П против П (партија против право)

Продолжуваат преговорите на партиските работни групи, се очекува договор

Со надежи за договор, продолжуваат преговорите во Пржино

Почнаa партиските преговори во Пржино

Партиите почнаа нова рунда од преговорите за излез од кризата

А јас пак гледам како Македонија за уште неколку чекори се оддалечува од стандардите на современата демократија и владеењето на правото.

Најлошо е кога не успеваме да учиме на грешките од минатото и кога упорно ги повторуваме, постојано очекувајќи поинаков резултат.

Зар навистина ни треба уште еден Охридски договор со кој ќе се заташка прекршувањето на законите, ќе се амнестираат криминалците, а партиите и партиското договарање ќе ги заменат сите државни органи и целокупната легислатива?

Зошто излегоа граѓаните на улица и зошто уште се влечат по улиците?

1. Излегоа заради тесната поврзаност на државата и партијата и употребата/злоупотребата на државните органи од страна на партијата.

2. И заради нетранспарентното донесување одлуки и отсуството на граѓаните од процесите на одлучување.

3. И заради владеењето на партиското самоволие наместо владеењето на правото.

4. И заради отсуството на независни контролни механизми на власта.

5. И заради  теснопартиски приод кон нештата наместо почитување на плурализмот на интереси и потреби на граѓаните.

Ако е ова точно, тогаш на кој начин договор кој ќе го направат четири политички партии зад затворени врати може да биде во функција на:

  • – намалување на поврзаноста на партијата и државата (кога партијата решава во име на државата);
  • – транспарентно донесување одлуки со учество на граѓаните (кога се се прави во тајност, а граѓаните се исфрлени од процесот на одлучување и оставени да си се шетаат по улиците);
  • – владеење на правото наместо партиското самоволие (кога се слуша само зборот на партиските челници надвор од се’ она што претставува државно структуирање);
  • – воспоставување контролни механизми на власта (кога не се прифаќаат контролни механизми дури ни во процесот на преговарање):
  • – поддршка на политичкиот плурализам наместо партиско себезадоволување (политичкиот плурализам е многу поширок поим од партискиот плурализам; оттука, како до плурализам кога во ниту еден момент не се слуша гласот на различните).

 

Охридскиот рамковен договор ја продуцираше актуелната политичка и правна криза со тоа што создаде паралелен систем на формално постоење на норми и институции, а фактичко решавање на работите со директно договарање на две криминални банди кои себе се нарекуваат политички партии (мислам на ДУИ и ДПМНЕ).

 

Договорот од Пржино го прави истото тоа, со потполно негирање на правото, на демократијата, на плурализмот и партиципацијата на граѓаните.

Одбивањето да се формира експертска влада која ќе ги постави основите на демократското владеење базирано на правото е само ширум отворена врата за партиско делење на колачот, амнестирање на криминалците, уништување на државната структура и оневозможување во поблиска и подалечна иднина да профункционира било што надвор од политичките партии. И, без никакво сомнение, по Охрид и Пржино, да ни треба некој друг договор – можеби склучен од истите четири партии во – Припор!!!

Не ни требаат херои и хероини. Не ни е потребен водач качен на бел коњ. Не ни се потребни предводници. Потребни ни се правила, процедури и критериуми кои ќе бидат однапред донесени со учество на граѓаните, кои ќе траат и кои ќе важат подеднакво за сите.

Ако во овој момент граѓаните не го преземат процесот во свои раце, тогаш ќе бидат само пиуни во еден нов партиски дил, кој можеби ќе обезбеди смена на актуелната власт (или барем еден дел од криминалците од актуелната власт), но нема да обезбеди владеење на правото, плурализам, партиципација на граѓаните и контрола над секој оној кој ќе дојде на власт.

Работата е ние да ги искористиме странците со цел воспоставување услови за градење на демократска држава во која ќе владее правото, а не странците да не’ искористат нас за воспоставување нов естаблишмент кој ќе обезбеди мир и релативна стабилност за да не мора да се занимаваат со еден прцул од држава толку време.

Не случајно, странците се оградија од Шарената револуција и нејзините барања и не случајно ги затворија вратите за претставниците на Шарената револуција. Не случајно го откачија Ван Хојте и не сакаат ни да го погледнат Блупринтот направен од страна на граѓанските организации и граѓаните кои ја поддржуваат Шарената револуција.

За нив е сосема во ред и сосема доволен нов Охридски договор.

За нас не е и не смее да биде.

Јас мислам дека е време да отидеме до Пржино. Затоа што   се решивме да се бориме за своите права и тоа треба да заврши во наша корист, а не само да го смениме јавачот.

Ниту една одлука без граѓаните!

Timeo hominem unius libri

Бев таму со 10000? 20000? 30000? луѓе. Ама баш луѓе.

13466093_10208415296158229_1864124161200806243_n-1

Многу беа и сите беа многу живи (немаше кукли маскирани како граѓани).

И беа многу различни. Млади и стари и жени и мажи, со различно образование, со различна етничка припадност, со различни уверувања и политички определби. Имаше ептен леви и ептен десни и некои многу во центарот и некои без никакви политички определби.

