ШТО Е ГЛУПО?

Глупо е кога портпаролот на МВР ќе изјави дека била поднесена пријава против човек кој со камен фрлен кон него се бранел од натамошен напад. Најверојатно се води од христијанските правила (кои во последно време кај нас имаат поголема важност од законските) и бара: ако некој те удри по десниот образ да го свртиш и другиот, а ако имаш трет, богами и него.

ДАЛИ ИНКЛУЗИЈАТА НА ЛИЦАТА СО ИНТЕЛЕКТУАЛНА ПОПРЕЧЕНОСТ ТРЕБА ДА СЕ ПРУЖА И НА СОБРАНИЕТО НА РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА?

Јас сум голем поборник на инклузија на лицата со ментална попреченост во секојдневниот живот на пошироката заедница, меѓутоа во нашето извртено општетсво, наместо инклузија на овие луѓе во секојдневното живеење добивме единствено нивна инклузија во Собранието на Република Македонија.

Сметам дека мора да се воведе правило за тестирање на елементарно ниво (90%) интелектуална способност за оној/онаа кој/а што сака да биде претставник во Собранието.

Цврсто стојам зад потребата лицата со интелектуална попреченост кои седат во пратеничките столици и нивните соработници во различни органи кои ја поддржуваат власта под итно да бидат разрешени од нивната функција.

Ако некому не му е јасно, дека самото тоа што власта ја брани антикорупциската комисија, веќе претставува проблем, тогаш не сме мрднале ни чекор во разбирањето на контролата на власта.

ЧЕСТИТ 8 МАРТ

Независните експерти на ООН формулираат визија за правата на жената: пост Пекинг + 15.

Во Македонија веќе ја живееме визијата на ВМРО за правата на жената.

Жената не смее да биде градоначалник, не смее да биде член на ректорската управа на државниот универзитет, не смее да биде економски самостојна, не смее да бира дали да раѓа или не, не смее…

Жената има право да раѓа, да готви, да пере. Има право да го чисти станот и да се грижи за мажот, да биде добра домаќинка, мајка и сопруга. И, има право да и биде купено цвеќе за 8 март како дел од ритуал чија содржина се изгубила во магливото комуњарско минато.

ВМРОversusМАКЕДОНИЈА

Етничкиот идентитет не е нешто што се гради по нарачка, нешто за показ и фалење.Етничкиот идентитет не е ниту нешто што некој може да го украде, да го одземе или да го прогласи за непостоечко. Етничкиот идентитет е суптилно ткаење кое ја спојува индивидуата со заедницата, денешнината со минатото. Тоа се мноштво од конци извлечени низ историјата и провлечени низ животните истории на милиони индивидуи. Етничкиот идентите има мирис и вкус и звук и допир. Тој затреперува во дамарите на плодот кој станува човек и се пренесува низ здивот на животите кои згаснуваат. Етничкиот идентитет си го носиш со себе, кај и да одиш. Тој те издвојува и спојува. Тој е невидлива врска со некоја точка на земјината топка со која си на иста бранова должина и во постојано двострано емитување.

Етничкиот идентитет на Македонците е неповторлива шара во која може да се препознаат почетоците на себепрепознавањето, влијанијата на поблиските и подалечни случувања, допирот со другите. Ако се заслушаш, ќе го слушнеш звукот на ветерот на некои многу далечни степи и мелодијата на словенскиот збор вткаена во јазикот кој поврзува над 300 милиони жители на Европа. Под нозете можеш да го почуствуваш цврстиот камен на Византот, под кој се редат слоеви на претходните култури кои го вообличиле и го издигнале. Ако замижиш може да го осетиш раскошот на ориентот кој ги разгалува твоите сетила. Внатре во тебе е за секогаш измешан звукот на црковните звона со гласот на имамот, и двете спакувани во магловита идеја за иднина во која сите ќе работат колку што можат, а ќе имаат толку колку што им треба. Се е тука, во секој од нас поединечно и во сите нас заедно.

