КОЈ ЛАЖЕ ТОЈ И КРАДЕ, А КОЈ КРАДЕ ОДИ ВО ЗАТВОР


Советниците на ВМРО-ДПМНЕ во неколку градови (Аеродром, Гази Баба, Ѓорче, Карпош, Кочани, Штип, Неготино, Кавадарци, Гевгелија, Прилеп, Битола, Радовиш) изгласаа да има референдум за мигранти на денот на локалните избори.

Димитров да и објасни на јавноста за подготвеноста на Македонија да доселува мигранти. 

Со стратегијата за мигранти и бегалци, најголемиот товар ќе го имаат општините

Нашата поддршка е константна. И во моментот кога бевме владеачко мнозинство и сега кога сме дел од парламентарната опозиција, на оваа политика, на заштита на браниците на Република Македонија од напливите на мигрантската криза и тоа несомнено ќе продолжиме да го правиме без разлика на политичкиот контекст  и политичките односи внатре во Република Македонија. За нас заштитата на границите е врвен приоритет и заштитата на интересот на граѓаните на Република Македонија исто така е врвен приоритет, ова на денешната собраниска седница во врска со одлуката да се продолжи кризната состојба на јужната граница го истакна Илија Димовски од ВМРО-ДПМНЕ. Димовски, исто така потенцираше и побара од новата Влада никако да не размислува во нашата држава да дозволи изградба на бегалски кампови за долгорочно и трајно сместување на мигранти.

ВМРО-ДПМНЕ укажува дека трајното населување на десетици илјади мигранти ќе предизвика дисторзија на пазарот на работна сила.

Ова се изјавите на претставници на ДПМНЕ во врска со стратегијата на новата влада за третман на мигрантите во Република Македонија.

Истите овие високи функционери преку владата во која тие членуваа и преку претседателот на државата кој е нивна незатскриена марионета , организираа конференција под наслов “Миграциите и предизвиците на интеграцијата преку дијалог меѓу религиите и културите“ и  станаа дел од декларацијата усвоена на 5 ноември 2016 во Битола, (Deklaracija-na-cetvrtata-Svetska-Konferencija)во која се вели:

“Свесни дека основните причини за миграција се: воените конфликти, еколошките фактори, сиромаштијата и неразвиеноста отежната со демографските и економските дисбаланси, додека миграциски движења се случуваат главно кон развиените земји од западот секоја земја на пат станува земја на транзит или крајна дестинација.

Сведоци сме дека денес човечката мобилност е зголемена до толкава мерка што голем број на луѓе, живеат во земја различна од онаа во која што се родени. Мигрантите се присутни во сите земји во светот.

Ја истакнуваме потребата да работиме заедно во духот на меѓусебното партнерство за подобро управување со миграцијата во нашите земји во еден сеопфатен, интегриран начин, секогаш имајќи ја предвид ефективната заштита на правата на мигрантите, вклучувајќи ги и оние на жените мигранти и децата.

Повикуваме на ефикасна заштита на мигрантите и перманентно зачувување и промовирање на меѓурелигискиот и меѓукултурниот дијалог.

Истакнуваме дека  успешното интегрирање на мигрантите не значи само интегрирање во општествените активности туку и  во религиозните заедници. Овозможувањето на културна  и религиска толеранција е предуслов за нивна успешна интеграција.

Убедени сме дијалог меѓу религиите и културите   може да помогне на намалувањето на  предизвиците на интеграцијата на мигрантите…“

Во говорот на отворањето на конференцијата, онаа марионетата на ДПМНЕ која седи во претседателскиот кабинет, изјави:

“Во изминатите две години, најголем дел од бегалците што дојдоа во Европа потекнуваа од Блискиот Исток. Тоа е простор каде со векови и со милениуми гостопримството кон туѓинецот се смета за светост. Доаѓајќи во Европа, тие сосема природно очекуваа дека со нив ќе се однесуваме онака како што и тие би се однесувале кон нас – со почитување на вроденото и неотуѓиво човечко достоинство. Наместо тоа, во многу случаи наидоа на затворени врати, на страв, предрасуди, недоверба и ксенофобија.

