ЗА ЕКСТЕРНОТО ОЦЕНУВАЊЕ

Не се согласувам со причината која беше дадена од страна на Уставниот суд, како причина заради којашто  екстерното оценување може да се смета за противуставно.  Не мислам дека учеството на Министерството за образование претставува упад во образовниот процес (посебно ако се има предвид поставеноста на ова министерство во нашиот систем, надлежностите коишто ги има и улогата којашто ја остварува во однос на образованието, било непосредно било преку Бирото за развој на образованието).

Јас мислам дека треба да постои екстерно оценување и дека досегашните искуства од други држави покажале дека тоа влијае позитивно во подигањето на квалитетот на наставата, објективноста на оценките и намалувањето на случаите на корупција.

Меѓутоа, како и многу други нешта во Македонија и многу други механизми и институции, и оваа, власта успева да ја деформира до такви размери кои ја претвораат во нејзина сопствена спротивност или во најдобар случај, потполно ја лишуваат од смисла.

Што е проблемот со екстерното оценување вака како што се нуди кај нас?

1. Се оценува оценувањето на наставници кои ниту во својата факултетска обука, ниту во текот на работата не поминуваат соодветни и доволни обуки за оценување. Нашите наставници воопшто не учат никаде да оценуваат. Што е тоа што ќе се мери, ако претходно некого не сме го обучиле за одредена активност. Секое оценување во Македонија е од око, екстерното оценување сака да види колкава била прецизноста во грамови.

2. Екстерното оценување не смее да содржи елемент на индивидуализација. Имено, потребно е да се види големата слика, генералниот успех или неуспех. Тоа е потребно за да се определат трендовите, да се добијат ориентири за тоа дали се напредува или назадува во процесите на образование и да може да се превземат мерки за подобрување на ситуацијата.

3. Тестот не смее да влијае на оценката на учениците. Имено, оценката на секој ученик се гради врз основа на низа објективни и субјективни параметри. Секоја оценка во себе го содржи елементот на индивидуално напредување, достигнување на максималните капацитети, збир од индикатори на целогодишна работа, ангажман, однос кон материјата. Не може сето ова да се избрише со еден тест кој може да биде апсолутно неиндикативен поради низа субјективни и моментални елементи.

4. Бесмислено е да се прави тестирање секоја година и на сите предмети. Нашиот систем на деветолетка содава услови за следење на излезните години од одредени интервали (преминот од трето во четврто одделение, преминот од шесто во седмо и преминот од девето одделение во средно образование). Тоа му дава смисла на екстерното оценување заради тоа што наставниците ќе знаат со каква група ученици имаат работа, што е она на што треба да се посвети посебно внимание, а што е она што веќе е совладано.

Екстерното тестирање треба да служи за глобални проценки, иницијативи за посебни обуки, реформски зафати, проценки за потреба од внесување нови методологии и технологии.

Проценката на индивидуалниот резултат на учениците не е предмет на интерес на екстерното оценување.

Проблемот е што екстерното оценување е внесено набрзина, без соодветна стручна расправа, без создавање претходни неопходни предуслови, без соодветно информирање на јавноста. Недемократски, насилно, нестручно. Како и се друго.

96 total views, 1 views today

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.