ПРЕцЕДАТЕЛИЈАДА (3)-Љубомир Фрчковски

Ако се имаат предвид основните функции на претседателот на државата (да ја претставува државата и да биде врховен командант на вооружените сили) изборот на Љубомир Фрчковски за кандидат за претседател на СДСМ претставува повеќе од чуден избор.…

ПРЕцЕДАТЕЛИЈАДА (2)

Кои пораки ги добивме во предвечерието на претседателските избори?

I Не е важно:

1. Кои се квалитетите на претседателскиот кандидат поврзани со функцијата Претседател на државата

2. Со каков тим зад себе ќе настапи кандидатот

3. Каква програма ќе понуди

4. Што мислат граѓаните

II Важно е:

1. Да се најде кандидат кој најмалку ќе им пречи на политичките партии на власт (па и на оние во опозицијата)

2. Како ќе се испазарат двата најголеми етнички субјекти

III Што ни порача Срѓан Керим:

1. Дека не е важен гласот на граѓаните туку договорот на политичките партии

2. Дека не е спремен да се впушти во претседателска трка доколку не му е однапред обезбедена победа

3. Дека плурализмот треба да го заборавиме кога станува збор за избор на претседател на државата

ПРЕцЕДАТЕЛИЈАДА

Денес се појави колумна во која еден професор го изнесува своето мислење за својот колега професор (Франкфуртска vis-a-vis Демирхисарската школа) кој е спомнат како можен кандидат за Претседател на државата. Во стилот на авторот, ни помалку ни повеќе омаловажувачки од сите останати негови описи на сопствените колеги. Во моментов нема да се впуштам во тоа колку и кои ставови ги споделувам со авторот (и покрај тоа што не го споделувам начинот на искажување на ставовите).

ЦИРКУС ВО ГРАДОТ – НОВОГОДИШНА ВЛАДИНА СЕДНИЦА

Не знам дали треба да плачам или да се смеам  Сосема случајно (чесен збор не беше намерно) открив дека Владата држи новогодишна седница којашто директно се пренесува на собранискиот канал. Со знакчето “среќни новогодишни празници“, со многу светилки и ѕвездички, во полн состав, со лаптопи пред нив. Нешто како најскапо платен ЕПП на една политичка партија. Со премиерот кој суверено ги влече конците во кукленото шоу и марионетките кои скокаат наоколу и го изговараат однапред извежбаниот текст.


Понижувачки. И за учесниците и за гледачите и за нашата кутра држава. Понижувачки за учесниците затоа што се поставени во улога на послушници кои одговараат како ученичиња на смешните прашања коишто треба да доловат атмосфера на организирана и посветена работа и апсолутно информиран и сезнаен премиер. Понижувачки за гледачите за кои е подготвена оваа невешто креирана претстава. Понижувачки за државата на чие чело се нашла оваа група луѓе кои очигледно немаат поим што треба и како треба да работат.

А можеби грешам. Можеби баш ова е нивото коешто е прифатливо за граѓаните. Ниво на членови на селска месна заедница кои се собрале да продискутираат за селските работи во еден студен зимски ден, покрај топлото огинче, додека жените дома готват ручек и раскреваат после новогодишното празнување.

После оние прекрасни реклами со кои ни соопштија дека НИЕ сме Македонија, сега можеме да се увериме дека ТИЕ гинат за Македонија.

За сите коишто го гледале филмот “Кабаре“, препорачувам да си го гледаат пак и посебно им свртувам внимание на песната “Иднината ни припаѓа нам“.