И, одеднаш, од најмрачните катчиња на незнаењето, интелектуалната инфериорност, болната желба за моќ и бескрупулозноста на непрепознаени анонимуси, исползуваат некои ликови кои мислат дека треба да излезат сред село, да чукаат на тапани и да викаат на цел глас за да разберат сите наоколу колку се посебни и поинакви. Својата сопствена индивидуална непрепознаеност ја проицираат на цел еден народ и среде нежното ткаење од срма и богато извезените ленени покрови, забодуваат бесмислени столбови со кои ја маркираат освоената територија на најбестиален начин. Опиени од испарувањата на моќта на новопечени богаташи изнедрени од најлепливата малограѓанштина, го растргнуваат ткивото на етничкиот идентитет и го заменуваат со безлични градби на сопствената мегаломанија. Во својата неспорна инфантилност се обидуваат да облечат нечии туѓи алишта искрено уверени дека перјата кои ги налепиле по своето тело ги прават птици.

Секој кошмар има крај. Сигурна сум дека и на овој ќе му дојде неговиот. Порано или подоцна. Прашање е што ќе правиме со камените блокови расфрлени низ нашата етничка градина. Може да ги апсорбираме и постепено да ги прекриеме со единствената флора и фауна, а може и да ги зачуваме и така како што се, апсурдни струпови кои бесмислено штрчат од пределот, како спомен и предупредување да не дозволиме така лесно талогот на заедницата да се излее на површина.

ЧИЈА Е ТАА ПЕСНА

Филм кој во 2003 година доби многу награди токму по прашањето на нештата кои наместо да не обединуваат не разликуваат. Може да го видите овде.

Јас открив и еврејска верзија која се вика: Fel Shara (KlezRoym) (од A Jewish Odyssey)

КОЛКУ Е МАЛ И УБАВ СВЕТОТ, НО НЕ ЗА СИТНИ ДУШИ ЗА КОИ ПОСТОИ САМО ЈАС

И ПАК ЛАТАС

Денешниот напис во Вечер потпишан од Латас претставува училишен пример на говор на омраза и може да биде подведен под кривичното дело поттикнување на етничка и верска нетрпеливост и омраза. Целиот напис претставува отворено поттикнување на омраза на Македонците кон Албанците и создавање на атмосфера на недоверба и страв.

Би сакала да свртам внимание на неколку работи за кои можеби треба да почнат да размислуваат оние вистинските новинари (ако такви останале во Македонија) кога го анализираат проблемот така тенденциозно поставен во спомнатиот напис:

1. Како тоа граѓаните не знаат дека визната либерализација не знчи и можност за барање азил, односно за барање работа? Обврска на државата е да ја направи достапна информацијата на сите граѓани (а посебно оние од миноризирани и социјално загрозени слоеви кои можат да се впуштат во ваква авантура)

2. Како е можно на аеродром и на пасошка контрола да се пропуштаат луѓе со авионски билети во еден правец, без соодветни покани и без јасна назнака за целта на патувањето? Одговорност на државата е да спречи злоупотреба на визната либерализација.

3. Која е користа од визната либерализација за обичниот граѓанин и што губи тој со евентуалното ограничување, кога сите статистики покажуваат дека граѓаните воопшто не патуваат повеќе во овој период едноставно затоа што немаат пари.

4. Зар никој не се прашува за една многу елементарна контрадикторност повзана со последните информации за големиот број припадници на албанската етничка заедница кои излегуваат од државата со цел барање работа. Имено, многу често се спомнува дека Албанците се богати, дека ја држат целокупната нелегална трговија на различни работи, а сега одеднаш излегува дека илјадници Албанци се загнале да бараат работа по белиот свет.

Во држава во која постои правен систем и новинарот и весникот ќе бидат повикани на одговорност од страна на јавниот обвинител и ќе бидат и кривично и парично казнети, а на новинарот ќе му биде изречена мерка забрана на вршење дејност.

Во земја без правен систем како Македонија, никој не ни забележува дека има некаков проблем.

