НАВИСТИНА?

Претставници на Владата ќе одат на годишнината од пучот во Турција.

Се надевам дека ова не е вистина.

Под закрилието на борба против пучистите, во Турција се апсени и затворани новинари, професори, слободномислечки интелектуалци, писатели, уметници, студенти, …

Под закрилие на борба со пучистите се убиваше, измачуваше, се ограничуваа основните права на луѓето.

Под закрилие на борба против пучистите се зациментира диктаторската власт во Турција.

Нема тука ништо за славење.

И нема место за ниту еден претставник од актуелната Влада на Република Македонија на ваков настан.

 

 

За колумната на Шиндре

(https://antropol.mk/2017/06/17/%D1%81%D0%B5%D0%BA%D1%81%D1%83%D0%B0%D0%BB%D0%BD%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B0-%D0%BD%D0%B0%D0%B4-%D1%80%D0%B0%D1%86%D0%B8%D0%BE%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D0%BD%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B0/)

  • Отворањето на расправа за оваа проблематика во јавноста ми е на исто ниво како и инсистирањето да започнеме процес на нулта отпад во Македонија. Според мое мислење, едноставно, нема ни минимум услови за такво нешто и може да биде само контрапродуктивно. За овој аспект на сексуалноста може да се разговара (денес во Македонија) само во најтесни научни кругови ( па и таму е проблем).

 

  • Од друга страна, постоењето на табу теми ме вади од памет. Дајте бре луѓе да разговараме за се. Посебно за она што ни е непријатно, што не прави неконформни, што ни буди негативни емоции. Кога некоја тема ќе се прогласи за табу тоа вообичаено значи дека сакаме да го избегнеме идентификувањето на некој проблем (независно дали е рационален или нерационален), не сакаме да ги откриеме корените на проблемот и не сакаме да изградиме соодветни алатки за справување со проблемот. Се додека проблемот не не акне по глава со целата своја набилдана силина добиена во годините на премолчување, заташкување и избегнување.

 

  • Дивјачките изливи на бес кои ги гледам по социјалните мрежи и во конзервативните портали кои го величаат ДПМНЕ, кои завршуваат со бесење, убивање, каменување, претепување и слично се само показател на ниското цивилизациско ниво на средината во која живееме, меѓутоа и застрашувачки знак на неспособност да се разговара за горливи теми и навистина да се разрешат комплексни односи меѓу луѓето.

 

  • Колку што можам да прочитам Шиндре не зборува во текстот за педофилите туку за децата од аспект на нивната сексуалност. ПРЕДМЕТ НА РАЗГОВОР СЕ: ДЕЦАТА И ДЕТСКАТА ПЕРСПЕКТИВА. НЕ ПЕДОФИЛИТЕ И НИВНИТЕ ЖЕЛБИ, НАМЕРИ, АКТИВНОСТИ И СЛ. ДАЈ ВЕ МОЛАМ СОБЕРЕТЕ СЕ. МЕЃУ ВАС ИМА ПОВЕЌЕ ПЕДОФИЛИ ОТКОЛКУ ШТО САКАТЕ ДА ПРИЗНАЕТЕ И ВИЕ ГИ ПРИФАЌАТЕ КАКО ФИЉАН ЛУЃЕ ЗАТОА НЕ МИ СЕ СИЛИТЕ МНОГУ (http://kvadraturanakrugot.crnaovca.mk/2010/10/28/souchesnishtvo/). ТОГАШ КОГА ТРЕБАЛО ДА СЕ РЕАГИРА НЕ СТЕ РЕАГИРАЛЕ.