Беа таму не затоа што некој ги присилил, затоа што им се заканил, затоа што ги купил или ги подмитил.

Не.

Беа таму затоа што се свесни и достоинствени човечки суштетсва, кои знаат дека живеењето во смрдлив ќенеф не е највисокиот дострел на живеење и дека имаат право на подобар живот, повеќе права, поголема заштита, поголема слобода. Беа таму затоа што знаат дека имаат право на иднина, ама и на сегашноста во која ќе живеат како луѓе, а не како стока.

Сите знае точно зошто се таму. Знае што бараат и што очекуваат.

И сите беа многу бесни. Бесни што и после јасно искажаните барања се уште мафијата ги држи конците во свои раце. Бесни на себеси што толку години трпеле и бесни на сите оние кои не се таму и со тоа го потмогаат преживувањето на криминалците на власт.

Бесни доволно за да посакаат да ја освојат зградата на Собранието и покрај кордоните полицајци и водените топови и гумените куршуми и шок бомбите и солзавецот и пендреците. Беа само на чекор од ова. И најверојатно, доколку мафијашите кои се на власт не станат свесни за огромната моќ на насобраниот бес кај граѓаните, идниот пат ќе го направат тој чекор. И тоа значи жртви, и значи бесмислено насилство и значи бесмислено разурнување.

И да сум на нивно место, ќе се плашам од бесот кој ќе се излее, не врз спомениците, не врз зградите, не врз објектите, туку врз нив самите. Долго собиран бес на луѓето кои биле лажени и мамени и газени и понижувани и убивани.

Мислам дека е последен момент да се тргнат. Додека можат.

Бев таму со 100?,200? 500? 1000? полицајци. Многу тажна збирштина.

Не верувам дека било кој од нив го прочитал или го разбрал Законот за полиција и членот 3 од овој закон во кој се вели:

Основна функција на Полицијата е заштита и почитување на основните слободи и права на човекот и граѓанинот гарантирани со Уставот на Република Македонија, законите и ратификуваните меѓународни договори…

Не верувам дека било што им значи оваа законска определба ставена пред заштитата на јавниот ред и мир, пред спречувањето и откривањето казниви дела, пред заштитата на правниот поредок. А за правата се работи. И основното право на луѓето да се побунат против валста која краде и лаже и убива.

Можеби еден ден ќе ја разберат.

Навидум бевме ние и тие. Ние облечени во маички (платени од наши пари) и дојдени таму за без пари, а тие облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови (платени исто така од наши пари) и дојдени таму платени со наши пари.

Само навидум бевме ние и тие.

Всушност бевме ние (ние облечени во маички и ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови).

Picturejas

prometej7-610x400

Сите ние кои го дишеме најзагадениот воздух на светот, сите ние кои пиеме најзагадена вода во Европа, сите ние кои имаме најнизок стандард во Европа, сите ние кои имаме најлошо образование во Европа, сите ние кои имаме најкорумпирана власт во Европа, сите ние кои имаме најлошо здравство во Европа, сите ние кои имаме најкратопк век на живеење во Европа, сите ние кои живееме во држава со највисока смртност на доенчиња во Европа.

И ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека нивните мајки и таковци и нивните деца и браќа и сестри ќе умираат затоа што некој ги птрошил парите наменети за здравство за гаќестиот позлатен споменик кој го штитеа. Ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека имаат право на подобар живот, на иднина и имаат право да влезат во 21 век каде што се наоѓа остатокот од Европа. Ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека се ние, а не оние со мерцедеси купени од наши пари, со гардероби купени од наши пари, оние кои трошат 4000 евра на ручек за четворица (наши пари), оние кои ги трошат нашите пари на палми, стиропор и рингишпили, додека ние тонеме во каљуга.

Ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека оној чии наредби ги слушаат веќе уби осуммина нивни колеги и спремен е и сите нив да ги жртвува за да ги заштити украдените пари. Ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека 30000 луѓе можат да ги прегазат, ама не сакаат затоа што се ние.

И ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови не разбираат дека една професорка на свои 60 години изиграва лудача и им се дере, затоа што знае дека се ние и дека не сака да настрадаат затоа што некој од зади ги подбуцнува и манипулира и искористува, за да си го заштити сопствениот криминален газ.

Вчера бев таму со ние во маички кои знаат што сакаат и со ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови кои уште не разбираат дека се ние.

И ќе дојдам повторно, и повторно и повторно… Се додека сите ние не успееме да да го пречекориме јазот и да почнеме да си ја градиме сегашноста на 21 век.

А ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови кои уште не разбираат дека се ние вчера не го штитеа споменикот на Прометеј.

Легендата за Прометеј, титанот кој кој ги сакал луѓето повеќе од боговите, се жртвувал за нив затоа што сакал да ги направи рамни на боговите и заради тоа бил сурово казнет, е една од најпрекрасните легенди од грчката митологија. И длабоко хумана.

Picture1

Никако не може да биде споменик на Прометеј она позлатено човече со смкнати гаѓи кое го поставија мафијашите како дел од големата пералница на пари. А токму тоа кичасто ругло го штитеа вчера ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови кои уште не разбираат дека се ние.

