ПОДИГАЊЕ НА ОПТИМИЗМОТ

Навистина за бадијала Владата ги троши парите за кампањи за подигање на оптимизмот. Јас мислам дека е доволно секој ден од сабајле да ни пуштат известувања од активностите на Владата и веднаш животот станува весел и човек не може да не биде оптимистички настроен. Имено, ако оваа држава може да опстане со ваква Влада и ако овој народ може да преживее во вакви услови, тогаш ние сме навистина бесмртни.

Првиот бисер ми беше со стечајците. Луѓето дошле на закажан состанок во Владата и доле на пријавница им рекле дека нема никого во Владата. Може се исселиле, или некоја епидемија, или…??!!!

Вториот бисер, писмото на Премиерот до Уставниот суд. Човекот бил загрижен и затоа му пишал писмо на Уставниот суд во кое објаснува зошто не треба да го укине екстерното оценување. И вели, тоа не е влијание на извршната власт врз судот, туку, тој како граѓанин сака само да им посочи каде грешат. Многу ме интересира како си го сфаќа  влијанието врз судската власт Премиерот? Што подразбира тој под притисок? И како тоа си замислува дека упатува писмо како обичен граѓанин? Никој не му кажал дека со привилегиите и телохранителите и секретарките и власта, доаѓаат и обврски и одговорности и ограничувања? Да биде ситуацијата уште посмешна, се нашол судија кој го прочитал писмото пред одржувањето на расправата пред сите судии. Можат да доаѓаат стотици експерти и во наредните стотици години, ние нема да научиме што е поделба на власта и што е независност на судството.

И последниот бисер беше најдобар. Премиерот великодушно им дозволи на претставниците на својот коалиционен партнер во власта да станат дел од преговарачкиот тим. Премиерот ни соопшти дека слободно можат да доаѓаат таму (кој сака) и да слушаат што се разговара, па можеби и нешто паметно ќе предложат. Ако Премиерот не разбира што значи партиципација и учество и влијание на највисоко ниво на остварувањето на власта (во сопствените редови на Владата), тогаш како може да има благе везе со тоа што значи партиципација, учесто и влијание на граѓаните?

Тие ги избрале и сега има да си молчат и да се воодешевуваат од она што им се прави. И, секако, да не заборавам, да читаат повеќе и да не пушат и да не абортираат.

Животот е навистина весел. Солзите што ги гледате се од смеење. Верувајте.

ГРАДЕЊЕ

Во последно време во повеќе наврати ја слушнав фразата: овие барем градат за разлика од оние другите коишто само крадеа и рушеа. Тоа “овие“ се однесува на актуелната власт на ВМРО-ДПМНЕ, а “оние“ се сите други. Вака на прв поглед убаво звучи. Главно е нешто да се гради, да се создава. Нешто што се гледа и што ќе остане. Ама, тоа само на прв поглед. Многу симплификувано и поедноставено. На втор поглед работата воопшто не е така едноставна. Ниту убава.

Прво, мислам дека воопшто не е сеедно што се гради. Може да се градат градинки и споменици, може да се градат амбуланти во селата, а може и киосци за интернет, може да се градат катни гаражи, а може да се градат и деловни згради под името катни гаражи, може да се градат паркови, зелени површини, пешачки зони, а може да се градат и бетонски чудовишта кои ја спречуваат циркулацијата на воздухот и влијаат на зголемување на респираторните болести кај граѓаните. Градењето може да претставува рушење на основните права и слободи на граѓаните.

Второ, многу е важно како се гради. Може да се гради со почитување на стандардите и на правилата, а може да се гради и така како што некому му сецнало во моментот, затоа што му се сака и му се може и затоа што нема кој да го исконтролира и да го спречи. Може да се градат стамбени згради со обезбедени паркинг места, на соодветна оддалеченост од комшиите со доволно зелени површини околу себе. А може да се градат и мравјарници кои не ќе можат да бидат спасени доколку дојде до пожар бидејки ќе нема место за пожарните коли и ќе нема начин луѓето да побегнат. Ова градење претставува рушење на владеењето на правото.

Трето, важно е како изгледа тоа што се гради. Може да се почитува околината, да се гради со зачувување на постоечкиот архитектонски пеисаж и со внесување на промени кои ќе ја зголемат комплементарноста со заштитата на животната средина. А може да се градат метално-стаклени струпла, оловно-камени формации и бесмислени збирови од објекти кои создаваат негативна енергија, нервоза, чувство на заробеност и кои ја нагрдуваат секоја перспектива на гледање. Ова градење претставува рушење на естетките норми.

