БЕЗ НАСЛОВ А СО ПОВОД

ДПМНЕ излезе со МАНИФЕСТ за Единствена Република Македонија.

Основниот заклучок кој може да се изведе од читањето на “манифестот“  е дека ДПМНЕ се обидува да ги избрише изминатите 10 години (од историјата и од меморијата на луѓето), како никогаш да не постоеле и нуди визија за прашања кои требаа да бидат разрешени во изминатите 10 години на владеење на ДПМНЕ (ЕУ интеграција, попис, НАТО интеграција, воспоставување добрососедски односи, владеење на правото, одговорност, функционирање на институциите, образование, односи меѓу различните етнички заедници, …). Со други зборови, се она што требало да го направи ДПМНЕ во 10-те години на апсолутно владеење, а што не го направило го нуди како нова визија за наредниот период. ЕДИНСТВЕН ЗАКЛУЧОК КОЈ МОЖЕ И ТРЕБА ДА СЕ ИЗВЕДЕ ОД ОВОЈ ДОПИС НА ДПМНЕ Е ТОЈ ДЕКА, БИДЕЈКИ ЗА 10 ГОДИНИ ДПМНЕ НЕ УСПЕАЛО ДА ПОСТИГНЕ НИТУ ЕДНА ОД ПОСТАВЕНИТЕ ЦЕЛИ, ЈАСНО Е ДЕКА ЗА НИВНОТО ОСТВАРУВАЊЕ ВЛАСТА МОРА ДА БИДЕ ВО РАЦЕТЕ НА ДРУГА ПОЛИТИЧКА ГАРНИТУРА КОЈА МОЖЕБИ ЌЕ ЗНАЕ КАКО ДА ГИ ОСТВАРИ.

Што можеме да видиме во овој МАНИФЕСТ?

  1. ДПМНЕ покажува апсолутна политичка незрелост бидејки предлага меѓународни односи базирани на принципот на наплаќање на дадена помош. “Памети кому сме му помагале во тешки моменти.“
  2. ДПМНЕ покажува дека нема појма што се човекови права  и не може да очекуваме дека ќе знае во блиска иднина да ги заштити и промовира, бидејки на ниво на петогодишно дете си мисли дека правата се заслужуваат и се наплаќаат. “ Тие што го кршат ова право, не можат да ни го земат.“
  3. ДПМНЕ се уште не преминале од концептот НАРОД на концептот ГРАЃАНИН и се додека не го направат овој премин нема да можат ни да бидат политичка структура која може да гради граѓанска држава на 21 век, туку можат да изградат само држава на 19 век. “Обединувањето преку нација, вера и култура е формула за Европска интеграција, каде секој може лично да развива сопствени чувства. Тоа е и формулата која остава простор за јакнење на поврзувачкиот фактор во општеството.“
  4. ДПМНЕ не го разбираат принципот на владеење на правото како систем во кој се применуваат законите, а не на воспоставена пракса надвор од законите (па дури и со прекршување на законите) “… важноста на праксата за тн. коалицирање на победници од етничките заедници како фактор на дополнителна стабилност…“
  5. ДПМНЕ не го разбира постоењето на правосудниот систем кој го санкционира прекршувањето на законите и повикуваат на политички или на линч на масата, односно, убивање на различните видувања и слободата на изразување.
  6. ДПМНЕ ги отфрла како немакедонци сите оние кои немаат религиозни уверувања. “Верските заедници во Макeдонија се неотуѓив дел од македонскиот менталитет и македонското општество.“
  7. ДПМНЕ не го разбира современиот начин на социјална поддршка базиран на еднаквоста на правата и човечкото достоинство, кој многу одамна ги надминал границите на религиозната помош “Солидарноста и подготвеноста да му се помогне на сиромавиот се во духот и на христијанството и на исламот и на јудаизмот.“
  8. ДПМНЕ не нуди иднина туку отвора пат за минатотот. “ Потребно е да се оживеат старите традиционални вредности.“
  9. ДПМНЕ бара апсолутна власт и унификација (базирана на племенско делење) наместо партиципација на сите граѓани и задоволување на потребите и интересите на различните индивидуи. “…бонус од 20 пратеници за победникот на парламентарни избори …“
  10. ДПМНЕ нема намера да развие систем на контрола над власта. Највисокиот дострел кој формално го нуди е “отчетност“ на функционерите во власта, наместо одговорност и санкционирање на прекршувањето на законите.
  11. ДПМНЕ нема појма што значи да се стане дел од ЕУ и бара забрана на “ вмешувања во внатрешните работи на Република Македонија, од страна на странски политичари или држави …“.
  12. ДПМНЕ нема појма што значи работа на институциите и бара вонинституционална осуда на различните видувања. “Заедничко отфрлање на планови, платформи или агенди кои се надвор од нашето уставно уредување или се спротивни на Македонските стратегиски државни интереси.“
  13. ДПМНЕ спречува било каков напредок на системот и забранува воопшто и да се размислува за промени.

СЕТО ОВА ПОКАЖУВА ДЕКА ДПМНЕ Е НЕЗРЕЛА, НЕПИСМЕНА И ПАРТИЈА СО МНОГУ ОГРАНИЧЕНИ КАПАЦИТЕТИ. КАКО ТАКВА ДПМНЕ Е МНОГУ ОПАСНА И ПРЕТСТАВУВА КОНТИНУИРАНО ДЕСТРУКТИВЕН ЕЛЕМЕНТ НА ПОЛИТИЧКАТА СЦЕНА НА РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА.

ВАКВА ПАРТИЈА НИКАКО НЕ СМЕЕ ДА ИМА ВЛАДЕЈАЧКА ПОЗИЦИЈА.

МАКЕДОНИЈА Е СЕ ШТО ИМАМЕ!

Почитувани мои сограѓани,

Дојде време да ја одбраниме државата. Да не дозволиме да биде променета. Да го зачуваме македонскиот идентитет и да не дозволиме да ни го одземат името.

За тоа се работи. Народот знае и препознава. И се дига како едно. Сите разлики се бришат кога треба да се застане во одбрана на МАКЕДОНИЈА!

Народот не може да биде излажан и изманипулиран. Неговата вековна мудрост и кумулирано знаење на генерациите од кои се недри се брана од секој оној кој ќе се обиде да го дефокусира од вистинските проблеми, да го поткупи со ситни придобивки и да го намами да ја напушти барикадата на која се брани оваа грутка земја која што ја нарекуваме татковина. Народот знае.

Залудни се сите обиди на непријателите на Македонија да ја прикажат како мала, слаба, незаштитена, неважна, сиромашна,  и подложна на надворешни влијанија.

Народот знае колкава била и колкава треба да биде, народот ја знае моќта на империјата која се простирала на три континенти и која може повторно да биде воспоставена, народот ја чувствува во своите дамари крвта на загинатите борци за нејзината слобода независно од знамињата под кои марширале и војските во кои служеле, народот го чита нејзиното име во Светотот писмо и  само незналици можат да помислат дека е тоа географска област, а не нашата една единствена држава, народот го чувствува нејзиното пулсирачко богатство кое само чека да биде откриено длабоко закопано под голата стена и народот не дозволува никој од надвор да решава за него дури ни тогаш кога мољака да влезе во нечие друштво.

Кај народот нема да им поминат лажни приоритети кои го одвлекуваат неговото внимание од единствената важна работа – одбраната на мајка Македонија.

Не е време сега да мислиме на умрените доенчиња и родилки, на редовните корисници на контејнерите за ѓубре, на шивачките врзани за машините, на работниците кои паѓаат од скелиња, на земјоделците со скапаните производи, на селата без вода за пиење и градовите без воздух за дишење.  Нема да помине. Сега ја спасуваме Македонија, а после ќе ги решаваме ситниците. Секоја борба бара жртви, а ние сме научени да даваме жртви во крв. За Македонија.

Не можат да го залажат народот со западните толкувања на демократијата и владеењето на правото. Народот ја има прочитано лажливата Европа која се обидува да го замае со своите двојни аршини, со измислените објаснувања и со божемните анализи.

Народот знае што е демократија и што е владеење на правото и слобода на мислата и почитување на разликите.

