ПОЛИЦАЈЦИТЕ НЕ СМЕАТ ДА СЕ УБИВААТ

Сакам од почеток да биде сосема јасно: јас сметам дека нападот на полиција и убиството на полицаец претставува нешто што сите треба да не загрижи и алертира. Исто така сметам дека секој учесник во напад на полицаец (посебно кога нападот завршил со смрт на полицаецот) мора да биде фатен, изведен пред суд, да му се докаже вината и да му биде изречена соодветна пресуда. Не смее да остане нерешен ниту еден случај на напад врз полицаец.

КОЈ ЈА УНИШТУВА ПРАВНАТА ДРЖАВА?

Наместо да градиме правна држава, во Република Македонија се одвива процес на нејзино потполно рушење. Рушењето на правната држава започнува од највисокиот орган на власта – законодавното тело- Собранието на република Македонија.

И во овој конкретен случај за кој пишувам (како и многу пати претходно) беше применета веќе усталената пракса големите прекршувања на правото кои се прават од страна на оние кои би требало да го промовираат, штитат и обезбедуваат да бидат минимизирани и брзо-брзо заташкани. 1-2 пратеника го поставија прашањето на седницата на Собранието, 1-2 експери дадоа мислење во медиумите, …, и толку. Молк. Молк во медиумите, молк од страна на политичките партии, молк од страна на експертите.

Во што се состои прекршувањето:

1. Во член 67 од Уставот се вели дека: “Претседателот на Собранието го претставува Собранието, се грижи за примена на Деловникот на Собранието и врши други работи утврдени со Уставот и со Деловникот на Собранието“. Во член 60 од Деловникот на Собранието се повторува истата обврска.

2. Во член 167 се дадени критериуми врз основа на кои законите можат да бидат донесени во итна постапка: “По исклучок закон може да се донесе и по итна постапка. По итна постапка може да се донесе закон кога тоа е неопходно заради спречување и отстранување на поголеми нарушувања во стопанството или кога тоа го бараат интересите на безбедноста и одбраната на Републиката или во случаи на поголеми природни непогоди, епидемии или други вонредни и неодложни потреби. Предлогот, законот да се донесе по итна постапка, предлагачот е должен да го образложи. Кон предлогот, законот да се донесе по итна постапка се поднесува и предлогот на законот чие донесување се предлага.

3. Ниту еден од критериумите наведени во членот 167 не може да се поврзе со ниту еден од над 100 закон донесени по итна постапка во рок од 1 месец (во периодт: 25.06-30.07.2008 година). Нема опасност од поголеми нарушувања на стопанството и не го бараат интересите на безбедноста на Републиката донесувањето по итна постапка на законите за:   евиденција во областа на трудот,  вработување и осигурување во случај на невработеност,  шумите,  дејност, високото образование,   научно-истражувачката дејност,  судската служба,  малолетничка правда,  заштита на децата,…, и уште 100 вакви закони. Во исто време не слушнав дека во Република Македонија имало епидемија или таква непогода која би овозможила активирање на овој член од Деловникот.

4. Образложението кое се дава кај сите овие закони (таму каде што го има) е: Итната постапка се предлага имајќи ја во предвид потребата од итно решавање на прашањата што се уредуваат со предложениот закон заради неодложната потреба за практична имплементација на предложените решенија. Потполна и многу очигледна тавтологија. Или, во превод, итно е затоа што така нам ни е ќеиф.

Целокупната процедура во донесувањето на сите овие закони претставува изигрување на правото, негирање на правната држава и злоупотреба на функциите како на претставниците на Владата (како овластен предлагач на сите овие закони), така и на функцијата пратеник и функцијата Претседател на Собранието.

ШТО ЗНАЧИ ДОНЕСУВАЊЕ НА ЗАКОН ПО ИТНА ПОСТАПКА?

Тоа значи примена на член Член 169 од Деловникот, или: “Кога предлог на закон се разгледува по итна постапка, не се одржува општ претрес. Второто и третото читање се одржуваат на иста седница. Во тој случај второто читање започнува со претрес по предлогот на законот во согласност со одредбите од овој деловник за второто читање.“ Тоа значи дека некој во власта утврдил дека нема потреба пратениците да расправаат, доволно е да дигаат раце.

И тоа уште значи дека: нема можност за јавна расправа, за експертски мислења, за анализи, за влијанија, за аргументи и противаргументи.

Ова претставува изигрување на самата основа на демократијата (можност за влијание на граѓаните) и претставува суштинско поместување на уставно гарантираниот суверенитет од граѓаните кон тесни владеачки структури. Наједноставно кажано: тогаш кога нема место за партиципација и за плуралитет, настапува диктатура.