 

  • Од друга страна, ако некому му паѓа црвено перде пред очите на спомнување на сексуалност на деца и секс меѓу дете и возрасен ќе мора прво да го тргне пердето па да почнеме да разговараме (http://nctsn.org/nctsn_assets/pdfs/caring/sexualdevelopmentandbehavior.pdf ). Посебно ако се има предвид дека дете е и човек со навршени 17 години, а возрасен е човек со навршени 18 години. Ајде ве молам кажете ми што има неприродно во односот (па и сексуален) меѓу еден 17 годишен човек и еден 18 годишен човек. Значи – прво тргање на пердето, па разговор. Впрочем кај нас е дозволен брак на луѓе кои навршиле 16 години. Многу често станува збор за луѓе кои веќе стапиле во сексуален однос со други (најчесто) полнолетни луѓе (значи, Законот за семејство за овие со пердињава на очите е закон кој штити педофилија).

 

  • Она што можам да го видам од текстот е дека се поставува прашањето: каде да се обрати за помош, консултации, поддршка детето и кому да ги постави прашањата поврзани со сексуалноста, своите желби, двоумења, стравови, несигурности, …? Еве, кажете ми: кому? Ова е едно многу легитимно прашање на кое мора да најдеме одговор.

 

  • И да, децата се сексуални битија, а не асексуални кукли. Не е проблем голото дете. Проблем е детето облечено како секс бомба. И да, најголем дел од детските фестивали и манекенски ревии и роденденски прослави се морбидно извитоперени сексуализирања на децата кои немаат врска со нивната природна сексуалност и само ги претвораат во гротескни фигури.

 

Преку п…. ми е од ДПМНЕ и нивното провоцирање на лажен морал.

МАКЕДОНИЈА Е СЕ ШТО ИМАМЕ!

Почитувани мои сограѓани,

Дојде време да ја одбраниме државата. Да не дозволиме да биде променета. Да го зачуваме македонскиот идентитет и да не дозволиме да ни го одземат името.

За тоа се работи. Народот знае и препознава. И се дига како едно. Сите разлики се бришат кога треба да се застане во одбрана на МАКЕДОНИЈА!

Народот не може да биде излажан и изманипулиран. Неговата вековна мудрост и кумулирано знаење на генерациите од кои се недри се брана од секој оној кој ќе се обиде да го дефокусира од вистинските проблеми, да го поткупи со ситни придобивки и да го намами да ја напушти барикадата на која се брани оваа грутка земја која што ја нарекуваме татковина. Народот знае.

Залудни се сите обиди на непријателите на Македонија да ја прикажат како мала, слаба, незаштитена, неважна, сиромашна,  и подложна на надворешни влијанија.

Народот знае колкава била и колкава треба да биде, народот ја знае моќта на империјата која се простирала на три континенти и која може повторно да биде воспоставена, народот ја чувствува во своите дамари крвта на загинатите борци за нејзината слобода независно од знамињата под кои марширале и војските во кои служеле, народот го чита нејзиното име во Светотот писмо и  само незналици можат да помислат дека е тоа географска област, а не нашата една единствена држава, народот го чувствува нејзиното пулсирачко богатство кое само чека да биде откриено длабоко закопано под голата стена и народот не дозволува никој од надвор да решава за него дури ни тогаш кога мољака да влезе во нечие друштво.

Кај народот нема да им поминат лажни приоритети кои го одвлекуваат неговото внимание од единствената важна работа – одбраната на мајка Македонија.

Не е време сега да мислиме на умрените доенчиња и родилки, на редовните корисници на контејнерите за ѓубре, на шивачките врзани за машините, на работниците кои паѓаат од скелиња, на земјоделците со скапаните производи, на селата без вода за пиење и градовите без воздух за дишење.  Нема да помине. Сега ја спасуваме Македонија, а после ќе ги решаваме ситниците. Секоја борба бара жртви, а ние сме научени да даваме жртви во крв. За Македонија.

Не можат да го залажат народот со западните толкувања на демократијата и владеењето на правото. Народот ја има прочитано лажливата Европа која се обидува да го замае со своите двојни аршини, со измислените објаснувања и со божемните анализи.

Народот знае што е демократија и што е владеење на правото и слобода на мислата и почитување на разликите.

