СДСМ=ВМРО ДПМНЕ

СДСМ=ВМРО ДПМНЕ

Разгневените и револтирани протести на СДСМ во врска со ситуацијата на Воспитно поправниот дом сместен во затворот во Шутка наидоа на остар оговор од страна на ВМРО ДПМНЕ според кои ситуацијата е затекната од претходно и е резултат на неделувањето на претходната власт.

Ова е еден од честите случаи во последно време кога и едните и другите имаат право.

Проблемот датира од 2001 година и е предмет на анализи, проблематизирање и барање за решавање од страна на невладините организации (Хелсиншкиот комитет, Меѓаши) и од меѓународната заедница (Советот на Европа, ОБСЕ).

СДСМ не сакаше да издвои пари за овој проблем да се реши и како резултат на тоа добиен е многу негативен извештај по ова прашање (во рамките на поширокиот извештај на Советот на Европа.

Овој извештај е подготвен во 2006 година и истата година и е предаден на Владата на Република Македонија. Тоа значи дека сегашната власт имала три години да го реши проблемот, меѓутоа не сакала да го реши.

Заклучок:

Во право се двете партии. Ниту една од нив во моментот кога може да го реши проблемот не го решава, а секоја од нив кога е во опозиција го поставува на дневен ред.

Во политиката тоа се нарекува манипулација на јавноста.

ШТО Е ИНТЕРЕСНО ЗА ЈАВНОСТА

Медиумите претставуваат неверојатно моќен играч во поставувањето на дневен ред на одредени теми. Со нивна помош може да се изврши притисок не само врз власта туку и врз јавното мнение. Медиумите градат атмосфера на интерес за одредено прашање или го подбутнуваат на маргините на случувањата.

Нашите медиуми не мислат дека донесувањето на Законот за спречување и заштита од дискриминација претставува жешка тема на оја што треба да и биде посветено поголемо внимание. Меѓу поставувањето на гипсана биста на Ванчо Михајлов на нечии балкон и законот кој ќе ги зафати интересите на сите граѓани на Република Македонија, тие избираат да биде објавена веста за гипсаната биста на балконот на некој Велешанец.

Законот ќе биде изгласан, таков каков што е никаков. И за тоа своја вина ќе мора да сносат и медиумите, кои не успеваат да ја сфатат големината на проблемот и не ја насетуваат лавината од последици кои ќе ја следат оваа одлука.

Во една демократска држава прогресивниот притисок не се очекува од надвор, туку се случува внатре, а дел од тој прогресивен притисок мора да претставуваат медиумите.

ПРАТЕНИЦИ VERSUS ЕКСПЕРТИ VERSUS ГРАЃАНИ

Во последно време во повеќе различни ситуации беше отворена темата за тоа кој смее да зборува за нешто -а кој не, кој има кредибилитет – а кој не, кој е овластен – а кој не. Во тој контекст беа спомнати пратениците (оние на моменталното мнозинство) во Собранието, експерти (посебно стануваше збор за оние поврзани со архитектурата), и се разбира, граѓаните (од сите фели и со сите бои).

Мислам дека луѓе кои имаат големи празнини во образованието и многу малку искуство (животно, работно и сл.) направија неверојатно голема конфузија на овој план и, како и во многу други случаи, ја превртија целата работа наопаку.

1. За да бидеш пратеник се бараат многу малку услови: 18 години, деловна способност (нема такво ниво на интелектуална попреченост заради која не може сам да решава за себе си), да не се наоѓа на издржување казна затвор за сторено кривично дело и со правосилна судска одлука да не е изречена казна затвор од најмалку шест месеца. За да бидеш пратеник не ти треба ни ден завршено образование (може да бидеш и неписмен),не ти треба ни ден работно искуство (може да бидеш тотален неработник), не ти треба никаво знаење или стручност. За да бидеш избран за пратеник треба за тебе да гласаат одреден број граѓани. Тоа што некој е избран за пратеник не го прави ниту писмен, ниту стручен, ниту паметен. Парламентот е замислен како збир на најразлични луѓе кои би требало да ја одразуваат структурата на најшироката национална заедница. Сите заедно би требало да го даваат просекот на заедницата и да претставуваат тело во кое ќе може да се донесат правила за однесување прифатливи за најголем број од граѓаните.

