ЗОШТО ЈАС НЕ МОЖАМ ДА БИДАМ ПРЕТСЕДАТЕЛСКИ КАНДИДАТ?

Да нема забуни, тоа што јас инсистирам на тоа дека е време да имаме жена за претседател на државата, во никој случај не значи дека јас ќе се кандидирам за оваа функција, или дека сум соодветна за неа.

Прво, не сум поврзана со ниту една политичка партија, или попрецизно кажано не сум и симпатична на ниту една политичка партија, или уште попрецизно, на сите политички партии им се превртува стомакот кога ќе се спомне моето име. Без исклучок.

Второ, не сум поврзана со бизнис заедницата и на крај памет не ми паѓа да правам било какви отстапки во однос на правата на граѓаните во корист на бизнисот, профитот и личното богатење. Ја сум за агресивен прогресивен данок со кој во добивката на  најбогатите ќе се зафаќа најмалку со 50% и сум против било какви интимни врски меѓу власта и бизнисот.

Трето,  претседателската функција не ја разбирам како биро за вработување, унапредување, наградување, помилување, додворување, отворање и/или поддршка на бизниси на роднини, пријатели, комшии и сл. Меѓутоа сум за најдобро можно искористување на она малку интелектуален потенцијал со кој располага ова наше државиче независно од верската, партиската, сексуалната, културната, музичката, етничката, припадност.

Четврто, јас сум атеист кој го почитува правото на вероисповед како лично и многу интимно право и ниту една религија не ја сметам за сојузник на државата. Верските заедници за мене се обични здруженија на граѓани кои треба да бидат третирани како такви.

Петто, не можам да бидам поткупена, на закани вообичаено реагирам со агресија, а умилкувањето го сметам за прв знак дека некого треба да го откачам.

Шесто, не сакам скапа облека, скапи автомобили, големи канцеларии, резиденции, телохранители, послуга, црвени килими, приватни авиони, …

Седмо, јас не ја кријам мојата лева ориентација во која се почнува и завршува со  човековите права за сите, секаде и во секоја ситуација. Најверојатно преведено на јазикот на сегашноста најблиски ми се зелените или екосоцијализмот.

Посебен недостаток кој е дефинитивно непремостлив е тоа што јас точно знам кои се надлежностите на претседателот на државата и што може да направи, а што не, што е спротивно на гламурозните ветувања кои се даваат во време на претседателските кампањи во кои кандидатите ветуваат брда и долини, мед и млеко и активности кои немаат врска со функцијата претседател на државата.

Во моментов во Македонија не може да има кандидат за претседател кој има и теориски шанси да биде избран а кој не припаѓа на ниту една политичка партија, кој е скаран со бизнис заедницата, кој нема намера да вработи барем сто души и уште толку да ги унапреди или именува, кој не се гушка со верските великодостојници и не имитира загрижен верник, кој не е веќе фатен на орото на меѓусебно давање и земање, кој не сонува за палата од мермер и запрен сообраќај додека поминува покрај смртниците, кој не е отворено или прикриено десно ориентиран и кој не е спремен да ја вети Месечината и брзо патување на Марс.

Заради сето ова, ве молам ни на шега да не го спомнувате моето име како можен кандидат за претседател на државата.

Меѓутоа, јас цврсто стојам на тврдењето дека на оваа држава и е потребна претседателка. И јас ќе гласам за било која кандидатка која ќе се појави на наредните избори. Било која. Добро, имам една црвена линија. Ќе гласам за било која, која е макар и за нијанса подобра од Ѓорѓе Иванов.

Leave a comment

Your email address will not be published.