи се (читај СЕ) што е можно на луѓето да не им биде ограничено правото на глас, да им се олесни остварувањето на правото на глас и да се спречи злоупотребата на правото на глас. За ова не се преговара.
  2. Второ и многу базично, основата на прочистувањето е многу едноставна  (и ставена е во закон, Устав, меѓународни документи)- секој полнолетен граѓанин на Република Македонија кој има право на глас.

Што значи тоа за прочистувањето?

Тоа значи дека на списокот не треба да има малолетници.

Тоа значи дека на списокот не треба да има починати.

Тоа значи дека на списокот не треба да има луѓе кои немаат деловна способност која им дава право да гласаат.

Тоа значи дека еден човек треба да се најде само еднаш на избирачкиот список за да може да гласа еднаш, а не повеќе пати.

Тоа значи дека на списокот не треба да има луѓе кои не се државјани на Република Македонија.

Тоа се проверува натој начин што се утврдува дали тој човек има лична карта или пасош (се разбира важечки). Ако некој има лична карта или пасош (важечки – тој човек си има право да гласа во својата држава која му ги издала овие документи, покрај сите останати права кои си ги има како носител на тие документи).

Дали постои можност за постоење на лажни документи со кои се тврди дека е некој државјанин на една држава, а всушност не е.

Да. Може да има вакви документи. Тоа се лажни или, фалсификувани документи.

Како се проверува дали документите се лажни?

Со тоа што се гледа дали во базите на податоци на државата (социјала, пензиско, даночно, здравствено, книги на родени и умрени, книги на венчани, агенција за вработување, агенција за државни службеници, …) било каде, се појавува човекот во чиј документ се сомневаме и се споредуваат податоците. Доколку има непоклопување на податоците (не се појавува на ниту едно друго место, има различни податоци на различни места. …), постои сомневање за лажен документ (независно од тоа дали е направен во некоја визба или пак од страна на криминалец вработен во МВР).

Изработката на лажни документи за идентификација е кривично дело и тој човек се гони кривично (и се разбира сите оние во ланецот кои овозможиле изработка на ваков документ).

Значи, доколку моето име се наоѓа на списокот на сомнителни граѓани објавен на страната на ДИК, тоа значи дека:

  1. 1. Некој во Тимот за компјутерска проверка погрешил ептен – ептен или „погрешил“ како за кривично дело;
  2. 2. Некој од членовите на ДИК ептен му „помогнал“ на лицето од Тимот за компјутерска проверка за да „погреши“ што исто така е тамам за кривичен прогон (за тоа се нема функционален имунитет); и
  3. 3. Претседателот на ДИК е неспособен да собере два и два, односно да направи проверка и увид и да утврди кој и како подметнал редица имиња на овој мератен список. Самата глупост можеби и не е кривично дело, ама командниот синџир значи кривична одговорност на потписникот, односно Претседателот на ДИК.

Нема потреба од докази или нешто друго освен логика за да се разбере дека ова е така.

Компјутерите не лажат (и многу, многу ретко грешат и тоа на сосема поинаков начин)! Значи, ако некој тврди дека јас всушност не сум родена во Македонија, не сум живеела сите овие години во Македонија, не сум се школувала во Македонија, не сум работела, не сум плаќала данок и придонеси, не сум стапила во брак, немам деца, не сум заведена во катастар како сопственик, немам постојано живеалиште на кое можам да бидам најдена и на кое примам пошта …  тогаш некој го фалсификувал списокот кој е објавен на официјалната страна на ДИК и за тоа треба кривично да одговара, а јас да добијам и оштета по неколку основи.

П против П (партија против право)

Продолжуваат преговорите на партиските работни групи, се очекува договор

Со надежи за договор, продолжуваат преговорите во Пржино

Почнаa партиските преговори во Пржино

Партиите почнаа нова рунда од преговорите за излез од кризата

А јас пак гледам како Македонија за уште неколку чекори се оддалечува од стандардите на современата демократија и владеењето на правото.

Најлошо е кога не успеваме да учиме на грешките од минатото и кога упорно ги повторуваме, постојано очекувајќи поинаков резултат.

Зар навистина ни треба уште еден Охридски договор со кој ќе се заташка прекршувањето на законите, ќе се амнестираат криминалците, а партиите и партиското договарање ќе ги заменат сите државни органи и целокупната легислатива?