Picture1

Ме прашаа дали се плашам од полицијата. Јас им реков дека не се плашам од ние облечени во униформи, панцири, со оружје и штитови кои уште не разбираат дека се ние.

Меѓутоа се плашам од секој човек кој има прочитано само една книга и кој мисли дека позлатениот кич е културно наследство. Е, од таквите многу се плашам.

НИТУ ЕДНА ОДЛУКА БЕЗ НАС

Според членот 1 од Уставот на Република Македонија:

Република Македонија е суверена, самостојна, демократска и социјална држава. Суверенитетот на Република Македонија е неделив, неотуѓив и непренослив.

Според членот 2 од Уставот:

Во Република Македонија суверенитетот произлегува од граѓаните и им припаѓа на граѓаните. Граѓаните на Република Македонија власта ја остваруваат преку демократски избрани претставници, по пат на референдум и други облици на непосредно изјаснување.

Суверенитетот по дефиниција значи највисока власт, највисок политички авторитет, нечие право непречено да управува и донесува одлуки. Тоа значи дека во Македонија највисоката власт им припаѓа на граѓаните и тие се тие кои одлучуваат и управуваат.

Тоа значи дека кога ги трошевте државните пари без да не прашате – го прекршивте Уставот.

Кога го променивте изгледот на градот без да не прашате – го прекршивте Уставот.

Кога ги менувавте законите (посебно оние над 1000 промени по скратена постапка) без да не прашате – го прекршивте Уставот.

Кога не нудевте на продажба како бело робје на секој трговец кој ќе поминеше по патот – го прекршивте Уставот.

Кога го распрчкувавте државното богатство без да не прашате – го прекршивте Уставот.

И сега дојдовме да си го вратиме она што ни припаѓа по правото и по Уставот, назад.

Демократија не е само право ние граѓаните да избираме кој ќе седи во Парламентот и кој ќе управува со државата. Демокартија е јас граѓанинот како индивидуа да имам полна контрола над тие кои сум ги избрал/а, да имам потполна контрола над решенијата кои се носат и суштинско влијание врз конечните одлуки.

Ја преминавме линијата на незнаењето, и на стравот и на апатијата.

Немаме намера веќе да дозволиме политичките моќници да одлучуваат во наше име и спротивно на нашите интереси.

Нема да дозволиме веќе ниту една одлука да биде донесена без наше знаење, без наше влијание и без наша согласност.

Тука сме да бидеме активни учесници во сите процеси на одлучување. Ние граѓаните. Не како толпа, не како маса, не како бројка, туку како индивидуи. Секој од нас поединечно.

Ова не е барање. Нема што да бараме нешто што ни припаѓа според правото и Уставот. Ова е едноставно известување дека суверенитетот е повторно во нашите раце и дека нема да дозволиме веќе никој да го преземе, узурпира или да си поигрува со него.

Не ви ги прифаќаме одлуките!!!!!

НЕ МУ ВЕРУВАМ НА ЈАВНОТО ОБВИНИТЕЛСТВО

Немам доверба во Јавното обвинителство.

Во изминатите години тоа се профилираше како алатка на ДПМНЕ во затскривање на криминалот, во гонење на политичките противници и во доследно уништување и на најмалите остатоци на правото во неговото работење. И јас, едноставно немам никаква верба во оваа институција.

Немам доверба во јавното обвинителство кое не се возбудува од ревизорските извештаи кои зборуваат за огромни проневери кои ги прави власта, од говорот на омраза кои го шират пулени на власта, кое не се возбудува кога тепаат студенти, кога полицијата влегува во читални, кое мижи при кршење на општина чиј градоначалник е претставник на опозицијата, кое не гледа отворена тортура, …

Немам доверба во јавното обвинителство кое падна на толку ниски гранки што мораше да биде формирано специјално јавно обвинителство за да се обезбеди минимум правност во работењето.

Во текот на мојата работа како претседател на Хелсиншкиот комитет, и потоа како експерт за човекови права, се соочив со такво енормно кршење на правото од страна на јавното обвинителство и таков нескриен облик на партијско полстронство, што ме прави исклучително скептична при секоја акција на јавното обвинителство и секоја изјава која ќе ја даде.

Изјавата на јавната обвинителка Лидија Раичевиќ во врска со акцијата спроведена на Универзитетот Кирил и Методија, не само што не го менува овој мој став, туку уште повеќе го зацврстува.

Само како пример ќе посочам неколку елементи од оваа изјава:

  1. „Сакам да истакнам дека полициската интервенција во универзитетскиот кампус во никој случај не претставува нарушување на автономијата на Универзитетот. Автономија на Универзитет не подразбира дека може да се вршат кривични дела“,рече обвинителката и се повика на членот 14 од Законот за високо образование.

Кажа, а не објасни:

– Зошто не е побарана дозвола за влез на просторот на Универзитетот од ректорот? Ако станува збор за акција која е резултат на догогодишно прибирање податоции (што подразбира сигурно и активности на територијата на Универзитетот), тогаш отсуството на комуникација со Ректорот (или со друг надлежен доколку и самиот ректор е дел од истрагата, односно осомничен за помагање или прикривање на криминално дејствие), значи прекршување на членот 14 од Законот за високото образование ( со што јавното обвинителство ја загрозува валидноста на собраните докази).