Четврдто, важно е кој решил што ќе се гради. Решението зависи од приоритетите, од финансиите од потребите, интересите и желбите на граѓаните. Доколку градењето се претвори во манифестација на апсолутната моќ на еден или на тесен круг луѓе тогаш тоа градење претставува рушење на демократијата и  на еден од основните принципи на демократското управување – партиципација на граѓаните.

Некои градења претставуваат многу повеќе рушење отколку некои рушења.

ЗА ПРОТЕСТОТ ОДБЛИСКУ

Чувство:

Убаво. Позитивно. Луѓето беа собрани околу нешто во што веруваат и за што мислат дека треба да се дигне гласот. Млади и стари, семејно, другарски.

Бројност:

Колку сме, толку сме, малку сме,  доста сме. Многумина не дојдоа затоа што се плашат. Рекоа: ако не видат ќе не отпуштат од работа (учители, државни службеници, вработени во претпријатија чии директори припаѓаат на позиционите партии). Стравот е страшна работа. И безизлезот. Во услови на безработица од над 38% не може да се игра со егзистенцијата. Таа е долната линија на спремноста за било какво делување. Излегуваат само најхрабрите, оние кои веќе немаат што да изгубат и тогаш кога ќе дојде нож до грло. Кога ќе им дојде на премногу луѓе нож до грло се рушат системите.

Кој:

Студенти, професори, уметници, архитекти, здруженија на граѓани, политичари, пензионери, …Некои велат имало луѓе од една политичка партија. Јас мислам дека ги имаше од повеќе. И тоа е добро. Така треба.

Зошто:

Затоа што демократијата едноставно не може да постои во услови на едноумие. За да опстојува треба да има индивидуаи кои мислат различно за различни нешта, кои можат да кажат што мислат и да пробаат да влијаат во насока на остварување на сопствените видувања. Во демократијата власта е цело време на штрек. Слуша, гледа, проифаќа, менува, остварува.

Затоа што мора да има канали низ кои луѓето ќе кажат што им се допаѓа, а што не.

Затоа што Градот е на сите, и плоштадот има посебно значење.

Затоа што иднината е продукт на заедничкото делување на многу луѓе кои ја исцртуваат заедничката трансферзала одејки  по сопствените индивидуални животни патеки.

Зошто јас:

Затоа што верувам во индивидуалноста и различноста и правото таа да биде изразена.

Затоа што мислам дека изградбата на религиозни објекти не ги обединува туку ги раздвојува луѓето.

Затоа што мислам дека листата на приоритети треба да започне со егзистенцијални објекти и продуктивни инвестиции, а не со споменици на нечие его.

Затоа што мислам дека вистинските верници го имаат Господ во срцето, а не го бараат во камењата на зданијата.

Затоа што сакам во Градот да живеат моите деца и внуци.

Затоа што го сакам Скопје.

МОИ ВПЕЧАТОЦИ ЗА КАНДИДАТИТЕ ЗА ГРАДОНАЧАЛНИК НА СКОПЈЕ – ЛИЧНО

Имав можност да ги среќавам, да ги гледам, да ги читам. За секого изградив мое сопствено мислење. Најлично. Така како што ги доживеав овие изминати денови. Само со еден би се дружела.

Шефкет Зеколи

Се кандидирал по наредба, зборува заради тоа што мора, на крај памет не му е да стане градоначалник на Скопје, а реагира единствено на надразби од етнички карактер. Најдобар бисер: “не е важно дали на оркестарот му треба флејтист, важно е во оркестарот да има правична застапеност на Албанците”. За музиката ќе се снајдеме. Доколку стане градоначалник на Скопје ќе ги шета внуците кај споменикот на Скендербег, но не и покрај оној на Александар Македонски. Коњот на Александар ги плаши децата, а коњот на Скендербег ги привлекува.

Коце Трајановски

Партијски војник за кој може да сонува секој диктатор. Уплашена душа, чии интелектуални капацитети може лесно да бидат проценети. Највисок дострел на неговата идеја за власт е да има резиденција и да може неказнето да и додели прва награда на тештата за најубаво уреден двор во маалото. Според Коце Трајановски: “Програмата е децидна со рокови… Нашата програма нуди детално решавање на комуналните и сообраќајните проблеми”. Проектите се навистина прецизни и образложени. Чекор по чекор во сите фази на остварувањето. На 120 страни скапа хартија во примерок за секој гласач во Скопје. За да знаат граѓаните што ќе се прави. На пример:

–       “Проект: проширување на гробишта во камник.Рок: 2013. Опис на проектот: Ќе се обезбедат нови површини за закоп”. Толку. Се е кажано. Ни збор повеќе.