Зошто излегоа граѓаните на улица и зошто уште се влечат по улиците?

1. Излегоа заради тесната поврзаност на државата и партијата и употребата/злоупотребата на државните органи од страна на партијата.

2. И заради нетранспарентното донесување одлуки и отсуството на граѓаните од процесите на одлучување.

3. И заради владеењето на партиското самоволие наместо владеењето на правото.

4. И заради отсуството на независни контролни механизми на власта.

5. И заради  теснопартиски приод кон нештата наместо почитување на плурализмот на интереси и потреби на граѓаните.

Ако е ова точно, тогаш на кој начин договор кој ќе го направат четири политички партии зад затворени врати може да биде во функција на:

  • – намалување на поврзаноста на партијата и државата (кога партијата решава во име на државата);
  • – транспарентно донесување одлуки со учество на граѓаните (кога се се прави во тајност, а граѓаните се исфрлени од процесот на одлучување и оставени да си се шетаат по улиците);
  • – владеење на правото наместо партиското самоволие (кога се слуша само зборот на партиските челници надвор од се’ она што претставува државно структуирање);
  • – воспоставување контролни механизми на власта (кога не се прифаќаат контролни механизми дури ни во процесот на преговарање):
  • – поддршка на политичкиот плурализам наместо партиско себезадоволување (политичкиот плурализам е многу поширок поим од партискиот плурализам; оттука, како до плурализам кога во ниту еден момент не се слуша гласот на различните).

 

Охридскиот рамковен договор ја продуцираше актуелната политичка и правна криза со тоа што создаде паралелен систем на формално постоење на норми и институции, а фактичко решавање на работите со директно договарање на две криминални банди кои себе се нарекуваат политички партии (мислам на ДУИ и ДПМНЕ).

 

Договорот од Пржино го прави истото тоа, со потполно негирање на правото, на демократијата, на плурализмот и партиципацијата на граѓаните.

Одбивањето да се формира експертска влада која ќе ги постави основите на демократското владеење базирано на правото е само ширум отворена врата за партиско делење на колачот, амнестирање на криминалците, уништување на државната структура и оневозможување во поблиска и подалечна иднина да профункционира било што надвор од политичките партии. И, без никакво сомнение, по Охрид и Пржино, да ни треба некој друг договор – можеби склучен од истите четири партии во – Припор!!!

Не ни требаат херои и хероини. Не ни е потребен водач качен на бел коњ. Не ни се потребни предводници. Потребни ни се правила, процедури и критериуми кои ќе бидат однапред донесени со учество на граѓаните, кои ќе траат и кои ќе важат подеднакво за сите.

Ако во овој момент граѓаните не го преземат процесот во свои раце, тогаш ќе бидат само пиуни во еден нов партиски дил, кој можеби ќе обезбеди смена на актуелната власт (или барем еден дел од криминалците од актуелната власт), но нема да обезбеди владеење на правото, плурализам, партиципација на граѓаните и контрола над секој оној кој ќе дојде на власт.

Работата е ние да ги искористиме странците со цел воспоставување услови за градење на демократска држава во која ќе владее правото, а не странците да не’ искористат нас за воспоставување нов естаблишмент кој ќе обезбеди мир и релативна стабилност за да не мора да се занимаваат со еден прцул од држава толку време.

Не случајно, странците се оградија од Шарената револуција и нејзините барања и не случајно ги затворија вратите за претставниците на Шарената револуција. Не случајно го откачија Ван Хојте и не сакаат ни да го погледнат Блупринтот направен од страна на граѓанските организации и граѓаните кои ја поддржуваат Шарената револуција.

За нив е сосема во ред и сосема доволен нов Охридски договор.

За нас не е и не смее да биде.

Јас мислам дека е време да отидеме до Пржино. Затоа што   се решивме да се бориме за своите права и тоа треба да заврши во наша корист, а не само да го смениме јавачот.

Ниту една одлука без граѓаните!

Timeo hominem unius libri

Бев таму со 10000? 20000? 30000? луѓе. Ама баш луѓе.

13466093_10208415296158229_1864124161200806243_n-1

Многу беа и сите беа многу живи (немаше кукли маскирани како граѓани).

И беа многу различни. Млади и стари и жени и мажи, со различно образование, со различна етничка припадност, со различни уверувања и политички определби. Имаше ептен леви и ептен десни и некои многу во центарот и некои без никакви политички определби.