Не е демократија да одлучуваш за се’ и сешто и да ја контролираш власта и цело време нешто да бараш и да се буниш и да критикуваш. Демократија е да ги избереш најпаметните, да им ги дадеш на располагање сите пари и земја и се’, и да ги оставиш на мира да си ја вршат работата затоа што тие најдобро знаат што треба и како треба. Ако ти треба нешто ќе појдеш, ќе изразиш должна почит и се’ ќе се реши.

Не е владеење на правото да ги малтретираш тие кои ги избрале илјадници луѓе и им ја дале својата доверба, да се правдаат цело време дали работеле или не според законите.  Си има судии (мудри глави) и тие нека си ја бркаат работата. Ако мислат дека згрешиле сигурно дека ќе ги гонат, тие си знаат најдобро и нема што да им висиме на врат. Народот знае дека секој што ќе дојде на власт мора да краде. Така си е од века и така ќе биде. Важно е и да дава, а и крадењето со усул да го прави. Да остане малку и за другите. Тоа е правна држава, а не за се’ и сешто да се скокало и рипало и викало.

Народот знае што е слобода на мислата. Да си зборуваш во кафеана, да ја пцуеш власта, гласно да си воздивнеш, да си кажеш некој виц. Не е слобода на мислата да одиш наоколу и да го вадиш валканиот веш сите да те видат дека си неиспран и смрден. Секој има некои валкани алишта и не е пристојно цело време да се зборува за нив. И не е слобода да се дискутира за се’ и сешто. Си има теми за кои не се зборува. Не се расправа за свети нешта како историјата, или автомобилот на премиерот, или дебелите владици, или името на државата, или сиромаштијата, или химната на државата. Народот знае што е ред, а што не.

Народот знае што е почитување на разликите. Нам ли некој дојде да ни зборува за тоа. Па ние сме ги почитувале разликите уште од античко време. Ние сме го измислиле почитувањето на разликите. Ама се’ си има ред и граница. За секое почитување да се каже фала, и да не се бара преку леб погача и да се знае кој е главен во Македонија, а кој е гостин и да не се измислуваат некои нови разлики и да ни го делат народецот. И народот знае, дека ако дадеш прст после и рака ќе ти побараат и цел ќе те лапнат. Народот знае што се крие во нивните глави и што мислат и што сонуваат и што сакаат.  Еден сон имаат – да ни ја земат нашата мајчичка Македонија.

Немаме чист воздух, немаме пристоен стандард, немаме добро образование, немаме здравство, немаме социјална заштита, немаме судови, немаме контрола над власта, немаме заштита на работа, немаме сигурност, немаме иднина.

Македонија е се’ што имаме. И мораме да ја одбраниме и зачуваме.

За да имаме каде да бидеме закопани.

ЧЕСТИТ 8 МАРТ – ЈАС ЈА ПРОДОЛЖУВАМ БОРБАТА, А ВИЕ – КАКО САКАТЕ

Најстрашна е онаа дискриминација во која жртвата не е ни свесна дека е дискриминирана.

Во законите во Република Македонија не се прави разлика меѓу род и пол.

Во македонските закони машкиот род (работник, работодавец) е прогласен за полово неутрален.

Во законите е забранета директна дискриминација, меѓутоа традиционалното однесување во кое местотот на жената е дома, не се смета за дикриминација.

Грижата за децата е работа на мајката (освен ако не умре или е тешко болна).

Во законите се зборува за позитивна акција заради надминување на дискриминацијата на жената, меѓутоа, во пракса не се признава дека има дискриминација и позитивната акција служи за украс или може да се употреби како тоалет хартија (зависно од преференците).

Во сите управни одбори мнозинството членови се мажи, а во Управниот одбор на Стопанската комора на Македонија од 34 членови три се жени.

На последните избори од  57 избирачки листи, само 4 жени беа носители на листа.

Жените се отпуштаат од работа заради бременост.

Жените добиваат помала плата од мажот за иста работа.

Државата одбива да ја ратификува Конвенцијата против насилство над жената.

57% од дипломираните студенти се жени, 59% магистри и 57% доктори на науки, меѓутоа 36% се професори на факултетите.

58.2% од невработените со високо образование се жени, а 41.8% се мажи.

224 486 жени се домаќинки (што и да значи тоа).

40% од вработените се жени, а 60% мажи.

24.8% од работодавачите се жени, а 75.2% се мажи.

20.8% од оние со плата над 40000 денари се жени, а 79.2% се мажи.

Жените не работат, ама не ни користат социјална помош. 26% од корисниците на социјална помош се жени, а 74% се мажи.

ПРОВЕРКА ЗА ЧИТАТЕЛОТ:

ВО УЧЕБНИКОТ ЗА ГРАЃАНСКО ОБРАЗОВАНИЕ ЗА СЕДМО ОДДЕЛЕНИЕ СЕ ТВРДИ ДЕКА ЖЕНСКИТЕ ПРАВА СЕ ПОСЕБНИ ПРАВА И ДЕКА САМО ПОЧИТУВАНИТЕ ЖЕНИ И ЗДРАВИ МАЈКИ МОЖЕ ДА ОБЕЗБЕДАТ ЗДРАВИ СЕМЕЈСТВА, А ВТОРООДЕЛЕНЦИТЕ ПОДГОТУВУВААТ ОСМОМАРТОВСКИ РЕЦИТАЛ:

АКО НЕ РАЗБИРАТЕ ШТО Е ГЛУПО ВО ОВА ТВРДЕЊЕ И ВО ОВОЈ РЕЦИТАЛ ТОГАШ ИМАТЕ ПРОБЛЕМ СО РОДОВАТА ЕДНАКВОСТ И НЕМА ПОТРЕБА ДА ГО ОДБЕЛЕЖУВАТЕ 8 МАРТ.

ДЕМОКРАТИЈАТА Е СЕРИОЗНА РАБОТА

ДУИ, БЕСА и Алијансата за Албанците усвоија денес заедничката платформа која ќе биде основа на партиите на Албанците во преговорите за формирање на нова влада.

Според мене ова многу тешко може да се нарече  платформа за делување на сериозни политички партии кои имаат за цел градење на демократски односи и создавање услови за владеење на правото.

Според мене ова е неконзистентна и хаотична листа од замисли (од типот на мали Ѓокица),  желби и провокации ставени во обланда на социјално посакувани ставови која би требало да ја замени вистинската програмска понуда која овие конкретни партии треба да ја дадат на граѓаните согласно реалните состојби и барањата и очекувањата на граѓаните.

Во листата наречена платформа, нема ни збор за одговорноста (било за минатите дејствија кои довеле до назадување во економијата, во здравството, во образованието, во правната сигурност, во општата безбедност, во чистата животна средина, во стандардот на живеење, кои довеле до масовно исселувањето од државата … кои се резултат на 10годишното злоупотребување на власта, корумпирање на судството и администрацијата, неказнивост за криминалните активности на високи функционери во власта, било, како одговорсност која би се прифатила за идните дејствија).

Во листата наречена платформа нема ниту збор за партиципацијата на граѓаните. Нема ни збор за тоа дека ќе се слушнат барањата на граѓаните, дека ќе се бара мислење од граѓаните, дека граѓаните ќе бидат тие кои ќе го определуваат идното делување. Листата наречена платформа е октроисан документ кој им се наметнува на граѓаните и ги лишува од основното демократско право да влијаат врз процесите на одлучување.

Во листата наречена платформа нема ниту збор за зајакнување на контролните механизми врз власта. Оние независните, кои однадвор ќе ги проценуваат постапките на тие кои се на власт и кои ќе ги штитат правата и слободите на граѓаните.

Во листата наречена платформа, нема граѓани, туку има групи, нации, колективитети. Индивидуата е сместена во однапред поставена шема од која не смее да излезе.

Затоа пак во листата наречена платформа има многу недоследности, нелогичности, апсурди, контрадикторности.

На пример, под насовот “Постигнување на целосна рамноправност во согласност со Охридскиот Договор и Уставот“, се нудат решенија кои се потполно спротивни на одредбите на договорот и на Уставот.