Со ваквиот однос кон мигрантите, некои европски земји создадоа гета без ѕидови, во кое различните се толерираат без вистински да се почитуваат, во кое се трпат, без да се прифаќаат. Моленбек, Сен Дени и други острови на сиромаштија и исклучивост во богатите европски метрополи станаа гнезда за радикализам, насилен екстремизам и тероризам.

Освен политичките, постојат и економски и еколошки фактори кои придонесуваат кон сè поголемата раздвиженост во светот. Милиони луѓе ги напуштаат своите домови поради уништувањето на животната средина, екстремните климатски појави, ширењето на пустините и подигнувањето на нивото на океаните. Ќе ве потсетам дека пред само две години го имавме првиот климатски азилант од Кирибати.

Како последица на сево ова, повеќе од кога и да е порано, живееме во време на бегалци и мигранти, раселени и прогонети кои го искусиле чувството на загуба на домот, семејството, татковината…

Слободата во пропаднатите држави на Блискиот Исток и во Северна Африка, во сиромашните општества на третиот свет е само мисловна именка. Во такви услови, развиениот свет треба да им помогне на бегалците и на мигрантите да го остварат овој идеал.“

А министерката за култура  ја пренесе пораката на владата на ДПМНЕ:

Наша цел ќе биде и интеграцијата на имигрантите, остварувањето на нивното право на вработување, инвестирањето во нивното образование, запознавањето со јазикот, културата, историјата, на државата во која се доселуваат, недискриминирачкиот пристап на институциите кон нив, заедничката интеракција на имигрантите и домашното население. Токму во овој сегмент, улогата на културно-религиската димензија е најдоминантна и претставува предизвик на кој сите ние , со заеднички ангажман ќе успееме да одговориме.

Каков заклучок може да изведеме?

Ова, прво, покажува дека високите функционери на ДПМНЕ лажат. Во некој момент. Или пак цело време. Или лажеле на светската конференција или лажат сега, или лажат постојано, меѓутоа факт е дека лажат. 

Второ, ова покажува дека високите функционери на ДПМНЕ во своите настапи очигледно рачунаат  на незнаењето и неписменоста на сопствените поддржувачи, односно се потпираат на уверувањето дека тие кои ја поддржуваат оваа партија немаат  капацитет да се сеќаваат на настани кои се одвивале неколку месеци претходно, или пак немаат интелектуални капацитети да поврзат различни настапи на сопствените водачи.

 

ШТО Е ГЛУПО ВО МИСЛЕЊЕТО НА КОМИСИЈАТА ЗА ЗАШТИТА ОД ДИСКРИМИНАЦИЈА?

Во своето мислење за случајот: 07-576 Д. Н против Основниот суд Скопје – II Скопје (претставка за дискриминација врз основа на религија или верско уверување од страна на суд) комисијата се прогласува за ненадлежна заради тоа што:

Комисијата нема надлежност да постапува по претставки кои веќе за истата работа биле поведени и завршени пред Суд.

Што е глупо во ова?

1. На овој начин се стекнува впечаток дека судиите се безгрешни и дека можат слободно да си практикуваат дискриминација заради тоа што дискриминацијата се случува во процесот на судење, што е апсолутно неточно. Имено, во Законт за судовите (во чл. 76) е предвидено дека потешка дисциплинска повреда за која се поведува постапка за дисциплинска одговорност на судија за разрешување, се смета :

“повреда на начелото на недискриминација по кој било основ “

2. Глупо е што членовите на комисијата или лажат или не знаат дека можат да упатат свое мислење за направена дискриминација од страна на судија до Судскиот совет и да побараат тој дисциплински да одговара. Ако никој не им кажал:

Судскиот совет на Република Македонија во рамките на својата надлежност, согласно Законот за Судски совет на Република Македонија и Деловникот за работа на Судскиот совет на Република Македонија, помеѓу другото е надлежен да постапува по претставки и поплаки на граѓаните и правните лица за работата на судиите и судовите.