– Зошто при акцијата која значи влегување на територијата на Универзитетот, е употребена единица за специјални интервенции (во полно наоружување)? Дали се очекувал вооружен отпор од страна на професорите, или пак, се очекувало дека тие ќе земат заложници, или пак, можеби ќе се вдадат во спектакуларно бегтсво низ скопските улици? Отсуството на објаснување индицира дека е прекршен Законот за полиција (со што повторно јавната обвинителка ја загрозува валидноста на собраните докази), а за мене тоа е акт на заплашување на професорите и студентите кои го дигаат гласот против корумпираната власт.Untitled

– Како е направен претресот (врз основа на каков вид наредба и дали во наредбата се конкретно дадени просториите и местата за вршење претрес), дали на претресот присуствувал деканот на факултетот (затоа што доколку не е доследнос проведена процедурата, со тоа може да биде нарушена валидноста на собраните докази).

  1. Според официјалното соопштение дадено на интернет страната на јавното обвинителство “Во текот на вчерашниот ден при преземените дејствија за прибирање на докази по издадената Наредба за претрес, еден од професорите е затечен инфлагранти во извршување на кривично дело – Примање на поткуп од 1000 евра …“. На прес конференцијата Лидија Раичеви изјавила дека “… акцијата финиширала половина час по издадената наредба, на паркингот кај Економскиот факултет кога кај еден од осомничените биле пронајдени и времено запленети 1.000 евра“.

In flagrantе значи дека осомничениот е фатен во актото на примање поткуп, што е спротивно на тврдењето дека парите се најдени во автомобил паркиран на јавен паркинг.

Ова е посебно симптоматично во светло на извршениот претрес во повеќе простории на факултетот (ако е in flagrantе тогаш точно се знае местотот на сторување на делото), а уште помалку ја објаснува потребата од собирање досиеа на студенти од административната служба.

  1. Јавната обвинителка со леснотија премина преку фактот дека е нарушена песумпцијата на невиност, дека барем еден од осомничените е изложен на понижувачко постапување и дека МВР спротивно на законот си дозволи давање податоци кои се дел од истрага.
  2. Јавната обвинителка не објасни дали се спроведува истрага за евентуална вмешаност во коруптивните дејствија на ректорот на Универзитетот, пред чиј нос ете се одвивало вакво нешто со години.

Не, немам доверба во ниту една активност која ја презема јавното обвинителсто.

Навистина би сакала да слушнам логично и аргументирано објаснување зошто е преземена ваква сложена акција токму во врска со Економскиот факултет при Универзитетот Кирил и Методиј, а не против некој друг факултет? Зошто не се заинтересирало Јавното обвинителство за Универзитетот во Тетово или за  било кој од приватните универзитети? Па и таму се наоѓа таа (според јавната обвинителка) специфична категорија на студенти (кои се “посебни групи на жртви“).

И секако ме интересира, како тоа ете се случило оваа акција да вроди со плод токму во моментот кога се зборува за корумпираноста на власта, за огромните криминали на властодржците и неодговорноста на голем број високи функционери.

Извинете, ама ептен не им верувам, а посебно не верувам кога ќе почнат да крескаат пропагандните страчки на ДПМНЕ (Република, Алфа, Сител, Вечер, Канал5 и оние порталчињата со еден човек, а огромна заработувачка).

ПРОТЕСТИРАМ

Многу се мислев што да направам во врска со наводите кои се појавија во пропагандните испостави на ДПМНЕ (мислам дека е време да престанеме да го валкаме името ВМРО и треба да почнеме да ги нарекуваме со нивното вистинско име: ДПМНЕ, или, националистичка партија на Македонија), дека сум платена да протестирам.

Всушност во нив има многу малку вистина, а многу лаги.

Ајде да пробам да внесам колку толку ред во хаосот кој го создаваат (се разбира со цел да го дефокусираат вниманието на граѓаните од криминалците во власта кои им ги крадат парите).

Само како пример, во неколку пропагандни испостави на ДПМНЕ (Сител ТВ, Нетперес, Курир, Вечер, Република, …) беше даден податок дека сум била платена од здружението на граѓани “Млади правници“.

Точно. Бев платена.

Иако не сум должна да давам отчет за пари кои сум ги добила во рамките на проектни активности (освен пред тој кој ги дава парите и пред УЈП во врска со данокот кој го плаќам за примените пари), јас од добра воља и по сопствено наоѓање, еве ќе ви објаснам за што сум добила пари во овој конкретен случај.

Не знам дали знаете, ама, отчет за секој денар што го добиваат треба да дадат само функционерите во власта кои располагаат со парите на граѓаните (и решаваат дали ќе ги потрошат да го спасат животот на Тамара или пак ќе ги потрошат на уметничкиот приказ на  јајцата на коњот на Александар таткоубиецот),

Бев ангажирана од ова здружение како професор и експерт, да обучувам.