Беа таму не затоа што некој ги присилил, затоа што им се заканил, затоа што ги купил или ги подмитил.

Не.

Беа таму затоа што се свесни и достоинствени човечки суштетсва, кои знаат дека живеењето во смрдлив ќенеф не е највисокиот дострел на живеење и дека имаат право на подобар живот, повеќе права, поголема заштита, поголема слобода. Беа таму затоа што знаат дека имаат право на иднина, ама и на сегашноста во која ќе живеат како луѓе, а не како стока.

Сите знае точно зошто се таму. Знае што бараат и што очекуваат.

И сите беа многу бесни. Бесни што и после јасно искажаните барања се уште мафијата ги држи конците во свои раце. Бесни на себеси што толку години трпеле и бесни на сите оние кои не се таму и со тоа го потмогаат преживувањето на криминалците на власт.

Бесни доволно за да посакаат да ја освојат зградата на Собранието и покрај кордоните полицајци и водените топови и гумените куршуми и шок бомбите и солзавецот и пендреците. Беа само на чекор од ова. И најверојатно, доколку мафијашите кои се на власт не станат свесни за огромната моќ на насобраниот бес кај граѓаните, идниот пат ќе го направат тој чекор. И тоа значи жртви, и значи бесмислено насилство и значи бесмислено разурнување.

И да сум на нивно место, ќе се плашам од бесот кој ќе се излее, не врз спомениците, не врз зградите, не врз објектите, туку врз нив самите. Долго собиран бес на луѓето кои биле лажени и мамени и газени и понижувани и убивани.

Мислам дека е последен момент да се тргнат. Додека можат.

Бев таму со 100?,200? 500? 1000? полицајци. Многу тажна збирштина.

Не верувам дека било кој од нив го прочитал или го разбрал Законот за полиција и членот 3 од овој закон во кој се вели:

Основна функција на Полицијата е заштита и почитување на основните слободи и права на човекот и граѓанинот гарантирани со Уставот на Република Македонија, законите и ратификуваните меѓународни договори…

Не верувам дека било што им значи оваа законска определба ставена пред заштитата на јавниот ред и мир, пред спречувањето и откривањето казниви дела, пред заштитата на правниот поредок. А за правата се работи. И основното право на луѓето да се побунат против валста која краде и лаже и убива.

Можеби еден ден ќе ја разберат.

Навидум бевме ние и тие. Ние облечени во маички (платени од наши пари) и дојдени таму за без пари, а тие облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови (платени исто така од наши пари) и дојдени таму платени со наши пари.

Само навидум бевме ние и тие.

Всушност бевме ние (ние облечени во маички и ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови).

Picturejas

prometej7-610x400

Сите ние кои го дишеме најзагадениот воздух на светот, сите ние кои пиеме најзагадена вода во Европа, сите ние кои имаме најнизок стандард во Европа, сите ние кои имаме најлошо образование во Европа, сите ние кои имаме најкорумпирана власт во Европа, сите ние кои имаме најлошо здравство во Европа, сите ние кои имаме најкратопк век на живеење во Европа, сите ние кои живееме во држава со највисока смртност на доенчиња во Европа.

И ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека нивните мајки и таковци и нивните деца и браќа и сестри ќе умираат затоа што некој ги птрошил парите наменети за здравство за гаќестиот позлатен споменик кој го штитеа. Ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека имаат право на подобар живот, на иднина и имаат право да влезат во 21 век каде што се наоѓа остатокот од Европа. Ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека се ние, а не оние со мерцедеси купени од наши пари, со гардероби купени од наши пари, оние кои трошат 4000 евра на ручек за четворица (наши пари), оние кои ги трошат нашите пари на палми, стиропор и рингишпили, додека ние тонеме во каљуга.

Ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека оној чии наредби ги слушаат веќе уби осуммина нивни колеги и спремен е и сите нив да ги жртвува за да ги заштити украдените пари. Ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека 30000 луѓе можат да ги прегазат, ама не сакаат затоа што се ние.

И ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека една професорка на свои 60 години изиграва лудача и им се дере, затоа што знае дека се ние и дека не сака да настрадаат затоа што некој од зади ги подбуцнува и манипулира и искористува, за да си го заштити сопствениот криминален газ.