Не е демократија да одлучуваш за се’ и сешто и да ја контролираш власта и цело време нешто да бараш и да се буниш и да критикуваш. Демократија е да ги избереш најпаметните, да им ги дадеш на располагање сите пари и земја и се’, и да ги оставиш на мира да си ја вршат работата затоа што тие најдобро знаат што треба и како треба. Ако ти треба нешто ќе појдеш, ќе изразиш должна почит и се’ ќе се реши.

Не е владеење на правото да ги малтретираш тие кои ги избрале илјадници луѓе и им ја дале својата доверба, да се правдаат цело време дали работеле или не според законите.  Си има судии (мудри глави) и тие нека си ја бркаат работата. Ако мислат дека згрешиле сигурно дека ќе ги гонат, тие си знаат најдобро и нема што да им висиме на врат. Народот знае дека секој што ќе дојде на власт мора да краде. Така си е од века и така ќе биде. Важно е и да дава, а и крадењето со усул да го прави. Да остане малку и за другите. Тоа е правна држава, а не за се’ и сешто да се скокало и рипало и викало.

Народот знае што е слобода на мислата. Да си зборуваш во кафеана, да ја пцуеш власта, гласно да си воздивнеш, да си кажеш некој виц. Не е слобода на мислата да одиш наоколу и да го вадиш валканиот веш сите да те видат дека си неиспран и смрден. Секој има некои валкани алишта и не е пристојно цело време да се зборува за нив. И не е слобода да се дискутира за се’ и сешто. Си има теми за кои не се зборува. Не се расправа за свети нешта како историјата, или автомобилот на премиерот, или дебелите владици, или името на државата, или сиромаштијата, или химната на државата. Народот знае што е ред, а што не.

Народот знае што е почитување на разликите. Нам ли некој дојде да ни зборува за тоа. Па ние сме ги почитувале разликите уште од античко време. Ние сме го измислиле почитувањето на разликите. Ама се’ си има ред и граница. За секое почитување да се каже фала, и да не се бара преку леб погача и да се знае кој е главен во Македонија, а кој е гостин и да не се измислуваат некои нови разлики и да ни го делат народецот. И народот знае, дека ако дадеш прст после и рака ќе ти побараат и цел ќе те лапнат. Народот знае што се крие во нивните глави и што мислат и што сонуваат и што сакаат.  Еден сон имаат – да ни ја земат нашата мајчичка Македонија.

Немаме чист воздух, немаме пристоен стандард, немаме добро образование, немаме здравство, немаме социјална заштита, немаме судови, немаме контрола над власта, немаме заштита на работа, немаме сигурност, немаме иднина.

Македонија е се’ што имаме. И мораме да ја одбраниме и зачуваме.

За да имаме каде да бидеме закопани.

ЧЕСТИТ 8 МАРТ – ЈАС ЈА ПРОДОЛЖУВАМ БОРБАТА, А ВИЕ – КАКО САКАТЕ

Најстрашна е онаа дискриминација во која жртвата не е ни свесна дека е дискриминирана.

Во законите во Република Македонија не се прави разлика меѓу род и пол.

Во македонските закони машкиот род (работник, работодавец) е прогласен за полово неутрален.

Во законите е забранета директна дискриминација, меѓутоа традиционалното однесување во кое местотот на жената е дома, не се смета за дикриминација.

Грижата за децата е работа на мајката (освен ако не умре или е тешко болна).

Во законите се зборува за позитивна акција заради надминување на дискриминацијата на жената, меѓутоа, во пракса не се признава дека има дискриминација и позитивната акција служи за украс или може да се употреби како тоалет хартија (зависно од преференците).

Во сите управни одбори мнозинството членови се мажи, а во Управниот одбор на Стопанската комора на Македонија од 34 членови три се жени.

На последните избори од  57 избирачки листи, само 4 жени беа носители на листа.

Жените се отпуштаат од работа заради бременост.

Жените добиваат помала плата од мажот за иста работа.

Државата одбива да ја ратификува Конвенцијата против насилство над жената.

57% од дипломираните студенти се жени, 59% магистри и 57% доктори на науки, меѓутоа 36% се професори на факултетите.