СДСМ=ВМРО ДПМНЕ

СДСМ=ВМРО ДПМНЕ

Разгневените и револтирани протести на СДСМ во врска со ситуацијата на Воспитно поправниот дом сместен во затворот во Шутка наидоа на остар оговор од страна на ВМРО ДПМНЕ според кои ситуацијата е затекната од претходно и е резултат на неделувањето на претходната власт.

Ова е еден од честите случаи во последно време кога и едните и другите имаат право.

Проблемот датира од 2001 година и е предмет на анализи, проблематизирање и барање за решавање од страна на невладините организации (Хелсиншкиот комитет, Меѓаши) и од меѓународната заедница (Советот на Европа, ОБСЕ).

СДСМ не сакаше да издвои пари за овој проблем да се реши и како резултат на тоа добиен е многу негативен извештај по ова прашање (во рамките на поширокиот извештај на Советот на Европа.

Овој извештај е подготвен во 2006 година и истата година и е предаден на Владата на Република Македонија. Тоа значи дека сегашната власт имала три години да го реши проблемот, меѓутоа не сакала да го реши.

Заклучок:

Во право се двете партии. Ниту една од нив во моментот кога може да го реши проблемот не го решава, а секоја од нив кога е во опозиција го поставува на дневен ред.

Во политиката тоа се нарекува манипулација на јавноста.

ШТО Е ИНТЕРЕСНО ЗА ЈАВНОСТА

Медиумите претставуваат неверојатно моќен играч во поставувањето на дневен ред на одредени теми. Со нивна помош може да се изврши притисок не само врз власта туку и врз јавното мнение. Медиумите градат атмосфера на интерес за одредено прашање или го подбутнуваат на маргините на случувањата.

Нашите медиуми не мислат дека донесувањето на Законот за спречување и заштита од дискриминација претставува жешка тема на оја што треба да и биде посветено поголемо внимание. Меѓу поставувањето на гипсана биста на Ванчо Михајлов на нечии балкон и законот кој ќе ги зафати интересите на сите граѓани на Република Македонија, тие избираат да биде објавена веста за гипсаната биста на балконот на некој Велешанец.

Законот ќе биде изгласан, таков каков што е никаков. И за тоа своја вина ќе мора да сносат и медиумите, кои не успеваат да ја сфатат големината на проблемот и не ја насетуваат лавината од последици кои ќе ја следат оваа одлука.

Во една демократска држава прогресивниот притисок не се очекува од надвор, туку се случува внатре, а дел од тој прогресивен притисок мора да претставуваат медиумите.

ПРАТЕНИЦИ VERSUS ЕКСПЕРТИ VERSUS ГРАЃАНИ

Во последно време во повеќе различни ситуации беше отворена темата за тоа кој смее да зборува за нешто -а кој не, кој има кредибилитет - а кој не, кој е овластен - а кој не. Во тој контекст беа спомнати пратениците (оние на моменталното мнозинство) во Собранието, експерти (посебно стануваше збор за оние поврзани со архитектурата), и се разбира, граѓаните (од сите фели и со сите бои).

Мислам дека луѓе кои имаат големи празнини во образованието и многу малку искуство (животно, работно и сл.) направија неверојатно голема конфузија на овој план и, како и во многу други случаи, ја превртија целата работа наопаку.

1. За да бидеш пратеник се бараат многу малку услови: 18 години, деловна способност (нема такво ниво на интелектуална попреченост заради која не може сам да решава за себе си), да не се наоѓа на издржување казна затвор за сторено кривично дело и со правосилна судска одлука да не е изречена казна затвор од најмалку шест месеца. За да бидеш пратеник не ти треба ни ден завршено образование (може да бидеш и неписмен),не ти треба ни ден работно искуство (може да бидеш тотален неработник), не ти треба никаво знаење или стручност. За да бидеш избран за пратеник треба за тебе да гласаат одреден број граѓани. Тоа што некој е избран за пратеник не го прави ниту писмен, ниту стручен, ниту паметен. Парламентот е замислен како збир на најразлични луѓе кои би требало да ја одразуваат структурата на најшироката национална заедница. Сите заедно би требало да го даваат просекот на заедницата и да претставуваат тело во кое ќе може да се донесат правила за однесување прифатливи за најголем број од граѓаните.