 Тоа значи дека комисијата може да донесе мислење со кое ќе утврди дали постоела или не постоела дискриминација во процесот на одлучување на било кој орган (па и судот) и доколку утврдат дискриминација, тоа мислење да го процесира до соодветните органи кои понатаму треба да решаваат.

3. Глупо е што се имплицира безгрешност на уставните судии. Меѓутоа според Уставот на Република Македонија тие можат да згрешат и можат и да бидат разрешени од должност (чл. 111).

4. Глупо е што Европскиот суд за човекови права може да донесе одлука со која се утврдува дискриминација во постапката (врз основа на Европската конвенција за правата на човекот) и тогаш сите ќе видат колку е глупо.

Наградно прашање: зошто членовите на Комисијата за заштита од дискриминација донеле вакво мислење:

1. Затоа што не знаат

2. Затоа што ја штитат власта

3. Некоја друга причина, наведи која  ——————

Спрегата меѓу власта и црквата никогаш не била добра ниту за граѓаните ниту за верата

Во текот на светиот чин (според православната религија) на посветување на темелите на новиот храм кој треба да се изгради во Скопје, пглаварот на МПЦ Стефан ги обвини оние кои биле на власт во времето на социјализмот за рушење на црквата “Св. Константин и Елена“. Во врска со тоа Стефан изјави: “Со амин на силните на денот згаснало едно кандило и едно православно светилиште, со што се потврдило правилото дека човекот полесно ја менува својата околина и светот отколку самиот себе. А каков е човекот во својата совест, во своето расположение и намери такво, за жал,  станува и општеството. Бевме сведоци на една идеологија, на насилничко и безумно едноумие, распослано од Трст до Владивосток, кое се натпреваруваше во злото кога беа во прашање верата и црквата“.

Според мене изјавата на Стефан е многу далеку од христијанството и од стандардите и правилата поставени во Библијата како основа на христијанското учење. И ако судима  според тоа како се однесувале властите во Македонија спрема верата во време на социјализмот, може да кажеме дека тие манифестирале многу повеќе христијанка добродетел и многу повеќе постапувале во духот на христијанските стандарди дадени во Библијата, отколку Стефан и свештенството кое што го опкружува.

Прво, се стекнува впечаток дека Стефан ги извртува работите до ниво на лага, а лагата е еден од големите гревови според христијанското учење (Според десетте божји заповеди: Не сведочи лажно против својот ближен или во Левит – како да му се служи на бога: Не крадете, не лажете и не мамете го ближниот свој. Не колнете се лажно во моето име, не осквернувајте го името на вашиот Бог. Јас су Господ. Не шири лага меѓу народот свој).

Имено, точно е дека станува збор за мала црква за која многумина тврдат дека немала посебно историско значење, точно е дека во земјотресот во 1963 црквата имала оштетувања (за тоа колку сериозни биле, може да се расправа) и точно е дека на почетокот на 1970 храмот бил миниран и на негово место бил изграден денешниот Градски трговски центар.

Она што го премолчува Стефан е дека “со амин на силните на денот“ и “идеологија, на насилничко и безумно едноумие, кое се натпреваруваше во злото кога беа во прашање верата и црквата“ во моментот кога беше срушен објектот на храмот “Св. Константин и Елена“, беше доделена нова локација за нов храм од многу поголеми размери (1000 м2на кои можат да се соберат 6000 верници, кои за жал Стефан во ниту еден момент не успеа да ги собере), Соборниот архиепископски храм на Македонската православна црква „Свети Климент Охридски“. Градењето на овој храм започна во 1972 година. Во овој храм една од капелите дури и е посветена на Цар Константин и Царица Елена, што јасно ја покажува врската со срушената црква.

