ЕДНО МИСЛЕЊЕ ЗА ПРЕДЛОГОТ ЗА ПРОМЕНА НА ГРБОТ

Многу е интересно како луѓето успеваат да бидат крајно неконзистентни под капата на наводна конзистентност. Под паролата на зачувување на идентитетот и традицијата, всушност се рушат многу работи кои во одреден момент станале дел од нашиот идентитет и ни се наметнуваат работи кои никогаш не биле дел од тој идентитет.

По мејл добив едно многу интересно размислување во врска со промените на грбот на државата кои што се предлагаат. Морам да кажам дека ептен се согласувам со линијата на размислување изнесена во овој мејл. Дури малку и чепкав наоколу и поголем дел од кажаното ми се потврди:

Уф, колку ме нервираат со ова грбот. Некако мала работа е, многу други елементи во државата повеќе би требало да ме загрижуваат, ама ако некогаш сум се прашувала во што лежи мојот идентитет како Македонка очигледно дел од тоа е во грбот!

По кој основ тоа „ни содржински ни концептуално апсолутно не ја изразува реалноста во која живее државата„? Дали веќе не сме земјоделска држава? Дали веќе немаме планини? Дали езерата толку ги упропастивме, та веќе да не заслужуваат да ни бидат на грбот? Го гледам сонцето на него и навистина не знам зошто би имале сонце нан нашиот грб. Сонцето не е значаен дел од нашиот живот. Сонцето не е дел од нашите државни симболи сега и во минатото. Сонцето не е претставено на нашето знаме… а чекај, можеби имаше некои зраци на знамето.

Можеби „спорен е целиот концепт„ поради афионот. Афионот бил повеќе одгледуван во турско доба отколку во социјализмот. Можеби тоа е проблемот, нашата вечна желба да избришеме пет века од нашата историја. Пет века во кои ништо значајно не се случило, ништо што би ја унапредило и дефинирало нашата култура. Или традиционалниот вез на дното, тој е особено спорен по своето не-античко потекло.

А за ѕвездата и да не зборуваме. 50 години на еден државен систем под кој сме живееле и за кој сме се бореле и кој, сакале или не, има огромно влијание на нашиот сегашен идентитет, е тие 50 години треба особено да се сотрат секаде во државата. Да не се знае каква огромна грешка сме направиле, како сме сакале да живееме во систем кој е праведен и кој го почитува работникот. Да не се знае како сме добиле независност после векови на неуспешна борба кон таа цел. Впрочем сите знаат дека најдобриот начин да не ги повториш грешките на минатото е да се преправаш дека никогаш не си ги направил.

Историјата треба да биде Александар Македонски, Цар Самуил, Никола Груевски. Меѓу тие периоди ништо да нема! И тоа ништо може најубаво да биде изразено преку еден од најупотребуваните симболи на светот кој по ништо не не разликува од десетици други народи и држави – лавот. Бидејќи лавот е најконцетрираната форма на симбол кој изразува се што нашата држава претставува. Сила! Моќ! Животински инстинкт! Благородност! Кога мислам на Македонија, токму тие зборови ми паѓаат на памет и кога гледам лавови во зоолошка веднаш си помислувам на мојата татковина.

Сосема правилно. Менувањето на еден од најубавите, најиндивидуалните грбови на светото кој во себе содржи миниму 7 елементи од македонската држава сега и во минатото во грб со една, мала врска со Македонија е добра идеја, а преименувањето во Северна Македонија е неосновано задирање во нашиот идентитет. Точно, одличен 5.

Грррррррр…..

Наоколу навистина има многу лавови:

А нашиот сегашен грб е со дух и содржина:

Може да се извади ѕвездата, и имаме нешто со што може да се идентификуваме сите ние што живееме во државата Македонија.

Leave a comment

Your email address will not be published.