Не обучував никого да скока по програми на политички партии (како што си сонил во некој делириум Никола Груевски), немаше никакви ритуали или животински жртви поднесени на олтарот на Uncle Sam (како што си замислува познатиот и признат политички аналитичар, пардон, сликар, пардон, бранител на ликот и делото на Никола Груевски – Александар Станковски), ниту пак обучував на техники на боење на врвните достигнувања на уметноста на Марјан Камиловски (кој скромно се споредува себеси со Микеланџело).

Учесниците на обуката (се млади правници) ги обучував за улогата на Европскиот суд за човековите права, случаите кои се водат пред него, досегашните искуства на граѓаните од Македонија во постапките пред судот и промените кои би требало да се направат во нормативата во Македонија како резултат на пресудите на Европскиот суд за човекови права. Во прилог давам една од презентациите од последната обука за случаите кои до сега се водени и добиени од страна на граѓаните на Македонија против државата: Случаи во ЕСЧП .

Обуката се прави со цел во иднина граѓаните на Македонија (дури и Александар Станковски бранителот на ликот и делото на Никола Груевски) да имаат можност да ги заштитат своите права кога им се повредени од државата, односно, кога државата не работела на соодветен начин со кој ги штити нивните права.

Во цивилизираниот свет, тоа се нарекува демократија (кога граѓанинот може да ја тужи државата). Тоа го немало во 19 век (во кој очигледно заглавиле предводниците на ГДОМ).

Е, за ова навистина бев платена (тоа е оној мал дел на вистина во големата лага која се пласира пред граѓаните).

Не за да излезам на протести.

А на протести одам заради тоа што сум граѓанин на држава во која не ми се почитуваат правата и затоа што сум  бранител на човековите права, во држава во која не им се почитуваат правата на голем број граѓани. Затоа што имам право да протестирам како граѓанин и затоа што имам должност да протестирам како бранител на човековите права.

За без пари.

НЕМА ПРАВДА НЕМА МИР!

За Тито

Вчера едни мои млади пријатели изјавија дека биле многу несреќни заради тоа што беше положено цвеќе на споменикот на Јосип Броз Тито. Според нив тој бил автократ.

13288965_132740890467620_1410820979_n

Морам нешто да им кажам.

Јас не сум и никогаш не сум била Титоист, меѓутоа растев и созревав во времето кога Тито беше претседател на СФРЈ. И нешто повеќе, учествував во истражувањата на системот во периодот кога веќе беа видливи превривањата и се навестуваа промените. Ги знам работите од прва рака.

СФРЈ беше навистина уникатна држава која е истражувана и допрва ќе биде истражувана. Во периодот на нејзиното постоење, на овие простори беа конципирани неколку теориски модели кои беа спроведени и во пракса, а кои се базираат на човековите права. Моделите не се совршени, а спроведувањето во пракса уште помалку, меѓутоа секој од нив посебно, а уште повеќе сите заедно, никако не можат да бидат наречени автократски.

Секој од овие модели е насочен кон деконцентрација и децентрализација на власта и кон обезбедување што е можно поголемо учество на луѓето во процесите на одлучување.

Ги молам моите драги млади пријатели да побараат и да прочитаат по некоја (по можност изворна) книга во која се разработува моделот на самоуправување (од перспектива на нивото на заштита на работничките права), делегатскиот систем (од аспект на можноста за учество во одлучувањето на граѓаните) и концептот на неврзаните (во контекст на спротиставување на биполарниот свет и давање глас на немоќните).

Откако ќе консумираат малку литература може да седнеме и да разговараме за тоа што било направено, каде се згрешило и во кој правец голем дел од овие идеи продолжуваат да се развиваат на светско ниво, а можат да бидат искористени и во развојот на овој наш денешен демократски систем.

И ве уверувам, автократијата е нешто што навистина најмалку од се може да се поврзи со било кој од овие модели кои се развиваа на територијата на СФРЈ.

ПОКАНАТА

Денес на врата ми дојдоа две млади момчиња во полициска униформа и ми врачија ПОКАНА која јас уредно ја примив (види прилог) потпишана од некој полициски службеник Бобан.

Ме покануваат да се видиме на 25.05.2016 во 9 часот во полициска станица Центар.

Ова поканава ептен интересно четиво испадна. Проблемот е само што дава многу чудни и противречни информации. Ама во секој случај e инспиративна.

  1. Тие што ја испратиле се повикуваат на член 279 (став 2) од Законот за кривичната постапка.

Со овј член се регулира повикување од страна на правосудна полиција заради прибирање известувања за сторено кривично дело. Ако не сакаш да дадеш известување не мораш (треба само да се појавиш – самиот или твој адвокат).

Според член 46 од Законот за кривична постапка должност на правосудната полиција е по службена должност или по наредба на јавниот обвинител да презема мерки и активности со цел за откривање и криминалистичко истражување на кривични дела, и сите мерки и активности што можат да користат за непречено водење на кривичната постапка.

Според членот 51 од Законот за кривична постапка  правосудната полиција работи по налог на надлежните јавни обвинители и за своето постапување согласно со одредбите од овој закон припадниците на правосудната полиција се одговорни пред надлежниот јавен обвинител.