* Правилно спроведување на принципот на мултиетничноста во Уставот на РМ, каде албанците се сметаат како државотворна нација, Поддржување на секаква правна и уставна иницијатива која ja зајакнува националната рамноправност за албанското население.

Мултиетничноста не е   биетничност.  Доколку само етничките Албанци се прогласат за државотворен народ наспроти сите други малцински етнички заедници, тогаш станува збор за биетничност, а не за мултиетничност.

Прогласувањето на етничките Албанци за државнотворна нација е спротивно на Охридскиот рамковен договор кој Македонија ја дефинира како унитарна држава (Основни принципи 1.2 Суверенитетот и територијалниот интегритет на Македонија, и унитарниот карактер на државата се неповредливи и мора да се сочуваат). Или се залагаат за оживотворување на Охридскиот рамковен договор или за некој нов договор.

Според Рамковниот договор и Уставот сите сме граѓани на Македонија и како граѓани, а не како различни нации.

* Постигнување на целосна јазична еднаквост, употребата на албанскиот јазик во сите нивоа на власта и гаранција за неговата примена како фундаментално и уставно право. Уставот на Република Македонија треба да утврди дека “македонскиот јазик и неговото кирилско писмо и албанскиот јазик со неговото писмо се официјални јазици во Република Македонија”.

Според Рамковниот договор “6.4. Низ цела Република Македонија и во нејзините меѓународни односи службен јазик е македонскиот јазик“. Значи, ако се бара спроведување на Рамковниот договор не може да се бара воспоставување на нов службен јазик.

 * Сеопфатна дебата за знамето, химната и државниот грб на Република Македонија со цел државните симболи да ја рефлектираат општествената мултиетничност и етничката рамноправност.

Ова е според мене апсолутно легитимно барање, меѓутоа, испуштена е обврската после направената промена на симболите на државата, да не се употребуваат симболи на други држави.

* Усвојување на Резолуција во Собранието на Република Македонија со која се осудува геноцидот врз албанскиот народ во Македонија во периодот 1912-1956.

Овој став е едноставна провокација која може единствено да предизвика серија од меѓусебни обвинувања, вадење на приказните и легендите кои се шират во секоја етничка заедница, закрвување на луѓето и поттикнување на омраза врз национална основа.

Во една сериозна платформа би се побарало формирање на мешовити стручни и научни тела кои ќе направат истражување на минатото и ќе пристапат кон поставување основи за заедничко пишување на историјата.

  1. Постигнување на економска рамноправност и на општествената благосостојба, особено преку рамномерен регионален развој

* Создавање на нов механизам, во форма на една Државна Комисија за Финансирање на Општините, за донесување одлуки со право за владини грантови во корист на општините.

Сериозни партии би побарале анализа на состојбата, натамошно развивање на општините и децентрализацијата и деконцентрацијата на власта, заокружување на фискалната децентрализација, зајакнување на општините со нови даночни решенија и развивање на контролни механзими  врз собирањето на даноците, трошењето на парите на граѓаните  и спроведувањето на законските обврски во секоја општина.

* Создавање на едно Министерство за Политички Систем и Односи меѓу Заедниците, како надлежен орган за почитување на правата на заедниците и поттикнување на економскиот и социјалниот развој во неразвиените подрачја.

  Со обврска прашањата кои се однесуваат на заедниците да се концентрираат во ова министерство, а да се ослободи граѓанската димензија во секое друго министерство.

* Остварување на правична застапеност во органите за безбедност, војската, разузнавањето и правдата.

Во сериозна платформа овде би била содржана гаранцијата дека во овие органи ќе се негува лојалноста кон државата, заштитата на интересите на државата и заштитата на сите граѓани на Република Македонија.

* Остварување на правична застапеност во сите нивоа на централната власт како и во јавните служби или претпријатија со јавни акции.

Во сериозна платформа овде би била формулирана  обврска со ова на никаков начин да не биде загрозена професионалноста и стручноста во овие органи, што би се постигнало со однапред дефинирани правила, процедури и критериуми.

3.Зајакнување на владеењето на правото, како предуслов за напредок на евро-атлантскиот интегративен процес

* Спроведувањето на реформите во согласност со Договорот во Скопје, Препораките на Прибе, итните препораки на Европската Комисија како и Препораките од Пристапниот дијалог на високо ниво со ЕУ.

Во сериозна платформа овде би била содржана обврска Со обврска да се преземе се што е во моќ на партиите на етничките Албанци да зајакнат контролните механизми и да бидат санкционирани сите прекршувања на правото посебно оние направени од високи функционери во власта кои припаѓаат на овие партии.

* Поддршка за непристрасно вршење на работата на Специјалниот Обвинител, без етнички и политички предрасуди.

Во сериозна платформа, би била дадена  поддршка на целосна реформа во правсудството и полицијата кои ќе обезбедат постепено исчезнување на потребата од СЈО (или пак би се создале услови за негово трајно вклопување во правосудниот систем со прецизно функционално поставување во рамките на системот).

Во една сериозна платформа би се барало  јавно презентирање на разговорите на високите функционери од албанската етничка заедница и   процесирање на сите случаи на злоупотреба на должноста од страна на функционери од албанската етничка заедница.

* Целосно расчистување на прашањата и судските постапки како “Сопот”, “Бродец”, “Монструм” и “Куманово” преку една анкетна комисија или меѓународен независен орган.

Сериозна платформа би застанала зад ставот дека анкетните комисии треба да ја утврдат инволвираноста на високи функционери во власта во овие случаи и дека секој од овие случаи мора да добие судска завршница пред независен и непристрасен суд.

4.Создавање на дух на доверба во функција на добри меѓуетнички односи како суштински елемент за политичка стабилност во земјата

* Преземање на афирмативни мерки за обезбедување финансирање на албанските културни институции на централно и локално ниво.

Добрите меѓуетнички односи, не се градат со финансирање на албански културни институции на централно и локално ниво, туку со систематска работа во образованието, културата, науката, насочена кон градење на основите на мултикултурноста како базичен принцип.

Финансирањето на културна институција на една етничка заедница никако не може да доведе до подобри меѓуетнички односи.

* Создавање на една централна институција за унапредување на јазиците на заедниците, која ќе обезбеди подготовка на преведувачи, уредници и предавачи.

Со обврска за ратификација на Повелбата за регионалните и малцински јазици и градење на модел заснован врз оваа повелба кога станува збор за употребата и заштитата на јазиците.

  1. Решавање на спорот со името, во согласност со европските вредности и принципите на меѓународното право

* Усвојување Заедничка и Обврзувачка Резолуција во Собранието на Република Македонија со која Владата на Република Македонија е обврзува активно да се вклучи кон решавањето на спорот со името.

Со обврска да се води грижа и да не биде загрозен етничкиот или јазичниот интегритет на етничките Македонци

* Вклучување на Албанците во работната група за директни преговори со Грција.

Со обврска да ги застапуваат заеднички изградените ставови на државно ниво, а не партиски ставови.

  1. Добри односи со соседите

* Вклучување на албанците во работната група за директни преговори со Бугарија.

Со обврска да ги застапуваат заеднички изградените ставови на државно ниво.

* Соработка со Косово и Албанија за интегрирано гранично управување.

Косово и Албанија не се ниту една држава, ниту една територија ниту еден ентитет. Крајно несериозно и тенденциозно е поврзувањето на овие две држави.

Со секоја од овие држави постојат различни историски багажи, различни потреби и интереси и на различен начин треба да бидат третирани.

Во една сериозна политичка платформа овде би била ставена и обврската не само да се  застапуваат заеднички изградените ставови на државно ниво, туку да се штитат интересите на граѓаните и на државата.

* Отворање на нови гранични премини.

Со обврска ова да се направи врз основа на претходно направени анализи и трајно утврдена потреба.

  1. Брза интеграција во НАТО и во Европската Унија

* Исполнувањето на горенаведените точки ќе го деблокира патот на Македонија кон целосна интеграција во НАТО и отворање на преговорите за членство во Европската Унија.

Според мене ова е новогодишна  желба, а не платформска определба.

