ЗА ГОРДАНА, ИЗГУБЕНИОТ КОМПАС И ЕДЕН КУП ЗБУНЕТИ ПРАТЕНИЦИ

Според Уставот на Република Македонија: Собранието на Република Македонија врши политичка контрола и надзор над Владата и над другите носители на јавни функции што се одговорни пред Собраниетo. Владата и секој нејзин член, за својата работа одговараат пред Собранието. Ако Собранието се распушти, по автоматизам се распушта и Владата. Со други зборови, во односот Собрание – Влада, Собранието бара, контролира, регулира, а Владата, слуша, извршува и одговара.

Во ова светло, последниот испад на Гордана Јанкуловска во Собранието на Република Македонија во кој таа отворено навреди пратеник е ситуација која е неприфатлива во систем на парламентарна демократија.

Фактот дека Гордана Јанкуловска си дозволи да ги изговори овие зборови во среде Собрание: “Јас навистина не знам што не му е јасно на Тито Петковски, можеби единствената работа што не му е јасна со оглед на тоа што има прецизен одговор, е како да дојде во центaрот на вниманието во јавноста, бидејќи според анкетите, очигледно е дека неговата партија е невидлива за јавноста и заради тоа тој е должен да одработува туѓа партиска агенда односно онаа на Бранко Црвенковски. Јас нема да коментирам која била неговата мотивација веднаш по неаргументирано дадената изјава на Бранко Црвенсковски во медиумите да се обиде да ја злоупотреби комисијата со која претседава се со една цел за да создазде една атмосфера дека нештро не е во ред.“ и фактот дека ниту еден пратеник не изреагира на ова (а јас би очекувала отворено и бурно негодување од страна на сите, апсолутно сите, пратеници), зборува дека Јанкуловска го изгубила компасот и веќе подолго време не може да го најде, дека Владата исто така не е баш сигурна каде е спомнатиот компас, но она најстрашното е дека пратениците појма немаат ни кои се, ни зошто се ни што претставуваат, а за компасот и да не зборуваме.

Со шутрачко Собрание не е ни чудо што имаме шутрачки народ (а може и обратно) ако повеќе ви е ќеиф.