Полицајците (оние двете млади момчиња) не се претставија како правосудни полицајци, Бобан (оној потпишаниот) не се претставил како правосуден полицаец, во разговорот не ми спомнаа никаква кривична постапка или налог од јавен обвинител, така што претпоставувам дека најверојатно повикувањето на членот 279 е онака, за да добие поканата во важност.

  1. Поканата понатаму се повикува и на член 43 (став 1) од Законот за полиција.

Според овој член полицијата е овластена писмено со покана да повикува граѓани заради собирање потребни известувања неопходни за извршување на полициските работи.

И според овој член, ако не сакам да дадам известување, можам слободно да си одам и не смеат повторно да ме викаат заради истите причини.

Значи, повторно, ме викаат на муабет.

  1. После сето ова објаснување дека ме викаат на муабет, се случува неочекуван пресврт во текстот, и одеднаш се појавува некаков “сторен прекршок за време на протестите“.

Во овој дел веќе не сум сигурна што сака да каже писателот.

Во поканата не се спомнува кој го направил прекршокот кој кривично се гони по налог на јавно обвинителство и за кој бараат од мене информации. Можеби ме викаат мене да им дадам информации за прекршок кој сум го направила јас? Можеби не знаат каков прекршок можат да поврзат со мене, па им треба дообјаснување, да им помогнам? Или станува збор за прекршок кој го направил некој друг па од мене очекуваат информации? Крајно неизвесно.

Во поканат не се спомнува ни за кој прекршок станува збор. Можеби сакаат со мене како професор да разговараат за поимот на прекршок? Или пак не можат да се решат па ете така си ставиле, а во меѓувреме веќе ќе решат. Во поканата не се спомнува ни закон ни член па ете така поимот прекршок лебдее во воздухот отворен за сите можни толкувања.

Во поканата се спомнуваат “демонстрациите“. Нема ништо подетално на кои демонстрациите се мисли. . И јас не сум сигурна за кои демонстрации станува збор. Јас сум била на толку многу што престанав да водам веќе рачун. Ете, неодамна бев во Охрид па можеби мислат на тие демонстрациите или на оние во Берово, или на Тетово, или Велес или … Многу интригантно ова со демонстрациите.

Во секој сличај, можам да им помогнам кога станува збор за демонстрациите на ГДОМ. Е за овие демонстрациите може да се направи листа (по азбучен ред) на прекршувања на неколку закони, а богами и кривични дела и прекршувања на меѓународни договори, па и неколку членови од Уставот.

И тоа со прекршок за време на демонстрациите е некоја метафора или стилска фигура? Не сум сигурна. Бидејки демонстрациите по својата суштина се нарушување на јавниот ред и мир (најмалку на членовите 4, 8 и 13)  најверојатно станува збор за нешто кое сум го направила додека сум била на демонстрации а кое излегува надвор од нивната содржина. На пример сум се опијанила па сум почнала да пеам (што може дури и под кривична одговорност да потпадне), сум организирала борба на животни, сум се оддала на уживање на наркотични дроги, …  или нешто слично.

Ама ако сум добила казна за прекршок (кој и да е од горе наведените, посебно за пеење – жими мајка не пеев) не знам зошто би ме канеле на муабет. Казната се испраќа по пошта. Може и по електронска дури. Па си има жалбена постапка, па суд. Па докажување. Па казна за вознемирување со неосновани обвиненија. Се по ред.

Едвај чекам да видам како понатаму ќе се развие оваа покана. Станува прилично напнато и секој пресврт може да биде интересен.

Прилог – Поканата

Picture1

БРАВО ДЕЧКИ

13122892_986020794808825_1284446483705258531_oНе браво за опозиционите политички партии, не за СДСМ. Браво за сите нас кои сме дел од Шарената револуција. Затоа што знаеме што сакаме и постепено го остваруваме.

Еден од предусловите кои ги поставивме за воопшто да се седне на натамошно договарање беше да нема брзи избори кои ќе се одржат под истите услови како и сите претходни и се разбира со ист резултат.

Изборите се поместени и го добивме времето кое е потребно за остварување на другите барања.

Вториот предуслов кој го поставивме на политичката сцена е поништување на колективното помилување кое противправно (а со помош на Уставниот суд) го направи претседателот на државата Ѓорѓе Иванов.

Кога ќе биде исполнет и овој предуслов и кога оние за кои постои основано сомнение дека сториле големи прекршувања од позиција на власт повторно ќе можат да бидат предмет на истрага, можеме да пристапиме кон остварување на останатите барања.

  1. Итна и неотповиклива оставка на Ѓорге Иванов од функцијата Претседател на Република Македонија;
  2. Произнесување на Уставниот суд за уставноста на СЈО;
  3. Формирање на специјално одделение на Кривичниот суд, кое ќе биде надлежно за случаите под јурисдикција на СЈО;
  4. Задолжително вклучување и присуство на независни претставници на граѓанското општество во процесот на решавање на кризата;
  5. Процесот на решавање на кризата да се одвива на територијата на Република Македонија;
  6. Формирање на преодна влада која докрај ќе ги имплементира итните реформски приоритети од извештајот на Прибе.