58.2% од невработените со високо образование се жени, а 41.8% се мажи.

224 486 жени се домаќинки (што и да значи тоа).

40% од вработените се жени, а 60% мажи.

24.8% од работодавачите се жени, а 75.2% се мажи.

20.8% од оние со плата над 40000 денари се жени, а 79.2% се мажи.

Жените не работат, ама не ни користат социјална помош. 26% од корисниците на социјална помош се жени, а 74% се мажи.

ПРОВЕРКА ЗА ЧИТАТЕЛОТ:

ВО УЧЕБНИКОТ ЗА ГРАЃАНСКО ОБРАЗОВАНИЕ ЗА СЕДМО ОДДЕЛЕНИЕ СЕ ТВРДИ ДЕКА ЖЕНСКИТЕ ПРАВА СЕ ПОСЕБНИ ПРАВА И ДЕКА САМО ПОЧИТУВАНИТЕ ЖЕНИ И ЗДРАВИ МАЈКИ МОЖЕ ДА ОБЕЗБЕДАТ ЗДРАВИ СЕМЕЈСТВА, А ВТОРООДЕЛЕНЦИТЕ ПОДГОТУВУВААТ ОСМОМАРТОВСКИ РЕЦИТАЛ:

АКО НЕ РАЗБИРАТЕ ШТО Е ГЛУПО ВО ОВА ТВРДЕЊЕ И ВО ОВОЈ РЕЦИТАЛ ТОГАШ ИМАТЕ ПРОБЛЕМ СО РОДОВАТА ЕДНАКВОСТ И НЕМА ПОТРЕБА ДА ГО ОДБЕЛЕЖУВАТЕ 8 МАРТ.

ЖАЛБА НА РЕШЕНИЕТО НА ОСНОВНОТО ЈАВНО ОБВИНИТЕЛСТВО ЗА ОДБИВАЊЕ НА КРИВИЧНАТА ПРИЈАВА ПРОТИВ ДИК

Предмет:  

Преку: Основното јавно обвинителсто

Скопје – Република Македонија

До: Вишото јавно обвинителсто

Скопје – Република Македонија

 

Подносител:  Мирјана НАЈЧЕВСКА,

Скопје,

ЕМБГ

Тужени: г. Александар ЧИЧАКОВСКИ, претседател, Реџеп Прекопуца – потпредседател, Атанас Урумов, Бедредин Ибраими, Виолета Дума, Игор Милев, Сашо Срцев, Силвана Бонева, Д-р. Субхи Јакупи, членови на

Државната изборна комисија на Република Македонија

 

Ж А Л Б А  против

Решението на Основното јавно обвинителство  од 28.11.2016г.

 

Јавниот обивинител Енѓелуше Кадриу Леши, со наведеното Решение ја отфрли кривичната пријава на Жалителот против Тужените за противправно бришење од Избирачкиот список на Република Македонија во периодот 20 – 31 август 2016 година, а со што го сториле кривичното дело „Повреда на избирачкото право“ предвидено со членот 159 став 1 од Кривичниот законик[1], со образложение дека пријавеното дело не е кривично дело за кое се гони по службена должност.

 

Со оглед на тоа што во Решението е погрешно утврдена и фактичката и правната состојба, благовремено поднесувајќи ја оваа Жалба, Жалителот бара Вишото јавно обвинителство да го поништи обжаленото Решение и врз основа на член 26 од Законот за Јавното обвинителство, самото да ја преземе постапката по поднесената кривична пријава, како и да ја повика на одговорност ЈО Леши за несовесно и нестручно вршење на службената должност.