МОЈАТА ДРЖАВА НЕ ЈА БИДУВА

Ако отидеш на место каде што сите одат на рацеPhotobucket” , човекот кој оди на нозе изгледа смешно, не се вклопува, не може да комуницира, неприфатлив е за заедницата. Доколку проба да им објасни на луѓето дека на други места не е вообичаено да се оди на раце, тие ќе го исмеат или ќе му кажат дека тоа е дел од нивната уникатност. Ако заговара поголема функционалност на одењето на нозе (што овозможува искористување на рацете за попаметни работи), станува опасен за заедницата и мора да биде замолчен. Ако почне да ги преобратува сите што одат на раце ќе биде прогласен за будала и егзекутиран.

ПРЕДВРЕМЕНИ ИЗБОРИ

Пред извесно време ме заинтригира употреба на кратенката БРМ на блогот на левицата (левичарски блог), и поставив прашање што сака писателот да каже со тоа. Објаснувањето беше дека кратенката се однесува на банана република, односно, банана држава. Морам да признаам дека се повеќе се согласувам со ваквото именување.

Имено, вообичаено, под банана држава се подразбираат привидно самостојни држави, со многу ограничен суверенитет во која демократијата претставува фарса зад која се затскрива делувањето на неколку мафијашки  кланови кои се поддржани од “надвор“ со цел создавање манипулативен простор за политичко делување поврзано со интересите на големиот капитал од светски размери.

Главните карактеристики се тука:

1.     Огромни социјални разлики

2.    Невработеност над 30%

3.    Ниско образовно ниво

4.    Растечки криминал

5.    Високо ниво на корупција

6.    Непостоење на независно судство

7.    Религиски фундирани вредности (кои го стимулираат патријахалниот однос карактеристичен за мафијашките структури)

Во ова светло гледам и на последните расправи околу тоа дали треба или не треба да има вонредни избори. Оваа расправа само покажува дека се она што ни се сервира како демократија и систем, всушност претставува само лошо изведена претстава која што треба да го задржи вниманието на гледачите (граѓаните), со цел зад кулисите слободно да се изведуваат вистинските работи (кражби од огромни размери, убиства, застрашување, трговија со луѓе, оружје и дрога). На тие кои што ја започнаа расправата, воопшто не им е важно дали ќе има или нема да има вонредни избори. Важно е да почне расправа. Расправата го свртува вниманието на граѓаните од клучните проблеми, создава ситуација на исчекување, ја подига тензијата меѓу луѓето, не воведува во цилкус на бескрајни препукувања и навреди. Со еден збор, фарса. Класичниот модел на римската империја базиран на флоскулата “леб и игри за народот“ апсолутно е применет со фрлањето трошки во вид на подигнување на пензиите, намалување на цените на лековите и ситни бенефиции за земјоделците. Со вакви мачканици се сака да се заташка сликата во која:

1.     Стапката на невработеност континуирано стои над 36% со што Македонија е на 183 место од 198 држави (за да помислиме на влез во Европската Унија треба да паднеме под 10%)

2.    Просечната нето плата е 15000 (од кои за храна и пијалок се издвојуваат 11000, со 4000 треба да се платата комуналии, облека, школарина, поправки, намештај,…)

3.    Индексот на длабочината на сиромаштијата се зголемува (2004 -9.4, 2005-9.7, 2006-9.9, 2007-10.1)

4.    Во земјата има 10% интернет корисници (на пример во Латвиа овој процент е 50)

5.    Очекуваниот животен век е 74 години (со што сме зад Хрватска, Турција, Србија, Словенија, Албанија, Босна и Херцеговина, Грција, Бугарија)

6.    Имаме растечки тренд на корупција

7.    Политичката и генералната безбедност е во надолна линија

8.    …

Со иницирањето на темата за предвремени избори од страна на политичките партии:

1.     Се заокружува бесмисолот на квази-демократијата во која опстојуваме веѓе 17 години. Од средство за доаѓање на власт со цел остварување на одредена програма, идеја, промена, станува средство за доаѓање на власт без никаква друга цел освен да се биде на власт

2.    Се оневозможува заживување на друга политичка опција која би го нарушила воспоставениот баланс на неколкуте мафијашки структури кои започнуваат меѓусебна борба единствено кога ќе дојде до навлегување во туѓа териоторија (област на делување)

3.    Се овозможува перманентно перење на пари на државно ниво

Излез постои, прашање е дали го сакаме и дали сме спремни да се избориме за него.