 

ЖАЛБА НА РЕШЕНИЕТО НА ОСНОВНОТО ЈАВНО ОБВИНИТЕЛСТВО ЗА ОДБИВАЊЕ НА КРИВИЧНАТА ПРИЈАВА ПРОТИВ ДИК

Предмет:  

Преку: Основното јавно обвинителсто

Скопје – Република Македонија

До: Вишото јавно обвинителсто

Скопје – Република Македонија

 

Подносител:  Мирјана НАЈЧЕВСКА,

Скопје,

ЕМБГ

Тужени: г. Александар ЧИЧАКОВСКИ, претседател, Реџеп Прекопуца – потпредседател, Атанас Урумов, Бедредин Ибраими, Виолета Дума, Игор Милев, Сашо Срцев, Силвана Бонева, Д-р. Субхи Јакупи, членови на

Државната изборна комисија на Република Македонија

 

Ж А Л Б А  против

Решението на Основното јавно обвинителство  од 28.11.2016г.

 

Јавниот обивинител Енѓелуше Кадриу Леши, со наведеното Решение ја отфрли кривичната пријава на Жалителот против Тужените за противправно бришење од Избирачкиот список на Република Македонија во периодот 20 – 31 август 2016 година, а со што го сториле кривичното дело „Повреда на избирачкото право“ предвидено со членот 159 став 1 од Кривичниот законик[1], со образложение дека пријавеното дело не е кривично дело за кое се гони по службена должност.

 

Со оглед на тоа што во Решението е погрешно утврдена и фактичката и правната состојба, благовремено поднесувајќи ја оваа Жалба, Жалителот бара Вишото јавно обвинителство да го поништи обжаленото Решение и врз основа на член 26 од Законот за Јавното обвинителство, самото да ја преземе постапката по поднесената кривична пријава, како и да ја повика на одговорност ЈО Леши за несовесно и нестручно вршење на службената должност.

О б р а з л о ж е н и е

ЈО Е.К. Леши неосновано ја отфрлила кривичната пријава на Жалителот и тоа го базирала на омаловажувачкиот одговор од ДИК при што сосема погрешно ја проценила фактичката состојба, а со тоа и дошла до погрешни заклучоци за правната состојба на случајот, односно не успеала да го увиди следот како е направено наведеното кривично дело. Имено:

  1. Не е точно дека Жалителот не се одзвал на повикот на ДИК. По неколку неуспешни обиди за електронска пријава согласно чл. 48 – 51 од Изборниот законик – поднесов Кривична пријава врз основа на која токму именуваната ЈО Леши уредно го известила ДИК со актот КО1 бр. 556/16 од 26.09.2016 година со кој се побарале податоци. Следствено, или ЈО Леши постапувала по барање на непостоечки граѓанин или ДИК решило да го омаловажи ЈО не доставувајќи податоци врз основа на кои заклучило дека има некаква спорност во моите податоци и поради тоа решило да ме избрише од Избирачкиот список. Најдобар доказ за ова е самата одлука (  од 28.11.2016 година).
  1. Во истата насока се изјавите на членови на ДИК кои на новинарски интерес реагираа на мојата Кривична пријава, па дури и, цитирам: „… на Најчевска и порачуваат да ги тужи и пратениците бидејќи тие гласале за законот…“. Значи, ако навистина имало нешто спорно во моите записи, по допрен глас, ДИК, наместо било што да ми порачуваат, биле должни да проверат согласно чл. 196-б од Изборниот законик што е проблематично во нивните записи. Наместо тоа, тие се впуштиле во дијалог со кој – со непостоечко лице? Нивните коментари беа пренесени во повеќе медиуми (на пример: напис во „Фокус“ од 06.09.2016 г. од каде е цитатот).
  1. Ако навистина имало спорност во записите за мене, за што ДИК не понудил ниту најмал доказ дека е вистина, ДИК можеле да ме стават на посебен извод од Единствениот избирачки список како што е тоа предвидено со членот 196-а од Изборниот законик, а каде децидно се наведува: „…без ограничување на нивното избирачко право…“ тие гласачи се запишуваат во посебен извод на Избирачкиот список. Се работи за категорија граѓани за кои се ПРЕТПОСТАВУВА дека се надвор од Републиката и од нив не се бара никаков доказ до моментот на појавување на конкретно гласачко место согласно нивното ПОСЛЕДНО ПРИЈАВЕНО живеалиште.

Наспроти ПРЕТПОСТАВКАТА, во мојот случај ДИК не само што имал писмена пријава (актот на ЈО Леши) туку и самите одговориле на тој писмен акт со свој, писмен акт и тоа под бр. 03-2472/2 од 10.10.2016 година. Значи, во периодот кога течел рокот за пријавување. Па, на сето тоа и се впуштиле во дијалог преку медиуми.

Произлегува дека ДИК сосема свесно опстоиле да ме избришат од Избирачкиот список и тоа е вториот дел од нивната намера!

  1. Првиот дел од нивната намера, но и првата постапка со кое е сторено КД 159 е моето ставање во Списокот спорни гласачи. ЈО Леши не успеала да ја утврди вистинската фактичка состојба токму заради тоа што не инсистирала од ДИК да се добијат причините за оваа постапка на ДИК!!! Имено, ДИК, како државен орган кој е должен да достави податоци до ОЈО, всушност ОДБИЛ да и’ даде податоци на ЈО Леши, и тоа: кои се точно податоците што тие ги категоризирале како „спорни“.

Следствено, штом ЈО Леши прифатила таков омаловажувачки одговор од ДИК, самата, преку обжаленото Решение декларира дека Основното јавното обвинителство не е орган соодветен да изврши контрола дали навистина ДИК точно или не процениле дека се работи за „спорен запис“, а со тоа и дека не е орган надлежен да врши прогон на сторители на КД 159!

  1. Причините за ваквото постапување на ДИК може да се побараат во фактот дека јас јавно и јасно се заложив ДИК да се впушти во сериозно пречистување на Избирачкиот список, за да по донесувањето на чл. 196-а и 196-б и Правилникот за методологија укажам на редица слабости во така утврдената методологија. Со оглед на тоа што следствено бев ставена на Списокот спорни гласачи – произлегува дека тоа е направено со јасна намера да бидам „казнета“, па дури и со одземање на активното избирачко право.

Значи, во отсуство на доказ дека навистина постоело нешто спорно во моите податоци, произлегува дека повредата на моето избирачко право е направено со тоа што прво противзаконски сум била ставена на списокот спорни гласачи за да потоа бидам и избришана од Избирачкиот список. Понатаму, по обраќањето од ОЈО, се продолжува со затскривање на стореното кривично дело. И, сето тоа е направено ос јасно видлива намера.

  1. Не би можело да се прифати како олеснителна околност тоа што ЈО Леши подлегнала на „мамката“ на ДИК, односно колективистичкиот пристап. Во обжаленото Решение таа дури два пати наведува дека се работи 39.502 лица чии записи биле спорни! Меѓутоа, ЈО Леши не смеела да го побрка проблемот на тие лица како група, значи колективниот пристап, со мојот проблем и била должна да го примени ИНДИВИДУАЛНИОТ метод. Значи, кои се суштинските елементи во МОЈОТ случај. Не на кој и да е други од тие 39.501 лице!

Доколку го применила индивидуалниот пристап, можеби ќе разберела дека ДИК само се крие зад таа голема бројка, но, едновремено и го крие сторувањето КД 159 барем во мојот случај. Добар ЈО дури би размислувал и обратно – ако во овој случај е сторено кривично дело – што е со другите 39.501 случај?

  1. Сепак, катастрофалната грешка на ЈО Леши е во недоследното читање на членот 196-б од Изборниот законик и не поврзувањето на овој член со претходниот, односно чл. 196-а од истиот закон. Имено, вака или онака, од овие или оние причини, чл. 196-б не предвидува БРИШЕЊЕ туку незапишување во Избирачкиот список!!! Значи, во принцип се работи за категорија граѓани што не се впишани во Избирачкиот список и – за да бидат впишани, потребно е да го издржат тестот на вкрстените проверки на службените датотеки за граѓаните на Република Македонија.