Вчера бев таму со ние во маички кои знаат што сакаат и со ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови кои уште не разбираат дека се ние.

И ќе дојдам повторно, и повторно и повторно… Се додека сите ние не успееме да да го пречекориме јазот и да почнеме да си ја градиме сегашноста на 21 век.

А ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови кои уште не разбираат дека се ние вчера не го штитеа споменикот на Прометеј.

Легендата за Прометеј, титанот кој кој ги сакал луѓето повеќе од боговите, се жртвувал за нив затоа што сакал да ги направи рамни на боговите и заради тоа бил сурово казнет, е една од најпрекрасните легенди од грчката митологија. И длабоко хумана.

Picture1

Никако не може да биде споменик на Прометеј она позлатено човече со смкнати гаѓи кое го поставија мафијашите како дел од големата пералница на пари. А токму тоа кичасто ругло го штитеа вчера ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови кои уште не разбираат дека се ние.

Picture1

Ме прашаа дали се плашам од полицијата. Јас им реков дека не се плашам од ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови кои уште не разбираат дека се ние.

Меѓутоа се плашам од секој човек кој има прочитано само една книга и кој мисли дека позлатениот кич е културно наследство. Е, од таквите многу се плашам.

НИТУ ЕДНА ОДЛУКА БЕЗ НАС

Според членот 1 од Уставот на Република Македонија:

Република Македонија е суверена, самостојна, демократска и социјална држава. Суверенитетот на Република Македонија е неделив, неотуѓив и непренослив.

Според членот 2 од Уставот:

Во Република Македонија суверенитетот произлегува од граѓаните и им припаѓа на граѓаните. Граѓаните на Република Македонија власта ја остваруваат преку демократски избрани претставници, по пат на референдум и други облици на непосредно изјаснување.

Суверенитетот по дефиниција значи највисока власт, највисок политички авторитет, нечие право непречено да управува и донесува одлуки. Тоа значи дека во Македонија највисоката власт им припаѓа на граѓаните и тие се тие кои одлучуваат и управуваат.

Тоа значи дека кога ги трошевте државните пари без да не прашате – го прекршивте Уставот.

Кога го променивте изгледот на градот без да не прашате – го прекршивте Уставот.

Кога ги менувавте законите (посебно оние над 1000 промени по скратена постапка) без да не прашате – го прекршивте Уставот.

Кога не нудевте на продажба како бело робје на секој трговец кој ќе поминеше по патот – го прекршивте Уставот.

Кога го распрчкувавте државното богатство без да не прашате – го прекршивте Уставот.

И сега дојдовме да си го вратиме она што ни припаѓа по правото и по Уставот, назад.

Демократија не е само право ние граѓаните да избираме кој ќе седи во Парламентот и кој ќе управува со државата. Демокартија е јас граѓанинот како индивидуа да имам полна контрола над тие кои сум ги избрал/а, да имам потполна контрола над решенијата кои се носат и суштинско влијание врз конечните одлуки.

Ја преминавме линијата на незнаењето, и на стравот и на апатијата.

Немаме намера веќе да дозволиме политичките моќници да одлучуваат во наше име и спротивно на нашите интереси.

Нема да дозволиме веќе ниту една одлука да биде донесена без наше знаење, без наше влијание и без наша согласност.

Тука сме да бидеме активни учесници во сите процеси на одлучување. Ние граѓаните. Не како толпа, не како маса, не како бројка, туку како индивидуи. Секој од нас поединечно.

Ова не е барање. Нема што да бараме нешто што ни припаѓа според правото и Уставот. Ова е едноставно известување дека суверенитетот е повторно во нашите раце и дека нема да дозволиме веќе никој да го преземе, узурпира или да си поигрува со него.

Не ви ги прифаќаме одлуките!!!!!

НЕ МУ ВЕРУВАМ НА ЈАВНОТО ОБВИНИТЕЛСТВО

Немам доверба во Јавното обвинителство.

Во изминатите години тоа се профилираше како алатка на ДПМНЕ во затскривање на криминалот, во гонење на политичките противници и во доследно уништување и на најмалите остатоци на правото во неговото работење. И јас, едноставно немам никаква верба во оваа институција.