ПРОТИВ БЕНЕФИЦИИ ЗА ПРИПАДНИЦИТЕ НА ОНА, ЗА БЕНЕФИЦИИ ЗА СИТЕ ЖРТВИ НА КОНФЛИКТОТ ОД 2001

Како и многу други работи и оваа во Македонија е свртена наопаку. Некој разбрал-недоразбрал, прочитал-недочитал, па треснал зелена и сега се обидува сите да не убеди дека е зрела-презрела, бордо-црвена.

Припадниците на ОНА да добијат привилегии (пензија, вработување, социјална помош, бенефиции…). Што е апсурдно во ова барање

1. Од 8.03.2002 година во Република Македонија на сила е Закон за амнестија. Со овој закон: “се ослободуваат од гонење, се запираат кривичните постапки и потполно се ослободуваат од извршувањето на казната затвор (во натамошниот текст: амнестија), граѓани на Република Македонија, лица со законски престој, како и лица кои имаат имот или семејство во Република Македонија (во натамошниот текст: лица), за кои постои основано сомневање дека подготвиле или сториле кривични дела поврзани со конфликтот во 2001 година, заклучно со 26 септември 2001 година“.

Зборот амнестија вообичаено значи: простување кое му се дава на сторител на некое кривично дело (во случај кога имало постапка пред надлежен суд во која е докажана вина), или, на лице за кое постои основано сомнение дека сторило кривично дело (во случај кога постапката е започната, меѓутоа се уште нема правосилна пресуда, односно кога постапката не е започната, меѓутоа има доволно докази ваква постапка да започне).

Потребата од донесување на Закон за амнестија сама по себе индицира дека постоело прекршување на законот, меѓутоа има одредени причини (во случајот на вооружениот конфликт од 2001 година тоа се политички причини) заради кои не треба да се казнат сторителите на кривичните дела. Доколку се тргне од Законот за амнестија, иницирањето на донесување закон со кој би се дале одредени бенефиции на сторители на кривични дела, значи да се награди прекршувањето на законот и да се легализира насилството како рамноправна демократска алатка во политичкиот живот.

2. Вообичаено е, после вооружени конфликти од ваков вид да се донесат одредени закони (мерки) со кои се обештетуваат жртвите од конфликтот. Жртви на конфликтот се сите оние кои не биле дел од било какви вооружени формации (надвор од легалните и легитимни безбедносни сили на државата), а претрпеле физички, материјални или психички штети. Мора да се направи дистинкција на жртвите, при што, жените, децата, старите и немоќни, и раселените – мора да имаат предност во одредувањето на било кој вид на компензација. Во жртви на конфликтот се вбројуваат и сите оние кои биле дел од нелега лни вооружени формации, меѓутоа биле изложени на акти на тортура од страна на претставници на власта (легалните вооружени сили или некој друг претставник на власта).  Тоа значи дека ниту еден припадник на нелегална воена (вооружена формација) како што беше ОНА, не може да бара никаква компензација, оштета или бенефиција (било да станува збор за смрт на близок роднина на ова лице или за самиот него/нејзе во случај на трајни повреди), освен ако не станува збор за жртва на нечовечко постапување.

3. Припадниците на легалните безбедносни сили имаат право на бенефиции и компензации. Во рамките на извршувањето на својата должност тие го бранеле уставниот поредок, сигурноста и стабилноста на државата. Посебно внимание мора да се посвети и на сите оние кои формално не биле дел од безбедносните сили меѓутоа биле изложени на опасностите од конфликтот во вршењето на своите должности (лекари, болничари, превозници, пожарникари, …). Меѓутоа, тоа не значи дека бенефиции треба да добијат оние за кои ќе се докаже дека ја злоупотребиле службената должност и биле извршители на кривични дела. Имајќи предвид дека припадниците на нелегалните воени формации не се казнуваат заради Законот за амнестија, истата логика важи и за припадниците на регуларните безбедносни сили, меѓутоа, тие во никој случај не смеат да бидат заштитени од водење граѓански постапки против нив и доколку се докаже нивната вина, тие не смет да бидат корисници на било какви бенефиции.

4. Поради чувствителноста и комплескноста на проблематиката за остварување на вакви барања се формираат посебни тела, кои низ широка јавна расправа доаѓаат до решенија кои во најголема мера ќе водат кон смирување на тензиите меѓу страните кои биле во кнфликтот и ќе овозможат ресторирање на мирот на трајна основа. Простото договарање на две политички партти, намертнувањето на решенија однадвор и изгласувањето на закон, можат само да придонесат за разгорување на нови жаришта на недоверба, нетрпение и конфликти.

Донесувањето на Закон со кој што едноставно им се даваат некакви бенефиции на припадниците на поранешната ОНА, заради тоа што така се договориле неколку политички субјекти може да биде само показател на незрелост или извор на нов конфликт.