Дека е ова точното толкување доволно е да се обрне внимание на чл. 196-а од ИЗ каде децидно се предвидува посебен извод на Избирачкиот список и на тој начин да се постапи „…без ограничување на нивното избирачко право…“. Значи, дополните на чл. 196 не се и не смеат да се третираат како четврт начин за бришење од Избирачкиот список. Тие што веќе се впишани во Избирачкиот список може единствено да бидат ставени на посебен извод – но не и да бидат ИЗБРИШАНИ! Оние, пак, кои не се впишани, прво и основно треба да исполнат определени услови.

Впрочем, ако сум избришана од Избирачкиот список, дали сум избришана од Списокот на УЈП? Значи ли дека во февруари идната година ќе можам да се повикам на одлуката на ДИК и да не платам данок? Ако ОЈО тврди дека да – може да не платам данок, тогаш и само тогаш ДИК нема направено кривично дело. Во спротивно, тие сториле кривично дела по кое јас имам обврски – но, немам избирачко право!!!

Со оглед на тоа што ЈО Леши од една страна дозволила ДИК да ја омаловажи институцијата Јавно обвинителство, а од друга страна не успеала да согледа јасен логички след како едно кривично дело било направено, барам Вишото јавно обвинителство да ја прифати мојата Кривична пријава, на чии наводи останувам, самото тоа да ја процесира, а  ЈО Леши да ја повика на одговорност за несовесно и нестручно извршување на службената должност.

 

14.12.2016 година

Жалител:

Мирјана Најчевска

 

 

 

[1]КЗ, Повреда на избирачкото право, Член 159: (1) Член на изборен орган или друго службено лице кое во вршењето на службата во врска со изборите или гласањето, со намера да му оневозможи на друг вршење на избирачко право, противзаконито не ќе го запише во избирачки список или во листа на кандидати или ќе го избрише од избирачки список или од листа на кандидати или на друг начин ќе го лиши избирачот од правото да избира, да биде избран или да гласа, ќе се казни со затвор најмалку три години.

 

ЗА ДВОЈАЗИЧНОСТА И ЗА ФЕДЕРАЛИЗАЦИЈАТА

Првиот ден по референдумското изгласување на раскинувањето на Велика Британија со Европската Унија, најбаран податок на интернет од страна на граѓаните на Велика Британија бил: што е ЕУ (https://www.washingtonpost.com/news/the-switch/wp/2016/06/24/the-british-are-frantically-googling-what-the-eu-is-hours-after-voting-to-leave-it/, http://www.telegraph.co.uk/technology/2016/06/27/were-brits-really-googling-what-is-the-eu-after-voting-to-leave/, http://fortune.com/2016/06/24/brexit-google-trends/, …).

Ова само покажува колку е лесно да изманипулираш голем број луѓе, кои ќе изгласаат решение кое е директно спротивно на нивните интереси.

Треба само да употребиш одреден број зборови и фрази кои поттикнуваат на револт, да бидеш спремен безочно да лажеш до ниво на потполно отсуство и на траги од вистина, да играш на картата на неукост и глупост на голем број луѓе и да го прогласиш за непријател секој оној кој ќе проба да се спротистави или да проба да го анализира кажаното.

Токму ова се случува моментално и во Македонија. Пред наши очи. Луѓето се манипулираат и се наведуваат да гласаат против себе и против сопствените интереси. Луѓето се тераат сами да си стават јамка околу вратот и сами да се поткачат на столчето и сами да го бутнат од под сопствените нозе.

Јас така го разбирам атакот на моќната пропагандна машинерија на ДПМНЕ која почна да се пенави над идеите на мултикултурноста и локалната самоуправа.

Во бесното лаење, мултикултурноста се претвора во баукот – двојазичност, а локалната самоуправа станува баба рога која зад грб го крие ножот со кој ќе ја распори државата и сето тоа под плаштот на редефинирање на државата.

Груевски со факти го разобличи Заев околу ставовите за двојазичност и федерализација

За што зборува Заев кога вели редефинирање на државата?: Двојазичност – федерализација – отцепување

Како некој кој во 1995 година бранел докторат со кој ја промовирал мултикултурноста и го промовирал граѓанскиот наспроти етничкиот модел, чувствувам обврска да застанам во одбрана на идеите на СДСМ.

Јас лично мислам дека ова што денес го промовира Заев како програма на СДСМ претставува показател на зрелоста на партијата на која и требаше многу време да се ослободи од прангите на етноцентризмот и да навлезе во просторот на граѓанското моделирање на државата кое подразбира поставување на индивидуата и нејзините потреби и интереси во центарот на делувањето на државата.

Она што во моментов го имаме е држава во која постојат два паралелни светови. Луѓе кои од најмала возраст живеат во издвоени заедници, одат во различни градинки, одат во различни училишта, во различни кафеани, на различни места на собирање. Држава во која луѓето од различните етнички заедници растат без да имаат можност да се запознаат, да се засакаат, да се здружат, да ги препознаат истоветностите и различностите.

Во моментов имаме поделена држава која не е добра за никого. Имаме држава во која во највисокото законодавно тело се зборува на два јазика, во која службениот весник се печати на два јазика, во која документите во министерствата се изработуваат на два јазика, меѓутоа во која граѓаните не можат на шалтерите во целата држава да поднесат барање и на својот јазик, ниту пак можат да ги прочитаат упатствата на производите на сопствениот јазик, ниту да ги добијат информациите поврзани со обврските кон државата на сопствениот јазик, ниту пак да очекуваат дека докторот или медицинската сестра во некоја болница надвор од местото на нивното живеење зборува и на нивниот јазик.

Јас лично мислам дека парламентарците во Собранието мораат да зборуваат на еден јазик затоа што тие ги претставуваат интересите на сите граѓани и на нив е пренесен суверенитетот на сите граѓани. И мислам дека службениот весник мора да биде на еден јазик. И мислам дека секој висок функционер во власта мора да го зборува многу добро јазикот на мнозинството.

Меѓутоа мислам дека државата треба да промовира најразлични начини кои ќе им овозможат на граѓаните да можат да ги добијат секојдневните информации на сопствниот јазик. Да стимулира лекарите и наставниците и администраторите и сите во услужните дејности да зборуваат колку што е можно повеќе јазици на етничките заедници кои живеат во Македонија. И тоа да биде предност про вработување, нешто што носи поени.

И мислам дека децата треба да се поттикнуваат да ги учат јазиците на етничките заедници кои живеат во Македонија. Од најмала возраст. И да бидат заедно. Од најмала возраст. И да се мешаат. Од најмала возраст.

И мислам дека локалната самоуправа треба да има многу поголеми ингеренции од овие кои ги има. Луѓето да можат да ги задоволат своите потреби и интереси на локално ниво.

Многу е мал опсегот на работи кои бараат унифицирано постапување и учество на централната власт. Тоа се рамки на делување, генерални правци на развој, најопшти вредности кои го детерминираат политичкиот систем. Се друго е задача на локалната власт.

И полицијата треба да има своја само локална димензија, и социјалата и образованието, и животната средина, и комуналиите, и … Впрочем и самиот закон тоа го предвидува и стимулира.

Секое мешање на централната власт во работите на локалната власт, кое ги надминува потребите на генералното постапување поврзано со промоцијата и заштитата на општите вредности, е неовластено и штетно.

Силната локална самоуправа не создава почва за федерализација.

Почва за федерализација создава моќната централна власт која на највисоко ниво ја дели државата на сфери на вилајание, која го дели колачот меѓу етницитетите и која ги сместува граѓаните во нефлексибилни групи оградени со ѕидови.

Силната локална самоуправа создава можност за задоволување на потребите и интересите на индивидуите, за нивна флексибилност и мобилност и за чувството дека цела држава е моја држава.

Во моментов Македонија е неформално федерална држава во која е направена многу јасна поделба меѓу две мафијашки семејства кои ја контролираат целокупната територија. Во моментов има предели од Македонија во кои не се чуствувам како да сум дома и во кои не би отишла без некоја посебна причина.

Секое разбивање на оваа поделба значи загрозување на мафијашките кланови и нивните кревки договори испишани во крв.