2. Експертот по својата функција е некој што има одредени знаења, вештини и искуство во конкретна област. Експертите не ги бираат граѓаните и не се станува експерт со тоа што под своето име ќе се напише зборот експерт. Експертите учат, полагаат испити, се докажуваат работно и добиваат одредени звања врз основа на строги и специфични критериуми на сопствената професија. Граѓаните не може да ги бираат експертите затоа што ги немаат посебните знаења за да ја проценат стручноста на одреден експерт. Тоа не значи дека не може да ги проценуваат и да избираат на кој експерт ќе му дадат доверба. Има експерти кои се многу пред своето време и тие вообичаено завршуваат на клада. Има области кои многу мал број на граѓани ги разбираат и на експертите од овие области граѓаните не им обрнуваат никакво внимание.

Пратеникот по својата функција не е експерт. Пратеникот спроведува одредена политика, треба да задоволи потреби и интереси на одреден број граѓани, не му е во интерес да прави нешто што не е разбирливо или прифатливо за тие граѓани, се труди да ги добие наредните избори, да биде симпатичен и прифатен.

Експертот воопшто не треба да биде симпатичен, ниту да задоволи конкретна група граѓани или да се труди да ги здобие нивните гласови. Експертот треба да понуди идеи и решенија за одредени работи, да може да направи  или да изработи нешто, што другите не можат да го направат или изработат.

Пратениците ги консултираат експертите и бираат која експертиза ќе ја прифатат во остварувањето на својата функција обидувајки се да направат баланс меѓу различните потреби и интереси и сопствената потреба повторно да бидат избрани.

Граѓаните имаат право да кажат што сакаат, што им треба, имаат право да поставуваат барања, да контролираат, да критикуваат, да се согласуваат или да се бунат. Граѓаните имаат право да ги слушнат експертите и да проценат дали пратениците како нивни претставници го избрале решението кое на граѓаниоте најмногу им одговара или најмногу им се допаѓа.

Одредени експертски решенија успеваат да го завземат своето место во развојот на цивилизацијата и да бидат прифатени и препознаени како соодветни и добри за голем број граѓани. Врз основа на тие решенија се градат стандарди кои побрзо или побавно пробиваат во сознанието на најголем број граѓани и кои властите ги применуваат дури и тогаш кога во потесната заедница која ја претставуваат се уште не се препознаени од оние што ги бираат. Врз основа на препознавањето и прифаќањето на овие стандарди може да се процени местото на одредена политичка група на склаилата на цивилизацијата.

Тоа значи дека:

  • кредибилитетот на пратениците да зборуваат за нешто произлегува од фактот дека се избрани
  • кредибилитетот на експертите да зборуваат за нешто произлегува од фактот дека тие го имаат знаењето
  • кредибилитетот на граѓаните да зборуваат за нешто произлегува од фактот дека тие се заинтересирана страна и се борат за остварување на сопствените потреби и интереси

Во оваа тријада, граѓаните најмногу бараат, експертите најмногу знаат, а пратениците најмногу можат.

МАКЕДОНИЈА – НАЈГОЛЕМА ШЕГА ЗА ПРАВОТО

На националната ТВ А1 беше презентиран список на амбасадори кои ќе бидат ротирани во наредниот период. Појмот на ротација (без враќање во матичната земја) е сам по себе смешен, меѓутоа мене ми падна во очи нешто друго.

Имено (според А1), амбасадорот Кире Илиоски е разрешен од должноста амабасадор при мисијата на Македонија во НАТО заради несоодветна работа и незадоволителни резултати. Се разбира, за ова следи и соодветна казна: човекот е именуван за амбасадор во Шведска.

Ова е интересна санкција (најверојатно во предвид е земена студената клима на Шведска), но уште повеќе зборува за тоа што мисли Република Македонија за Шведска па во неа праќа  најшкарт амбасадори. Или пак можеби, станува збор за некоја казнена дестинација во која што се испраќаат  неспособни амасадори на поправен, дообука, или?

ЗА ЖЕНИТЕ И МАЖИТЕ

Според Законот за работни односи (Службен весник на РМ, бр. 16/2010)

По­ло­ва ед­на­квост при об­ја­ву­ва­ње на сло­бод­ни ра­бот­ни ме­ста

Член 24

(1) Ра­бо­то­да­ва­чот не смее сло­бод­но­то ра­бот­но ме­сто да го об­ја­ви са­мо за ма­жи или са­мо за же­ни, освен ако опре­де­ле­ни­от пол е не­оп­хо­ден ус­лов за вр­ше­ње на ра­бо­та­та.

(2) Об­ја­ву­ва­ње­то на сло­бод­но­то ра­бот­но ме­сто не смее да су­ге­ри­ра де­ка ра­бо­то­да­ва­чот да­ва кај вра­бо­ту­ва­ње­то пред­ност на опре­де­лен пол, освен во иск­лу­чо­кот од ста­вот (1) на овој член.

Дали некој може да ми посочи работно место во кое што полот е неопходен услов за вршење на работата?