О б р а з л о ж е н и е

ЈО Е.К. Леши неосновано ја отфрлила кривичната пријава на Жалителот и тоа го базирала на омаловажувачкиот одговор од ДИК при што сосема погрешно ја проценила фактичката состојба, а со тоа и дошла до погрешни заклучоци за правната состојба на случајот, односно не успеала да го увиди следот како е направено наведеното кривично дело. Имено:

  1. Не е точно дека Жалителот не се одзвал на повикот на ДИК. По неколку неуспешни обиди за електронска пријава согласно чл. 48 – 51 од Изборниот законик – поднесов Кривична пријава врз основа на која токму именуваната ЈО Леши уредно го известила ДИК со актот КО1 бр. 556/16 од 26.09.2016 година со кој се побарале податоци. Следствено, или ЈО Леши постапувала по барање на непостоечки граѓанин или ДИК решило да го омаловажи ЈО не доставувајќи податоци врз основа на кои заклучило дека има некаква спорност во моите податоци и поради тоа решило да ме избрише од Избирачкиот список. Најдобар доказ за ова е самата одлука (  од 28.11.2016 година).
  1. Во истата насока се изјавите на членови на ДИК кои на новинарски интерес реагираа на мојата Кривична пријава, па дури и, цитирам: „… на Најчевска и порачуваат да ги тужи и пратениците бидејќи тие гласале за законот…“. Значи, ако навистина имало нешто спорно во моите записи, по допрен глас, ДИК, наместо било што да ми порачуваат, биле должни да проверат согласно чл. 196-б од Изборниот законик што е проблематично во нивните записи. Наместо тоа, тие се впуштиле во дијалог со кој – со непостоечко лице? Нивните коментари беа пренесени во повеќе медиуми (на пример: напис во „Фокус“ од 06.09.2016 г. од каде е цитатот).
  1. Ако навистина имало спорност во записите за мене, за што ДИК не понудил ниту најмал доказ дека е вистина, ДИК можеле да ме стават на посебен извод од Единствениот избирачки список како што е тоа предвидено со членот 196-а од Изборниот законик, а каде децидно се наведува: „…без ограничување на нивното избирачко право…“ тие гласачи се запишуваат во посебен извод на Избирачкиот список. Се работи за категорија граѓани за кои се ПРЕТПОСТАВУВА дека се надвор од Републиката и од нив не се бара никаков доказ до моментот на појавување на конкретно гласачко место согласно нивното ПОСЛЕДНО ПРИЈАВЕНО живеалиште.

Наспроти ПРЕТПОСТАВКАТА, во мојот случај ДИК не само што имал писмена пријава (актот на ЈО Леши) туку и самите одговориле на тој писмен акт со свој, писмен акт и тоа под бр. 03-2472/2 од 10.10.2016 година. Значи, во периодот кога течел рокот за пријавување. Па, на сето тоа и се впуштиле во дијалог преку медиуми.

Произлегува дека ДИК сосема свесно опстоиле да ме избришат од Избирачкиот список и тоа е вториот дел од нивната намера!

  1. Првиот дел од нивната намера, но и првата постапка со кое е сторено КД 159 е моето ставање во Списокот спорни гласачи. ЈО Леши не успеала да ја утврди вистинската фактичка состојба токму заради тоа што не инсистирала од ДИК да се добијат причините за оваа постапка на ДИК!!! Имено, ДИК, како државен орган кој е должен да достави податоци до ОЈО, всушност ОДБИЛ да и’ даде податоци на ЈО Леши, и тоа: кои се точно податоците што тие ги категоризирале како „спорни“.

Следствено, штом ЈО Леши прифатила таков омаловажувачки одговор од ДИК, самата, преку обжаленото Решение декларира дека Основното јавното обвинителство не е орган соодветен да изврши контрола дали навистина ДИК точно или не процениле дека се работи за „спорен запис“, а со тоа и дека не е орган надлежен да врши прогон на сторители на КД 159!

  1. Причините за ваквото постапување на ДИК може да се побараат во фактот дека јас јавно и јасно се заложив ДИК да се впушти во сериозно пречистување на Избирачкиот список, за да по донесувањето на чл. 196-а и 196-б и Правилникот за методологија укажам на редица слабости во така утврдената методологија. Со оглед на тоа што следствено бев ставена на Списокот спорни гласачи – произлегува дека тоа е направено со јасна намера да бидам „казнета“, па дури и со одземање на активното избирачко право.