Затоа јас го поддржувам новиот пристап на СДСМ, за кој мислам дека предолго созреваше, и остави простор за дивеење на етномафиите во Македонија. Сега е оној последен момент во кој може државата да ја вратиме на граѓаните.

Заради ова, секој напад на идеите поврзани со мултикултурноста и со локалната самоуправа ги разбирам само како обид најубавите, најпрогресивни и најкорисни идеи кои можат да го подобрат животот на голем број граѓани да се извитоперат до ниво на непрепознатливост и да им се сервираат на граѓаните како застрашувачки можности кои мораат да бидат отфрлени со цел да се  создаде облак од какафонично блаботење, кое овозможува прикривање на интересите на двете етномафии.

ДА НЕМА ЗАБУНА ЗА ТОА ШТО МИСЛАМ ЗА КОГО ТРЕБА ДА СЕ ГЛАСА НА ИДНИТЕ ИЗБОРИ

Јас мислам дека треба да се гласа за СДСМ.

Не затоа што е нешто којзнае колку добра партија. Не мислам дека е којзнае колку добра партија.

Не затоа што верувам дека може да внесе некои коренити промени. Не верувам дека може нешто од корен да промени.

Не затоа што на нивните листи се наоѓаат најспособните, најчесните, најмудрите кандидати. Не мислам дека на листите се наоѓаат најдобрите, најдоблесните и најчесните.

Не.

Јас мислам дека треба да се гласа за СДСМ заради тоа што тоа е во моментов единствениот начин да излеземе од лавиринтот на диктатурата. Ние се наоѓаме во стапица која не уништува.

Препорачувам да го погледнете филмот Лавиринтот на Пан (Pan’s Labyrinth – 2006, El Laberinto del Fauno).

images

Во такво мрачно време-невреме сме заглавени и СДСМ е онаа едвај подотворена врата. Не кон слобода, не кон светла иднина, не кон големи промени, туку кон лавиринтот на демократијата.

labyrinth

Тоа е она што во моментов го имаме на располагање.

Тоа е шанса да добиеме минимални услови во кои ќе се вратиме кон правото и принципите и критериумите и одговорноста и партиципацијата.

Да ви кажам право, со многу поголем ќеиф би гласала за Левица. Всушност тоа е мојата вистинска определба (и покрај сета нивна сировост, и младост, и несигурност). Меѓутоа, мислам дека во моментов, тоа би било грешка. Од две причини:

1.Левицата во Македонија не е созреана за да може да го победи вистинскиот монструм од лавиринтот.

2.Кога левицата доаѓа на политичката сцена после големи проблеми, деформации на системот и големи нарушувања на демократијата, има големи шанси таа да стане нов диктатор. Левицата треба да израсне како нужен продукт на развиената демократија, која го истрошило модусот на сопственото постоење, бара нови решенија.

Многу ќе треба да се работи со СДСМ за да стане демократска партија која има капацитет да гради демократско општетсво.

Ама, тоа е се што во моментов имаме.

А мора да излеземе од лавиринтот на Пан, и би сакала тоа да се направи без принесување на жртва во крв.

ЗА НАТЧОВЕКОТ-ФИЛОЗОФОТ-ФЕРИД

Имам пробелм со текстов. Всушност повеќе проблеми.

Ајде да почнеме од почеток:

1.

Зар на философ му е потребна одбрана од обичните луѓе, на умот од не-умот, на онтолошки вредното од безначајното? И тоа на философ што суверено без страв ги шета планините, целосно сам, за разлика од обичните луѓе? Насловот упатува на Сократа.

Имам проблем со поделбата на филозофи и обични луѓе (без да навлегувам во прашањето дали Ферид е филозоф или не, и ако е филозоф, дали е филозоф на напредокот или пак конзервативно-реакционерен филозоф на традицијата).

Веднаш ми се поставува прашањето, дали ова значи дека постои и поделба на правници и обични луѓе? На уметници и обични луѓе? На научници и обични луѓе. Дали уметниците, научниците, правниците се сите обични во однос на филозофот?

Во однос на храброста да се шета сам по планини имам посебно мислење. Имено, знам многу луѓе кои талкаат сами по планињето (на пример овчари, планинари, собирачи на печурки, …). Тоа што талкаш сами по планињето не ги прави филозофи. Можеби натчовекот-филозофот-Ферид талка по некои посебни, филозофски планини.

2.

Оти она што деновиве се случи во Македонија во потполност е рамно на она што пред повеќе од 2000 години се случи во Атина. Обичните луѓе, оние небитните, просечните, сите до еден некадарници, на кои никој нема да се сеќава по нивната смрт оти со никакво дело не ја задолжиле историјата на светот, оние кои не му беа ни до колена на философот, го дочекаа својот вистински момент за да го “убијат“.

Да го споредуваш Ферида со Сократ, е само по себе смешно (нели), а да ги примениш стандардите на вреднување на луѓето од пред 2000 години (да бидеме прецизни – 2500 години) во денешни услови е веќе показател на прилично незнаење. Целиот концепт на човековите права се базира на ставот дека луѓето се еднакви по достоинство и права. Ама најверојатно нашиот млад автор свесно го избришал овој податок од матрицата на своето логицирање.

А што друго и да се очекува од џганот македонски да стори? Народ кој е потполно историски ирелевантен, кој не сака и не учествува во светскиот развој, кој претставува некакво случајно движење на истата таа историја, сплет на случајни околности затоа што никогаш длабоко себеси не знаел да се мисли, народ кој многу тешко доаѓа до заокружување на сопствена историска физиономија, на својот супстанцијален субјективитет, народ кој се дави во злоба и завист кон сопствените најдобри примероци, затоа што нема однос кон индивидуалитетот и идиосинкразијата, ех да, во таков народ само едно е автентично, дека само џган произведува.

Доколку ја следиме логиката на младиот автор, според кој на овие простори може да биде произведен само џган, тогаш, многу логичен е и заклучокот дека Ферид кој е роден во босанските гудури, и од крајно непознати причини ете решил да ја обавува својата просветителска мисија овде во Македонија, нема ништо заедничко со тој џган.  

Ако ја продолжиме оваа логика, тогаш натчовекот Ферид не смее никако да стане дел од “ирелевантната“, “случајна“, “бесмислена“ историја на џганот македонски, односно, мора да го спасиме и да не дозволиме да влезе во системот на оние кои не знаат да го заокружат сопствениот супстанцијален субјективитет.

Добро е да си македонски, српски или хрватски националист, но проблем е да си бошњачки. Во првите три случаи, тоа е пожелно оти така си патриот, но само во последниот случај ти си шовинист. И џганот нормално не поднесува индивидуалитет, не поднесува умен човек, сака да го урне Универзитетот, затоа што се плаши од непознатото, не поднесува различно мислење од неговото и за најбанални и најтривијални ствари, а камоли да биде спремен длабоко да мисли за најдлабоките прашања што го тиштат човекот. Имено, умен човек нема проблем со ставовите на друг човек па колку и да се различни од неговите, и не го смета за неподобен. Неподобноста на некој човек исходи од тоталитарна свест која го суди неподобниот само врз основа на својот систем. И секогаш неподобноста е проследена со патолошка омраза кон неподобниот.

Доколку правилно го читам ова што е горе напишано, тогаш нашиот млад и рагневен автор, мисли дека е тоталитарно се што ќе се спротистави на индивидуата – натчовек – филозоф – Ферид, а не е тоталитарно кога ќе забраниш некому да има негативно мислење за натчовекот-филозофот-Ферид. Можеш да бидеш различен само ако си различен на начин кој го потврдува натчовекот – филозофот – Ферид.

И ако нечија тоталитарна свест е знак дека пред себе имате примерок на џганот, тогаш јас не гледам разлика помеѓу толпата на ДПМНЕ и оние што стојат од другата страна. Овие денови, сите оние умислени квази-интелектуалци од опозицијата, (некои блиски и до СДСМ) покажаа дека имаат иста тоталитарна матрица, дека се од ист фашистички штоф исткаени. И веднаш ги замислувам Јовановски, Астеруд, Најчевска, ЛГБТ, Колозова, и сите други, милитантни левичари и левичарки, заедно со оние политички анонимуси од Анима Мунди за кои сега во моментот е најбитно како некој гледа на борбите со кучиња, па и Јеховини сведоци, што да не; како доаѓаат на власт и започнуваат да стрелаат се што е неподобно и не се согласува со нивните идоли.