–       “Проект: уредување на речните корита. Рок: континуирано. Опис на проектот: Активно ќе се работи на уредување на речните корита во Скопје”. И овде нема потреба од објаснување. Се е кристално јасно и прецизно објаснето.

Доколку стане градоначалник ќе го промени Генералниот урбанистички план којшто станува неудобен за урбанистичката мафија.

Јанко Бачев

Опсесивно обземен со крадците, хоштаплерите и измамниците на македонскиот народ. Се нарекува националист, а е социјалист со примеси на комунизам кој плука по сите странци кои му се мешаат на македонскиот народ во неговиот атар.

Доколку стане градоначалник на Скопје ќе ги штити сиромашните од богатите и ќе не раскара со сите до еден без пардон.

Тито Петковски

Олицетворение на поимот политичар од професија. Не знае ништо, нема да направи ништо, нема идеа за ништо, ама може да биде се. Најоригинално објаснување зошто сака да стане градоначалник: “Како парламентарец не можам да направам ништо и не можам да влијаам на законите што се донесуваат, затоа сакам да станам градоначалник и како градоначалник ќе лобирам да бидат донесени соодветните закони”.

Доколку стане градоначалник нема да се случи ништо. Се ќе си стои до наредните избори.

Страшо Ангеловски

Мангуп од маалото со недисциплинирано внимание. Лови топка во лет, знае да издрибла за мерак и по пат ќе заборави што е идејата на играта и ќе отиде со топката до најблиското кафанче на муабет со пријателите. Едно е сигурно, сака да изгради резиденцијален кварт во заштитената Парк-шума Гази Баба и да ископа тунел под Водно.

Доколку стане градоначалник на Скопје ќе седне во првата кафеана и нема да излезе од неа до крајот на мандатот. Таму ќе добие многу идеи кои никогаш не можат (и не смеат) да се остварат.

Лазар Еленовски

Дизниленд промотор кој не бил никогаш во Дизниленд. Збир од неколку научени фрази собрани по пат во кусата политичка кариера, не прифаќа морална одговорност за функцијата што ја обавува, вработува по партиски налог дури и луѓе со несоодветно образование, и не признава дека згрешил дури ни тогаш кога ќе го искара Народниот правобранител. Принципи на делување: знам малку, ама сакам многу, грешам ама не признавам.

Доколку стане градоначалник ќе добиеме кајчиња на реката Вардар, ако треба ќе го сруши и Камениот мост.

Душко Поповски

Човек без лидерска способност, меѓутоа со нејасна идеја што сака да направи: “она што најбрзо ќе се заложам да го направам би било воведување ефикасни решенија со веќе расположливата инфраструктура за овие проблеми да се ублажат до нивно конечно елиминирање”.  Нејасно и непрецизно. Трошењето на техничка вода во Скопје му е приоритет над приоритетите.

Доколку стане градоначалник на Скопје ќе смисли што да прави.

Трпе Груевски

Стручњак за една област залутан на место кое бара универзалец. Дефинитивно е современик на Број.1.

Доколку стане градоначалник на Скопје ќе стави сончеви колектори на секоја куќа, па макар после тоа тие и да паднат  под тежината на колекторот.

Драги Колчаковски

Разочаран човек кој многу љубоморно ги крие своите идеи, меѓутоа точно ги знае противниците.

Навистина не знам што би направил доколку стане градоначалник на Скопје.

Аргтим Нагавци

Стар скопјанец со аристократско потекло кој има задача споменикот на Скендербег да го стави на скопското Кале и да ја открие врската на Скендербег со Скопје.

Доколку стане градоначалник на Скопје ќе донесе многу туристи.100.000 на ден.

СРЕЌНА НОВА 2009

Во периодот на социјализмот мојот народ живееше во иднината. Беше убаво и возбудливо и многу оптимистички, меѓутоа и крајно нереално, и мораше да заврши во одреден момент.

Потоа мојот народ почна да живее во минатото. Многу херојски, малку депресивно, со огромна доза на патина, и повторно крајно нереално, и мора да заврши.

Крајно време е мојот народ да почне да живее во сегашноста. Се надевам дека тоа ќе се случи во 2009 година.