Значи, во отсуство на доказ дека навистина постоело нешто спорно во моите податоци, произлегува дека повредата на моето избирачко право е направено со тоа што прво противзаконски сум била ставена на списокот спорни гласачи за да потоа бидам и избришана од Избирачкиот список. Понатаму, по обраќањето од ОЈО, се продолжува со затскривање на стореното кривично дело. И, сето тоа е направено ос јасно видлива намера.

  1. Не би можело да се прифати како олеснителна околност тоа што ЈО Леши подлегнала на „мамката“ на ДИК, односно колективистичкиот пристап. Во обжаленото Решение таа дури два пати наведува дека се работи 39.502 лица чии записи биле спорни! Меѓутоа, ЈО Леши не смеела да го побрка проблемот на тие лица како група, значи колективниот пристап, со мојот проблем и била должна да го примени ИНДИВИДУАЛНИОТ метод. Значи, кои се суштинските елементи во МОЈОТ случај. Не на кој и да е други од тие 39.501 лице!

Доколку го применила индивидуалниот пристап, можеби ќе разберела дека ДИК само се крие зад таа голема бројка, но, едновремено и го крие сторувањето КД 159 барем во мојот случај. Добар ЈО дури би размислувал и обратно – ако во овој случај е сторено кривично дело – што е со другите 39.501 случај?

  1. Сепак, катастрофалната грешка на ЈО Леши е во недоследното читање на членот 196-б од Изборниот законик и не поврзувањето на овој член со претходниот, односно чл. 196-а од истиот закон. Имено, вака или онака, од овие или оние причини, чл. 196-б не предвидува БРИШЕЊЕ туку незапишување во Избирачкиот список!!! Значи, во принцип се работи за категорија граѓани што не се впишани во Избирачкиот список и – за да бидат впишани, потребно е да го издржат тестот на вкрстените проверки на службените датотеки за граѓаните на Република Македонија.

Дека е ова точното толкување доволно е да се обрне внимание на чл. 196-а од ИЗ каде децидно се предвидува посебен извод на Избирачкиот список и на тој начин да се постапи „…без ограничување на нивното избирачко право…“. Значи, дополните на чл. 196 не се и не смеат да се третираат како четврт начин за бришење од Избирачкиот список. Тие што веќе се впишани во Избирачкиот список може единствено да бидат ставени на посебен извод – но не и да бидат ИЗБРИШАНИ! Оние, пак, кои не се впишани, прво и основно треба да исполнат определени услови.

Впрочем, ако сум избришана од Избирачкиот список, дали сум избришана од Списокот на УЈП? Значи ли дека во февруари идната година ќе можам да се повикам на одлуката на ДИК и да не платам данок? Ако ОЈО тврди дека да – може да не платам данок, тогаш и само тогаш ДИК нема направено кривично дело. Во спротивно, тие сториле кривично дела по кое јас имам обврски – но, немам избирачко право!!!

Со оглед на тоа што ЈО Леши од една страна дозволила ДИК да ја омаловажи институцијата Јавно обвинителство, а од друга страна не успеала да согледа јасен логички след како едно кривично дело било направено, барам Вишото јавно обвинителство да ја прифати мојата Кривична пријава, на чии наводи останувам, самото тоа да ја процесира, а  ЈО Леши да ја повика на одговорност за несовесно и нестручно извршување на службената должност.

 

14.12.2016 година

Жалител:

Мирјана Најчевска

 

 

 

[1]КЗ, Повреда на избирачкото право, Член 159: (1) Член на изборен орган или друго службено лице кое во вршењето на службата во врска со изборите или гласањето, со намера да му оневозможи на друг вршење на избирачко право, противзаконито не ќе го запише во избирачки список или во листа на кандидати или ќе го избрише од избирачки список или од листа на кандидати или на друг начин ќе го лиши избирачот од правото да избира, да биде избран или да гласа, ќе се казни со затвор најмалку три години.