Второ, Стефан е крајно неблагодарен и на добро враќа со лошо ( како што Саул му рекол на Давид “Ти си поправ од мене зашто ми врати со добро, а јас ти враќав со зло“ – Прва книга царства).  Имено, не се работи само за тоа дека во време на социјализмот беше изграден соборниот храм и беа издвојувани средства за одржување на голем број цркви и манастири низ цела Македонија (што никако не би можело да се каже за денешните власти под кои пропаѓаат најубавите манастири, цркви и конаци). “Со амин на силните на денот“ и “идеологија, на насилничко и безумно едноумие, кое се натпреваруваше во злото кога беа во прашање верата и црквата“, во 1967 година е возобновена Охридската Архиепископија во лицето на МПЦ. Дури и истиот тој Стефан на прославата за 45 годишнината од овој датум тој изјавува: “Одлуката на Светиот синод донесена во Охрид пред 45 години е историски настан, кој донесе целосно духовно воскресение, настан што ја исправи двевековната неправда, настан–темелник врз кој се потпира современата историја на Црквата во Македонија и меѓу Македонците во светот“. Кога ги читам овие изјави на Стефан на памет ми паѓа посланието до Тит, во кое Павле ќе рече “тие зборуваат дека го познаваат Бога, а со делата свои одречуваат, бидејќи и се одвратни, непокорни и неспособни за никакво добро дело“. И понатаму во истото послание: “Христијанско поведение е никого да не хулат, да не се караат, туку да бидат мирни, и да покажуваат секаква кроткост кон сите луѓе“ и, “Вистинско учење е слово здраво без укор, та да се посрами противникот, бидејќи не ќе има да рече ништо лошо за нас“. Наспроти на ова, Стефан ги прогласи за зли и насилни и безумни тие кои во 1967 година овозможија не само возобновување на Охридската Архиепископија туку и основање на средното богословско училиште и основање на богословскиот факултет.  

Се прашувам дали на вакви како Стефан не мислел Павле кога пишувал за лажните учители и христијани? “Зашто таквите луѓе се лажни апостоли, лукави работници кои се преправаат во Христови апостоли. И не е за чудење! Па и самиот сатана се преправа во ангел на светлината.Па затоа и не е големо нешто ако и служителите негови се преправаат како слуги на правдата; но нивниот крај ќе им биде според делата нивни.(Второ послание до Коринтјаните).

И се прашувам, дали тие кои биле на власт во времето на социјализмот не згрешиле, со тоа што гаеле змија во недрата, која сега ги каса тие кои ја одгледале. Зар не било подобро да ја убијат со време и кога можеле?

И се прашувам, зошто Стефан заедно со претставниците на ВМРО-ДПМНЕ сака да ги разурне корените на овој народ одрекувајки ги традицијата и историјата врз која треба да ја градиме денешнината и иднината?

Јас го одбележувам 8 Март

Најновата ѕвезда на дискриминаторското небо е структурната дискриминација. Таа е затскриена зад традицијата, облечена во религија и презентирана во општетсвено прифатливо однесување.

Дискриминацијата на жената во современи услови е пред се структурна и најчесто поминува незабележано и сама себе се храни и репродуцира.

Жената во Македонија има 28% помалку примања од мажите, во над 75% од случаите при развод на брак е определена за старател на децата, 100% е поврзана со грижата за хоспитализираното дете, во најголем број од случаите ги врши домашните работи, многу малку се бави со спорт, доминантна жртва е на семејното насилство, не е избрана за градоначалник во ниту една од 85-те општини, многу малку е раководител (дури и на Универзитетите). Жената во Македонија се стимулира да раѓа, но не и да се побуни против подредената положба во која ја ставаат традицијата, религијата и општетсвено прифатливото однесување (http://ec.europa.eu/justice/gender-equality/document/index_en.htm#h2-9)

Жената во Македонија го прославува 8 Март, наместо да го одбележува и наместо да го искористи барем еднаш да покаже дека не се согласува со улогата која и се дава.