Тоа се нашите барања во овој момент.

Меѓутоа најголемото барање е враќање на граѓаните на политичката сцена. И никој ниту мислел ниту пак мисли дека враќањето на граѓаните на политичката сцена ќе биде лесно и едноставно.

Предолго време седат настрана граѓаниоте и ги оставаат партиите да бидат единствени играчи на политичката сцена. Без нивно влијание и без нивно учество. Без одговорност пред граѓаните и без постојана контрола од страна на граѓаните.

И ние не сме наивни. Добро знаеме дека нема ниту една политичка врхушка во ниту една политичка партија (читај НИТУ ЕДНА) која навистина го сака учеството на граѓаните во процесите на одлчување, контролата на граѓаните и одговорноста пред граѓаните.

Затоа е толку значајно и големо ова што го направивме. Станавме дел од донесувањето на политичките решенија. Станавме дел од одлучувањето. И не смееме  да се откажеме од тоа. Никогаш. Вакви шарени, со различни видувања и убедувања, со различни партијски афилијации, со најразлични замисли за иднината. Решени дека сакаме држава во која ќе владее шаренилото.

cgvjfwhwmaeqbhkЗатоа и го освојуваме и  обележуваме јавниот простор со шаренило. Не со цркви и крстови, не со џамии и орли, не со знамиња, туку со нашата различност. И затоа ги обележуваме државните објекти со нашето шаренило. За да се знае дека се тие наши и дека мора да научат да го почитуваат и поддржуваат шаренилото.

И мораме да останеме. Не на улица. Улицата е само почетокот. Веќе не смееме да дозволиме некој да решава без нас – граѓаните на оваа држава. Не смееме да дозволиме некој да решава спротивно на нашите интереси. Некој да гради моќ на нашиот грб и да се богати на наша сметка.

Секој кој ќе дојде на управувачка позоција во државата мора да рачуна со нас. Во спротивно ќе биде сменет. Ние граѓаните решивме дека заслужуваме подобро. И ќе ги поддржиме само оние кои можат да ни го дадат тоа подобро.

Никогаш повеќе едноумие.

Да живее шаренилото и нашата шарена револуција.

27027612946_9ff0cecef8_o

СЕ ПРИЈАВУВАМ

ДО ОСНОВНОТО ЈАВНО ОБВИНИТЕЛСТВО – СКОПЈЕ

ДО ОДДЕЛЕНИЕТО ЗА ОРГАНИЗИРАН КРИМИНАЛ ПРИ ОСНОВНИОТ СУД СКОПЈЕ

 

ПРИЈАВА

Од д- р Мирјана Најчевска со татко Димче Најчески и мајка Добрила Најческа, редовен професор на Универзитетот “(Св.) Кирил и Методиј“ во Скопје, со привремено живеалиште на Бањански пат бр 31 (во ќорсокакот “Три четврт хармонија“ (веднаш после колонијалот на Џепиќ)

cgvjfwhwmaeqbhkСе пријавувам дека во изминатите 15 дена 7 пати учествувам во толпа (многу симпатична и разиграна) која протестираше против криминалците во власта и нивните другарчиња дисперзирани во сите државни органи и институции. Многу се извинувам на сите учесници во толпата за моите изостаноци (имам оправдание).

Фрлив едно јајце кон канцеларијата на која имаше табла “Народна канцеларија на претседателот на Република Македонија“ (кое многу убаво се распрсна на едно од стаклата од канцеларијата). Не ми дадоа повеќе јајца (што го сметам за голема неправда), и затоа морав да се задоволам со навивање и поттикнување.

Фрлив две јајца кон капијата која ја изградија криминалците во власта и тие сега ја красат со многу убава жолта боја грдата и бесмислена арка која зборува за триумфот на глупоста, незнаењето и насилството. Јајцата си ги донесов самата (всушност, донесов повеќе, ама ми побараа и јас ете така зошто сум добра им ги дадов на децата).

Го офарбав со црвена боја едно од мадињата (левото да прецизирам) на еден од лавовите (оној лево од опашката на коњот) на фонтаната на таткоубиецот, крвник за многу луѓе кој од непознати причини се издига на среде плоштадот од мојот град.

Фрлив боја кон некоја од зградите во барок (не се сеќавам која), но не успеав да ја разубавам (имав болки во раката и сега морам на терапија).

Сите овие дејствија ги направив организирана со неколку мои роднини, некои пријатели, неколку луѓе кои сега ги запознав (ама многу добро се изорганизиравме) и со некои луѓе за кои појма немам кои се ама супер се дружат па ги примивме во нашата организација.

Во повеќе наврати зборував пред различни толпи и ги поттикнував хулиганите да го почитуваат правото, да не дозволат правото да се прекршува и да се спротистават на сите оние кои ги повредуваат човековите права и слободи.

Имам намера делата да ги повторам уште поорганизирано и уште поуспешно, а имам намера да направам и уште такви страшни кривични дела (како препознаена хулиганка).

Мојот организиран настап ќе трае се до насилното воспоставување и зацврстување на владеењето на правото, демократијата и заштитата на човековите права.