Ова значи дека, доколку размислуваш исто како натчовекот – филозофот – Ферид, претставниците на обичните луѓе немаш тоталитарна матрица. Тоа е нешто друго. Ама ако го критикуваш, тогаш имаш тоталитарна матрица.

Ова значи дека јас не можам да кажам за Ферида на пример, дека е машка шовинистичка свиња, меѓутоа, Солунчев може за мене да каже дека сум примерок на џганот од подвидот милитантна левичарка.

Бидејки младиот автор не објаснува кои се тие идоли кои определуваат што е подобно, а што не кај џганот, претпоставувам дека станува збор за едноставна психолошка проекција (трансфер), на сопственото идолопоклонство кое раѓа емоционална жестокост и ерупција од неконтролирани емоции )кои на моменти ја преминуваат границата на општетсвено прифатливо однесување).

Нè ловат по улица, нè отпуштаат од факултетите како неподобни професори, ни ги одземаат децата за случајно да не би ги воспитале погрешно, ни сечат јазици за изустен збор што испаѓа од нивниот дискурс. Истите тие кои се колнат во слободата, во вредностите на либерализмот а самите се онтолошки contradictio in adjecto. Овие на власт барем отворено исповедаат фашизам. Од сите најлигав беше Суад Мисини, во смисла, Ферид треба да се “стрела“ но не сега, сега ако го “стреламе“ им правиме корист на Груевци, и само заради тоа, прашањето за Ферид Мухиќ го оставаме на страна. Која беда!

На истиот начин би го толкувала и овој сликовит опис на замислените дејанија кои младиот автор најверојатно ги поврзува со сите оние кои се осмелиле да атакуваат на идолот (затоа што само идолите се совршени и чисти како солза).

Но како и би биле инакви, тие не се философи, оти во философијата се пријателствува и со оној кој има различни ставови од тебе, не се плашиш од него, оти сфаќаш дека ти е насушно потребен за да го менуваш сопствениот хоризонт. Да се дојде до суштината на нештата, да се рефлектира до крај, до самиот конститутивен акт, а не само до арбитрарно поставениот регулаторен акт. На пример, зошто Тричковски е еден од најбитните мислечки луѓе во поновата историја на Македонија? Затоа што неговите ставови во однос на македонштината се радикални, предизвикувачки, деконструктивни. Тој, Тричковски постојано создава разлика и дразни со неа. Но после таа разлика, мојата македонштина веќе не е иста, подобра е. Ферид Мухиќ го прави сушто истото. Но џганот не е спремен да оди до крај, па затоа и им пречи философот. Се работи за квалитативна разлика помеѓу затворен и отворен морал, а тие кутрите мали хрчки не го читале Бергсон.

Не знам од кои тоа книги читал младиот автор и каде го ископал овој демагошки дискурс (само можам да претпоставам дека е тоа нормално кога ќе влезеш во одбрана на идолот). Тоа за пријателствувањето во филозофијата, и насушната потреба за менување на сопствениот хоризонт, некако многу ми личи на Јонче Јосифовски нашиот познат удбаш-крвник-филозоф, ама може грешам.

И мислам дека младиот автор е веќе доволно возрасен за да знае дека не постои такво нешто како “доаѓање до суштината на нештата“ и “рефлектирање до крај“. Ова многу ме потсетува на оној израз дека ќе ги решиме работите еднаш за секогаш и ќе ја искорениме корупцијата еднаш за секогаш. Ама можеби грешам. М? Впрочем Даглас Адамс веќе ја открил смислата на животот и таа е 42.

Во својот филозофски поход, младиот автор малку ја промашил темата. Не го бираме натчовекот-филозофот – Ферид во Академија на науките, ниту пак на некоја престижна филозофско-академска функција. Никој не зборува за Ферид како филозоф, а уште помалку како за месија (иако на моменти стекнувам впечаток дека младиот автор токму така го перцепира) туку за Ферид како парламентарец. Тоа значи, Ферид како претставник на џганот, Ферид како носител на пренесениот суверенитет на џганот, Ферид како некој кој треба да работи и да го изгласа “арбитрарно поставениот регулаторен акт“.

Навистина не знам како на граѓаните ќе им помогне натчовекот-филозофот-Ферид кој ќе се обидува да ја открие смислата на животот, во решавање на прашањето за цената на откуп на грозје, или за нормирање на постапувањето на полицијата, или за буџетска контрола, или …

Просто, ме просветлија. Сфатив дека цело време сум бил во илузија, дека всушност проблемот не е во ДПМНЕ, туку дека цело време тоа бил Ферид Мухиќ. Аух, толку голем проблем што нема да гласаат за листите на СДСМ. Па добро за каков облик на идиотизам правиме муабет! Опозицијата пропушти да се обедини по еден принцип, слободата наспроти тоталитаризмот.

Младиот автор овде повторно ни соопшти дека е слобода доколку не го критикуваш натчовекот-филозофот-Ферид, а тоталитаризам е доколку го критикуваш. Малку се повторува. Младост.

Обидот да се стават независни професори на листите пропаѓа. Суетите во СДСМ, и суетите надвор од СДСМ. Просто сфатив дека постојат два тоталитарни џгана, или подобро тоа е еден македонски џган дијалектички разделен во две честици, но нема производ од таа дијалектика. Според Киркегор толпата е нула, а нула по нула дава секогаш нула.

Да ви кажам право, јас до сега бев наречена толпа само во пријавата која ми ја поднесе МВР заради учеството во демонстрациите. Не сум сигурна, дали младиот автор мисли на оваа толпа или на некоја друга (од некои други демонстрации на кои не сум го видела натчовекот-филозофот-Ферид бидејки е тој над џганот кој се бунтува).

Овој народ просто го заслужи Груевски! Тој е огледалото на само случајно поделениот џган. Та затоа неговата победа на изборите после “ова со Сократа“ нема воопшто да ме вознемири, туку само ќе ме утврди во Шопенхауеровските начела на иставање од сето. Би сакал крај на ова катастрофално лудило на власта, но сфаќам дека и вон границите на власта од каде што треба да дојде тој крај, царува истиот тоталитаризам само облечен во друга идеолошка доксологија.

Е тука се согласувам со младиот автор. Најверојатно на неговиот млад ум му е малку тешко да се спротистави на податниот шарм на еднозначноста. Има време. Или ќе научи или, …

Епикур советува философите да се тргнат од учество во политиката, и да рефлектираат за неа од благотворната дистанца, формирајќи го својот сопствен автентичен етос. Повремено ако чувствуваат дека треба да се вмешаат заради повисоко добро тогаш да го сторат тоа. Мојот професор Ферид го направи токму ова, како и Сократ, и го снајде истото.

Многу сум му благодарна на натчовекот-филозофот-Ферид кој решил да се симне од Олимп (каде осамено талка во муабет со боговите) и да се обиде да ни ја објасни суштината и апсурдот на борбата за човековите права, да не поучи за апсурдот на барањето еднаквост и недискриминација и посебно апсурдот на владеењето на правото како ограничувачка пранга на разлетаната филозофска мисла.

Затоа што неговите сограѓани сакале да останат во тиранијата, да паднат во рацете на добар тиранин, Ксенофан го напуштил својот град со зборовите: “Колофон го напуштив затоа што себеси се гледав како човек и сакав да живеам меѓу луѓето, а не со говеда и коњи“. Во многуте нешта што ги научивме од Ферид, едно нешто е идеално за овој миг. На влезната порта на средновековниот Неапол (како символ за философијата) стоел натпис: Овде нема глупаци! Во Македонија слободно да ставиме натпис, двојазично, колку јазично сакате: Царството на глупаците! Ферид Мухиќ е апатрид во тоа царство.