2. Експертот по својата функција е некој што има одредени знаења, вештини и искуство во конкретна област. Експертите не ги бираат граѓаните и не се станува експерт со тоа што под своето име ќе се напише зборот експерт. Експертите учат, полагаат испити, се докажуваат работно и добиваат одредени звања врз основа на строги и специфични критериуми на сопствената професија. Граѓаните не може да ги бираат експертите затоа што ги немаат посебните знаења за да ја проценат стручноста на одреден експерт. Тоа не значи дека не може да ги проценуваат и да избираат на кој експерт ќе му дадат доверба. Има експерти кои се многу пред своето време и тие вообичаено завршуваат на клада. Има области кои многу мал број на граѓани ги разбираат и на експертите од овие области граѓаните не им обрнуваат никакво внимание.

Пратеникот по својата функција не е експерт. Пратеникот спроведува одредена политика, треба да задоволи потреби и интереси на одреден број граѓани, не му е во интерес да прави нешто што не е разбирливо или прифатливо за тие граѓани, се труди да ги добие наредните избори, да биде симпатичен и прифатен.

Експертот воопшто не треба да биде симпатичен, ниту да задоволи конкретна група граѓани или да се труди да ги здобие нивните гласови. Експертот треба да понуди идеи и решенија за одредени работи, да може да направи  или да изработи нешто, што другите не можат да го направат или изработат.

Пратениците ги консултираат експертите и бираат која експертиза ќе ја прифатат во остварувањето на својата функција обидувајки се да направат баланс меѓу различните потреби и интереси и сопствената потреба повторно да бидат избрани.

Граѓаните имаат право да кажат што сакаат, што им треба, имаат право да поставуваат барања, да контролираат, да критикуваат, да се согласуваат или да се бунат. Граѓаните имаат право да ги слушнат експертите и да проценат дали пратениците како нивни претставници го избрале решението кое на граѓаниоте најмногу им одговара или најмногу им се допаѓа.

Одредени експертски решенија успеваат да го завземат своето место во развојот на цивилизацијата и да бидат прифатени и препознаени како соодветни и добри за голем број граѓани. Врз основа на тие решенија се градат стандарди кои побрзо или побавно пробиваат во сознанието на најголем број граѓани и кои властите ги применуваат дури и тогаш кога во потесната заедница која ја претставуваат се уште не се препознаени од оние што ги бираат. Врз основа на препознавањето и прифаќањето на овие стандарди може да се процени местото на одредена политичка група на склаилата на цивилизацијата.

Тоа значи дека:

  • кредибилитетот на пратениците да зборуваат за нешто произлегува од фактот дека се избрани
  • кредибилитетот на експертите да зборуваат за нешто произлегува од фактот дека тие го имаат знаењето
  • кредибилитетот на граѓаните да зборуваат за нешто произлегува од фактот дека тие се заинтересирана страна и се борат за остварување на сопствените потреби и интереси

Во оваа тријада, граѓаните најмногу бараат, експертите најмногу знаат, а пратениците најмногу можат.

МАКЕДОНИЈА - НАЈГОЛЕМА ШЕГА ЗА ПРАВОТО

На националната ТВ А1 беше презентиран список на амбасадори кои ќе бидат ротирани во наредниот период. Појмот на ротација (без враќање во матичната земја) е сам по себе смешен, меѓутоа мене ми падна во очи нешто друго.

Имено (според А1), амбасадорот Кире Илиоски е разрешен од должноста амабасадор при мисијата на Македонија во НАТО заради несоодветна работа и незадоволителни резултати. Се разбира, за ова следи и соодветна казна: човекот е именуван за амбасадор во Шведска.

Ова е интересна санкција (најверојатно во предвид е земена студената клима на Шведска), но уште повеќе зборува за тоа што мисли Република Македонија за Шведска па во неа праќа  најшкарт амбасадори. Или пак можеби, станува збор за некоја казнена дестинација во која што се испраќаат  неспособни амасадори на поправен, дообука, или?

←Older