Немој после да речете дека не сум ви кажала.

25.04.2016

(шифра – Winter is coming)

PS

Овој лавов на фотографијата не го разубавив јас, ама ептен ми се допаѓа па го ставив. Немам намера да узурпирам ничии авторски права.

КАКО ТОА ИЗБОРИТЕ ЌЕ ЈА РАЗРЕШАТ КРИЗАТА?

Груевски ни порача: “Доста беше, изборите се единствен излез од кризата чии заложници сме“

Никола ни вели: “Оваа двегодишна криза мора да заврши, а тоа може да се случи само со избори на кои граѓаните ќе изберат на кого ќе му ја дадат довербата да ја води државата.“

Прашањето е: што ќе сменат изборите? Една од причините за кризата е тоа што голем број граѓани не веруваат во демократичноста на изборите. Значи, избори во кои повторно голем број граѓани нема да веруваат нема да сменат ништо. Или, така преку ноќ одеднаш на тие граѓани ќе им пукне пред очи и ќе осознаат дека всушност треба да веруваат во она во што до вчера не верувале?

Никола ни вели: Оваа криза мора да заврши. Зад неа не стојат никакви заложби за слобода на медиуми, ниту пак некаква демократизација и борба против корупцијата.

Прашањето е: како ќе бидат запрени оние кои мислат дека е загрозена слободата на медиумите, демократијата и дека власта е корумпирана? Со сила? Со закани? Со тортура? Или  така преку ноќ одеднаш на тие граѓани ќе им пукне пред очи и ќе осознаат дека всушност треба да веруваат во она во што до вчера не верувале?

 Никола ни вели: Ова е слободна земја и овде народот одлучувал и ќе одлучи кој може да се справи со неговите реални предизвици и секојдневни потреби и проблеми.

Прашањето е: што ќе се случи со оние кои мислат дека народот не одлучува, дека власта не се бави со нивните потреби и проблеми, ако има избори во кои немаат доверба и на власт повторно дојдат тие во кои немаат доверба? Така преку ноќ одеднаш на тие граѓани ќе им пукне пред очи и ќе осознаат дека всушност треба да веруваат во она во што до вчера не верувале?

Никола ни вели: Наша одговорност е да ги решаваме кризите, а не да ги креираме. Да решаваме проблеми, а не да бидеме дел од нив како што некој сака да не направи

Прашањето е: што ќе се случи со луѓето кои мислат дека во основата на кризата стои политиката на ВМРО-ДПМНЕ и на Никола Груевски? Така преку ноќ одеднаш на тие граѓани ќе им пукне пред очи и ќе осознаат дека всушност треба да веруваат во она во што до вчера не верувале?

Никола ни вели: Избори мора да има и ќе има, а ние ќе ја понудиме најдобрата програма досега со многу нови проекти, реформи, мерки и цврсти гаранции за многу нови работни места.

Прашањето е: што ќе се случи со луѓето кои мислат дека овие програми се лажни, дека проектите не се во интерес на граѓаните, дека нема реформи и дека отворањето работни места е балон од сапуница? Така преку ноќ одеднаш на тие граѓани ќе им пукне пред очи и ќе осознаат дека всушност треба да веруваат во она во што до вчера не верувале?

Никола ни вели: медиумите се слободни, судовите се независни, а за мешањето на државата и партијата не смее ни да се зборува.

Прашањето е: што ќе се случи со луѓето кои мислат дека медиумите не се слободни, дека судството не е независно и дека има мешање на партијата и државата? Така преку ноќ одеднаш на тие граѓани ќе им пукне пред очи и ќе осознаат дека всушност треба да веруваат во она во што до вчера не верувале?

 Никола ни вели: Услови за избори има и избори ќе се одржат. Секој може да учествува на тие избори или да не учествува, и тоа е слобода, односно и негласањето или неучествувањето на избори е одлука и еден вид учество во демократија. Така функционира демократијата. Мнозинството одлучува

Прашањето е: што ќе се случи со луѓето кои мислат дека нема услови за фер и демократски избори? Така преку ноќ одеднаш на тие граѓани ќе им пукне пред очи и ќе осознаат дека всушност треба да веруваат во она во што до вчера не верувале?

Никола ни вели:  Ве повикувам да ни се придружите. Да го подигнете гласот за нашата кауза, за нашата цел и програма. Ве повикувам да работиме заедно за да заврши оваа криза. Да ни се приклучите во нашите идеи, за харбри и големи чекори.  

Прашањето е: штоќе се случи со луѓето кои не сакаат да се придружат на ВМРО-ДПМНЕ, кои не сакаат да го дадат својот глас за каузата на ВМРО-ДПМНЕ за таа програма и за тие цели?  Така преку ноќ одеднаш на тие граѓани ќе им пукне пред очи и ќе осознаат дека всушност треба да веруваат во она во што до вчера не верувале?

Што ако преку ноќ не им пукне пред очи на тие граѓани и не се осознаат дека всушност треба да веруваат во она во што до вчера не верувале? Како тогаш ќе се справи Груевски со кризата? Или, едноставно ќе се справи со луѓето?

←Older