Мислам дека како апатрид Ферид не би можел да биде ставен на ниту една листа, па би замолила да биде тргант, со цел да не го оскрнавиме натчовекот-филозофот со прагматичноста на потребите и интересите на обичните граѓани и посебно да не го заробиме во затворот на правото.

 

Секој човек е повеќезначно суштетсво. Младиот автор го знае Ферид филозофот-натчовекот, јас пак знам еден друг човек.Знам еден човек кој си сака да пивне и не знае да се контролира, чии постапки многумина ги перцепираат како мобинг и сексуално злоставување, кој пцовката ја прогласува за највисок дострел на филозофската мисла, а жената ја смета за машина за раѓање чија основна смисла на постоењето е да се репродуцира. Не знам за Јеховините сведоци, ама јас ете мислам дека Ферид, не е соодветен материјал за пратеник во Собранието на Република Македонија (колку и да е случајна државата, незаслужена, последна на светот, како што милува да ни ја опиште младиот автор поклоник на ликот и делото на Ферида). И мислам дека ќе нанесе огромна штета. 

Тоа е моето мислење, на кое имам право како граѓанин на оваа држава и како човек. И никој нема право да ми го ограничи. Ни во услови на војна (ако не знаел младиот автор кој очигледно нема појма што е право).

НА ИДНИТЕ ИЗБОРИ ЈАС ЌЕ ГЛАСАМ ПРОТИВ ДПМНЕ И ПРОТИВ БИЛО КОЈ НИВНИ КОАЛИЦИОНЕН ПАРТНЕР

Според гласилото на ДПМНЕ Република: “СДСМ ги изгуби членовите, симпатизерите и гласните поддржувачи за четири дена. По непромислените потези на лидерот на партијата, со очајниот избор за пораз со Ферид Мухиќ и Лилјана Поповска на пратеничките листи, вечерва Заев потпиша заеднички настап на изборите и со партијата на Драгиша Милетиќ и со партијата на Самка Ибраимовски. Најголем проблем предизвикал Заев кога на потпишувањето на коалицијата го поканил Драгиша Милетиќ, човекот кој за членството на СДСМ е симбол за предавство.“

Да бидеме на чисто. Ова не е релевантна информација, бидејки не се потпира на реални податоци. Уште помалку е анализа која би требало да им помогне на граѓаните во градење на нивниот став за следните избори. Според мене ова е најобичен спин наменет исклучиво за поттикнување на луѓето да не гласаат за опозицијата на наредните избори.

Сигурна сум дека во наредниот месец ќе има многу вакви спинови. И сигурна сум дека многу луѓе ќе бидат турнати на една или на друга страна заради нив. А ете, јас да си кажам што мислам.

На идните избори јас нема да гласам за Заев. Нема да гласам ни за СДСМ, ни за Левица ни за Десница.

Ниту една од овие партии не ги исполнува моите стандарди и немам верба дека било кој од нив во моментов може да направи коренити промени во системот кои би се базирале на концептот за човековите права, владеењето на правото и демократските принципи на 21 век.

На идните избори ќе гласам ПРОТИВ.

ПРОТИВ  актуелната владејачка структура која го уништи и самиот поим на право.

ПРОТИВ актуелната владејачка структура која корупцијата ја направи нормална работа.

ПРОТИВ актуелната владејачка структура која граѓаните на Македонија ги продава како робови на странските инвеститори.

ПРОТИВ актуелната владејачка структура која создаде држава во која луѓето мислат дека си богат ако имаш што да јадеш.

ПРОТИВ актуелната владејачка структура која ги убива граѓаните (намерно или/и од незнаење).

ПРОТИВ актуелната владејачка структура која ја претвори државата во огромно ѓубриште од кое се шири реа.

ПРОТИВ актуелната владејачка структура која го одзеде достоинството на наставниците, лекарите, администрацијата, земјоделците,  професорите, судиите, студентите, пензионерите, бизнисмените, …

ПРОТИВ актуелната владејачка структура која ги стимулира незнаењето и непрофесионалноста на секое поле и во секоја област.

ПРОТИВ актуелната владејачка структура која не одговара за ниту една направена грешка.

ПРОТИВ актуелната владејачка структура која црното го прогласи за бело.

ЌЕ ГЛАСАМ БРЕ ПРОТИВ. ЌЕ ГЛАСАМ НА НАЧИН СО КОЈ МИСЛАМ МИСЛАМ ДЕКА МОЖЕ ДА БИДЕ СИМНАТА  ОД ВЛАСТ АКТУЕЛНАТА ВЛАДЕЈАЧКА СТРУКТУРА.

НЕМА ДА ГЛАСАМ ЗА. Не можам да гласам за листи на кои се наоѓаат МУХИЌ, И МИЛЕТИЌ, И СЛИЧНА БАГРА. И мислам дека спремноста на СДСМ да стави вакви креатури на изборните листи и начинот на кој беа ставени ја приближува оваа партија кон ДПМНЕ.

НЕМА ДА ГЛАСАМ ЗА СДСМ ЗАТОА ШТО МУ ВЕРУВАМ НА ЗАЕВ ИЛИ ЗАТОА ШТО СЕ НАДЕВАМ ДЕКА СДСМ ЌЕ НАПРАВ КОРЕНИТЕ ПРОМЕНИ. НИТУ МУ ВЕРУВАМ НИТУ СЕ НАДЕВАМ.

СО ТОА ШТО ЌЕ ГО ЗАОКРУЖАМ БРОЈОТ ПОД КОЈ СЕ НАОЃААТ МОЖНИТЕ ПРАТЕНИЦИ НА СДСМ НЕМА ДА ГЛАСАМ ЗА СДСМ ТУКУ ЌЕ ГЛАСАМ ПРОТИВ ДПМНЕ.

ЗАТОА ШТО ЗНАМ ШТО ПРАВИ ДПМНЕ. ЗНАМ КОЛКАВО Е ЗЛОТО КОЕ НЕ СНАШЛО И ЗНАМ ДЕКА ТОА ШТО ГО ПРАВАТ ГИ ВОДИ ГРАЃАНИТЕ ВО ПРОПАСТ.

ЌЕ ГЛАСАМ ПРОТИВ ЗАТОА ШТО МИСЛАМ ДЕКА МОЖЕ ПОДОБРО, А ТОА ПОДОБРО НИКАКО НЕ МОЖЕ ДА ГО ДОНЕСЕ ДПМНЕ.

 

ЗА ПРИВРЕМЕНИТЕ СУДИИ СО МНОГУ КОНСТАНТНО НИВО НА ИНТЕЛЕГЕНЦИЈА И ЗНАЕЊЕ

Според Уставните судии

????????????????????????????????????

„Иницијативата е отфрлена бидејќи станува збор за темпорарен карактер односно привремен и судот нема правна снага да одлучува за тоа .Тоа не се прописи а дејството е веќе завршено за допрва да се одлучува. Иницијативата е отфрлена бидејќи имало рокови кои се дадени и сега веќе  истекле.“

Ова во превод значи:

 

Ете и јас така, за идните избори нема да можам да гласам, ама тоа е само привремено. Штом ќе поминат изборите ќе ми биде вратено правото на глас и можам колку што сакам да си го практикувам во периодот кога нема избори.

Можеби за некои други избори (по 11.12.2016) повторно ќе биде донесена таква темпорарна мерка со која повторно ќе ми биде одземено правото на глас, ама според ценетите судии тоа не е противуставно затоа што е привремено (важи само додека не завршат изборите).  Па потоа, повторно, ете така темпорарно нема да можам да гласам на локалните избори. Ама споре Уставниот суд тоа не значи дека е прекршн Уставот и не ми е одземено уставно гарантираното право на глас. Јас ќе си имам право на глас секогаш кога нема да има избори.

Или, уште попросто кажано, според уставните судии секој граѓанин со наполнети 18 години живот стекнува избирачко право, ама тоа може провремено да им биде одземено со темпорарна одлука за негово бришење од Избирачкиот список, со што не е повреден Уставот, затоа што е привремено.

Мислам дека судството треба да почне да се лекува од главата, или, привремено (на пример, на 10 години) да бидат отстранети од функцијата уставни судии сите горе насликаните.

←Older