Немам доверба во јавното обвинителство кое не се возбудува од ревизорските извештаи кои зборуваат за огромни проневери кои ги прави власта, од говорот на омраза кои го шират пулени на власта, кое не се возбудува кога тепаат студенти, кога полицијата влегува во читални, кое мижи при кршење на општина чиј градоначалник е претставник на опозицијата, кое не гледа отворена тортура, …

Немам доверба во јавното обвинителство кое падна на толку ниски гранки што мораше да биде формирано специјално јавно обвинителство за да се обезбеди минимум правност во работењето.

Во текот на мојата работа како претседател на Хелсиншкиот комитет, и потоа како експерт за човекови права, се соочив со такво енормно кршење на правото од страна на јавното обвинителство и таков нескриен облик на партијско полстронство, што ме прави исклучително скептична при секоја акција на јавното обвинителство и секоја изјава која ќе ја даде.

Изјавата на јавната обвинителка Лидија Раичевиќ во врска со акцијата спроведена на Универзитетот Кирил и Методија, не само што не го менува овој мој став, туку уште повеќе го зацврстува.

Само како пример ќе посочам неколку елементи од оваа изјава:

  1. „Сакам да истакнам дека полициската интервенција во универзитетскиот кампус во никој случај не претставува нарушување на автономијата на Универзитетот. Автономија на Универзитет не подразбира дека може да се вршат кривични дела“,рече обвинителката и се повика на членот 14 од Законот за високо образование.

Кажа, а не објасни:

– Зошто не е побарана дозвола за влез на просторот на Универзитетот од ректорот? Ако станува збор за акција која е резултат на догогодишно прибирање податоции (што подразбира сигурно и активности на територијата на Универзитетот), тогаш отсуството на комуникација со Ректорот (или со друг надлежен доколку и самиот ректор е дел од истрагата, односно осомничен за помагање или прикривање на криминално дејствие), значи прекршување на членот 14 од Законот за високото образование ( со што јавното обвинителство ја загрозува валидноста на собраните докази).

– Зошто при акцијата која значи влегување на територијата на Универзитетот, е употребена единица за специјални интервенции (во полно наоружување)? Дали се очекувал вооружен отпор од страна на професорите, или пак, се очекувало дека тие ќе земат заложници, или пак, можеби ќе се вдадат во спектакуларно бегтсво низ скопските улици? Отсуството на објаснување индицира дека е прекршен Законот за полиција (со што повторно јавната обвинителка ја загрозува валидноста на собраните докази), а за мене тоа е акт на заплашување на професорите и студентите кои го дигаат гласот против корумпираната власт.Untitled

– Како е направен претресот (врз основа на каков вид наредба и дали во наредбата се конкретно дадени просториите и местата за вршење претрес), дали на претресот присуствувал деканот на факултетот (затоа што доколку не е доследнос проведена процедурата, со тоа може да биде нарушена валидноста на собраните докази).

  1. Според официјалното соопштение дадено на интернет страната на јавното обвинителство “Во текот на вчерашниот ден при преземените дејствија за прибирање на докази по издадената Наредба за претрес, еден од професорите е затечен инфлагранти во извршување на кривично дело – Примање на поткуп од 1000 евра …“. На прес конференцијата Лидија Раичеви изјавила дека “… акцијата финиширала половина час по издадената наредба, на паркингот кај Економскиот факултет кога кај еден од осомничените биле пронајдени и времено запленети 1.000 евра“.

In flagrantе значи дека осомничениот е фатен во актото на примање поткуп, што е спротивно на тврдењето дека парите се најдени во автомобил паркиран на јавен паркинг.

Ова е посебно симптоматично во светло на извршениот претрес во повеќе простории на факултетот (ако е in flagrantе тогаш точно се знае местотот на сторување на делото), а уште помалку ја објаснува потребата од собирање досиеа на студенти од административната служба.

  1. Јавната обвинителка со леснотија премина преку фактот дека е нарушена песумпцијата на невиност, дека барем еден од осомничените е изложен на понижувачко постапување и дека МВР спротивно на законот си дозволи давање податоци кои се дел од истрага.
  2. Јавната обвинителка не објасни дали се спроведува истрага за евентуална вмешаност во коруптивните дејствија на ректорот на Универзитетот, пред чиј нос ете се одвивало вакво нешто со години.

Не, немам доверба во ниту една активност која ја презема јавното обвинителсто.