Јас не го прославувам 8 Март – денот на жената/мајката, меѓутоа, се приклучувам кон одбележувањето на 8 Март, денот кога жените организирано застанале во одбрана на својата рамноправност со мажите, на своите човекови права и достоинство и кога излегле на улица да бидат видени и препознаени (http://www.un.org/en/events/womensday/history.shtml)

Заедно низ целиот свет.

 

 

ЛУСТРИРАНА ЦРКВА versus ПРАВНА ЛОГИКА

Според мое мислење, лустрацијата на свештените лица е спротивна на Уставот.

Според членот 19 и Амандманот VII од Уставот, верските заедници и религиозните групи се одвоени од државата.

Ова е член со кој се гарантира дека верските заедници нема да бидат дел од државната власт, државното одлучување и државното управување. Со овој член се гарантира и тоа дека државата нема да се меша во внатрешното уредување на верските заедници и религиозни групи и нивното хиерархиско структуирање (се додека не се прекршени законите кои се однесуваат на световното постоење на верските заедници и религиозни групи во контекстот на конкретна држава).

Според мене, вбројувањето на свештените лица во оние кои треба да потпаднат под законот за лустрација претставува отворање на вратата за упад на религијата во државното управување и во исто време, упад на државата во верските структури.

Според членот 1 од Законот за определување  дополнителен услов за вршење јавна функција:

се определува дополнителен услов за лице кандидат за носител или носител на јавна функција, изборна или во државна и јавна служба или во јавна дејност или друго јавно овластување (во натамошниот текст: кандидат за носител или носител на јавна функција) и за други работи од јавен интерес и дејности на правни лица.

Понатаму, според членот 9 од истиот закон:

(1) Обврската за поднесување изјава до Комисијата за секоја кандидатура настапува истовремено со потпишувањето неотповиклива писмена согласност (изјава) на кандидатот согласно со одредбите од Изборниот законик. (2) Обврската за поднесување изјава до Комисијата за секоја друга кандидатура настапува со почетокот на постапката за кандидирање или конкурирање утврдена согласно со посебен закон.

Со оглед на тоа дека начинот на поставување на свештените лица на одредени позиции не е регулирано со закон туку со внатрешни акти на соодветната верска заедница или религиозна група, не може да стане збор за примена на овој член во нивниот случај.

Бидејки во законот за лустрација нема ниту една одредба со која би се објаснила целта на постоењето на овој закон, ќе се повикам на Резолуцијата 1096 на Советот на Европа и Документот 7568 на Советот на Европа (процедури кои треба да обезбедат законите за лустрација да бидат во согласност со барањата на држава базирана на владеењето на правото), според кои: лустрацијата мора да се ограничи на позиции на кои постои голема веројатност дека може да претставуваат сериозна опасност за човековите права и демократијата (полиција, судство, обвинителство, безбедносни структури, разузнавачки и контраразузнавачки служби) и,  не смее да се применува на приватни или квази-приватни институции.

Со проширувањето на важењето на законот и врз свештените лица, државата објавува дека верските заедници и религиозни групи претставуваат дел од процесите на одлучување во државата (бидејки се очекува нивно значајно влијание според толкувањето на меѓународните стандарди), а државата има право да се меша во внатрешната структура на верските заедници и религиозни групи (спротивно на Уставо и на Законт за правната положба на црквата, верските заедници и религиозните групи според кој:

Член 5 Црквата, верската заедница и религиозната група имаат право внатрешно слободно да се организираат со нивни органи на управување, хиерархија и надлежност и да определуваат лица кои ќе ги застапуваат и претставуваат и да донесуваат акти во врска со тоа.

Јас би им сугерирала на верските заедници и религиозни групи да поведат иницијатива пред Уставниот суд во врска со ова и покрај тоа што имам навистина голема резерва во однос на капацитетите на актуелниот состав на Уставниот суд воопшто да ја разбере оваа материја, а камоли да се зафати со нејзино соодветно анализирање и расправа.