Навистина би сакала да слушнам логично и аргументирано објаснување зошто е преземена ваква сложена акција токму во врска со Економскиот факултет при Универзитетот Кирил и Методиј, а не против некој друг факултет? Зошто не се заинтересирало Јавното обвинителство за Универзитетот во Тетово или за  било кој од приватните универзитети? Па и таму се наоѓа таа (според јавната обвинителка) специфична категорија на студенти (кои се “посебни групи на жртви“).

И секако ме интересира, како тоа ете се случило оваа акција да вроди со плод токму во моментот кога се зборува за корумпираноста на власта, за огромните криминали на властодржците и неодговорноста на голем број високи функционери.

Извинете, ама ептен не им верувам, а посебно не верувам кога ќе почнат да крескаат пропагандните страчки на ДПМНЕ (Република, Алфа, Сител, Вечер, Канал5 и оние порталчињата со еден човек, а огромна заработувачка).

ПРОТЕСТИРАМ

Многу се мислев што да направам во врска со наводите кои се појавија во пропагандните испостави на ДПМНЕ (мислам дека е време да престанеме да го валкаме името ВМРО и треба да почнеме да ги нарекуваме со нивното вистинско име: ДПМНЕ, или, националистичка партија на Македонија), дека сум платена да протестирам.

Всушност во нив има многу малку вистина, а многу лаги.

Ајде да пробам да внесам колку толку ред во хаосот кој го создаваат (се разбира со цел да го дефокусираат вниманието на граѓаните од криминалците во власта кои им ги крадат парите).

Само како пример, во неколку пропагандни испостави на ДПМНЕ (Сител ТВ, Нетперес, Курир, Вечер, Република, …) беше даден податок дека сум била платена од здружението на граѓани “Млади правници“.

Точно. Бев платена.

Иако не сум должна да давам отчет за пари кои сум ги добила во рамките на проектни активности (освен пред тој кој ги дава парите и пред УЈП во врска со данокот кој го плаќам за примените пари), јас од добра воља и по сопствено наоѓање, еве ќе ви објаснам за што сум добила пари во овој конкретен случај.

Не знам дали знаете, ама, отчет за секој денар што го добиваат треба да дадат само функционерите во власта кои располагаат со парите на граѓаните (и решаваат дали ќе ги потрошат да го спасат животот на Тамара или пак ќе ги потрошат на уметничкиот приказ на  јајцата на коњот на Александар таткоубиецот),

Бев ангажирана од ова здружение како професор и експерт, да обучувам.

Не обучував никого да скока по програми на политички партии (како што си сонил во некој делириум Никола Груевски), немаше никакви ритуали или животински жртви поднесени на олтарот на Uncle Sam (како што си замислува познатиот и признат политички аналитичар, пардон, сликар, пардон, бранител на ликот и делото на Никола Груевски – Александар Станковски), ниту пак обучував на техники на боење на врвните достигнувања на уметноста на Марјан Камиловски (кој скромно се споредува себеси со Микеланџело).

Учесниците на обуката (се млади правници) ги обучував за улогата на Европскиот суд за човековите права, случаите кои се водат пред него, досегашните искуства на граѓаните од Македонија во постапките пред судот и промените кои би требало да се направат во нормативата во Македонија како резултат на пресудите на Европскиот суд за човекови права. Во прилог давам една од презентациите од последната обука за случаите кои до сега се водени и добиени од страна на граѓаните на Македонија против државата: Случаи во ЕСЧП .

Обуката се прави со цел во иднина граѓаните на Македонија (дури и Александар Станковски бранителот на ликот и делото на Никола Груевски) да имаат можност да ги заштитат своите права кога им се повредени од државата, односно, кога државата не работела на соодветен начин со кој ги штити нивните права.

Во цивилизираниот свет, тоа се нарекува демократија (кога граѓанинот може да ја тужи државата). Тоа го немало во 19 век (во кој очигледно заглавиле предводниците на ГДОМ).

Е, за ова навистина бев платена (тоа е оној мал дел на вистина во големата лага која се пласира пред граѓаните).

Не за да излезам на протести.

А на протести одам заради тоа што сум граѓанин на држава во која не ми се почитуваат правата и затоа што сум  бранител на човековите права, во држава во која не им се почитуваат правата на голем број граѓани. Затоа што имам право да протестирам како граѓанин и затоа што имам должност да протестирам како бранител на човековите права.

За без пари.

НЕМА ПРАВДА НЕМА МИР!

←Older