ЧЕСТИТ 8 МАРТ – ЈАС ЈА ПРОДОЛЖУВАМ БОРБАТА, А ВИЕ – КАКО САКАТЕ

Најстрашна е онаа дискриминација во која жртвата не е ни свесна дека е дискриминирана.

Во законите во Република Македонија не се прави разлика меѓу род и пол.

Во македонските закони машкиот род (работник, работодавец) е прогласен за полово неутрален.

Во законите е забранета директна дискриминација, меѓутоа традиционалното однесување во кое местотот на жената е дома, не се смета за дикриминација.

Грижата за децата е работа на мајката (освен ако не умре или е тешко болна).

Во законите се зборува за позитивна акција заради надминување на дискриминацијата на жената, меѓутоа, во пракса не се признава дека има дискриминација и позитивната акција служи за украс или може да се употреби како тоалет хартија (зависно од преференците).

Во сите управни одбори мнозинството членови се мажи, а во Управниот одбор на Стопанската комора на Македонија од 34 членови три се жени.

На последните избори од  57 избирачки листи, само 4 жени беа носители на листа.

Жените се отпуштаат од работа заради бременост.

Жените добиваат помала плата од мажот за иста работа.

Државата одбива да ја ратификува Конвенцијата против насилство над жената.

57% од дипломираните студенти се жени, 59% магистри и 57% доктори на науки, меѓутоа 36% се професори на факултетите.

58.2% од невработените со високо образование се жени, а 41.8% се мажи.

224 486 жени се домаќинки (што и да значи тоа).

40% од вработените се жени, а 60% мажи.

24.8% од работодавачите се жени, а 75.2% се мажи.

20.8% од оние со плата над 40000 денари се жени, а 79.2% се мажи.

Жените не работат, ама не ни користат социјална помош. 26% од корисниците на социјална помош се жени, а 74% се мажи.

ПРОВЕРКА ЗА ЧИТАТЕЛОТ:

ВО УЧЕБНИКОТ ЗА ГРАЃАНСКО ОБРАЗОВАНИЕ ЗА СЕДМО ОДДЕЛЕНИЕ СЕ ТВРДИ ДЕКА ЖЕНСКИТЕ ПРАВА СЕ ПОСЕБНИ ПРАВА И ДЕКА САМО ПОЧИТУВАНИТЕ ЖЕНИ И ЗДРАВИ МАЈКИ МОЖЕ ДА ОБЕЗБЕДАТ ЗДРАВИ СЕМЕЈСТВА, А ВТОРООДЕЛЕНЦИТЕ ПОДГОТУВУВААТ ОСМОМАРТОВСКИ РЕЦИТАЛ:

АКО НЕ РАЗБИРАТЕ ШТО Е ГЛУПО ВО ОВА ТВРДЕЊЕ И ВО ОВОЈ РЕЦИТАЛ ТОГАШ ИМАТЕ ПРОБЛЕМ СО РОДОВАТА ЕДНАКВОСТ И НЕМА ПОТРЕБА ДА ГО ОДБЕЛЕЖУВАТЕ 8 МАРТ.

ЦВЕЌЕТО ЗА 8 МАРТ НЕ НЕ ПРАВИ ПОЕДНАКВИ

8 Март е ден за празнување. Затоа што е ден кога дошло до таква кумулација на сознанието за нееднаквоста која кулминирала во јавно манифестирање на незадоволството.

bread-and-roses-banners

Ги празнуваме храброста и решителноста и сознанието дека е неопходна борба за освојување на забранетиот простор на моќта.

Тоа не е ден на нежноста и љубовта и мајчинството или пак женственоста. Не е ден за музика, јадење и шопинг. Не е ни ден за одмор.

Тоа е ден кога треба да излеземе на улица и да викнеме. Силно и заедно. Да викнеме против нееднаквоста и неправдата и понижувањето и омаловажувањето.

Да викнеме против оние кои сакаат да не сведат на граѓани од втор ред, и против сите оние кои сакаат да ни наметнат улоги по нивни ќеиф и кои од позиција на моќ ни ги одредуваат дури и соништата

– Сонот на секоја жена бил да се омажи  и да стане мајка, а либералниот абортус не смее да се дозволи затоа што тоа е убиство, кое дополнително ќе ги зголеми неверствата во бракот но и другите неморални појави – смета судијата Сали Мурати.

Да викнеме против оние кои мислат дека насилството е израз на љубов, и против сите оние кои ги пишуваат идиотските учебници наменети за повторно и повторно репродуцирање на стереотипите и предрасудите.

 

Picture1

Тоа е ден кога треба да покажеме дека знаеме како не потчинуваат и понижуваат. Знаеме дека 207000 жени се исклучени од бројката на активно работно население и се прогласени за домаќинки. Знаеме дека жените имаат помали примања од мажите и дека тоа е наменски исфрлено од најновите статистички прикази.

Picture4

Знаеме дека жените се неплатени семејни работници, а мажите работодавачи.

Picture2

Знаеме дека само 19% од оние кои примаат плата над 40000 денари се жени.

Picture3

 

Знаеме дека текстилните работнички во Македонија се современи робови и дека државата го штити и велича ова ропство.

Кога го знаеме сето ова, зар навистина некој може да не залаже со туристичко патување? Со пригоден шопинг?

Ајде да размислиме, да се потсетиме, ама пред се да излеземе и да се побуниме, затоа што: ЗАЈАКНУВАЊЕТО НА ЖЕНИТЕ ЗНАЧИ ЗАЈАКНУВАЊЕ НА ЧОВЕШТВОТО.

Ајде да се договориме: не ни давајте цвеќе – дајте ни еднаквост.

 

 

Јас го одбележувам 8 Март

Најновата ѕвезда на дискриминаторското небо е структурната дискриминација. Таа е затскриена зад традицијата, облечена во религија и презентирана во општетсвено прифатливо однесување.

Дискриминацијата на жената во современи услови е пред се структурна и најчесто поминува незабележано и сама себе се храни и репродуцира.

Жената во Македонија има 28% помалку примања од мажите, во над 75% од случаите при развод на брак е определена за старател на децата, 100% е поврзана со грижата за хоспитализираното дете, во најголем број од случаите ги врши домашните работи, многу малку се бави со спорт, доминантна жртва е на семејното насилство, не е избрана за градоначалник во ниту една од 85-те општини, многу малку е раководител (дури и на Универзитетите). Жената во Македонија се стимулира да раѓа, но не и да се побуни против подредената положба во која ја ставаат традицијата, религијата и општетсвено прифатливото однесување (http://ec.europa.eu/justice/gender-equality/document/index_en.htm#h2-9)

Жената во Македонија го прославува 8 Март, наместо да го одбележува и наместо да го искористи барем еднаш да покаже дека не се согласува со улогата која и се дава.

Јас не го прославувам 8 Март – денот на жената/мајката, меѓутоа, се приклучувам кон одбележувањето на 8 Март, денот кога жените организирано застанале во одбрана на својата рамноправност со мажите, на своите човекови права и достоинство и кога излегле на улица да бидат видени и препознаени (http://www.un.org/en/events/womensday/history.shtml)

Заедно низ целиот свет.

 

 

БОРБАТА ПРОДОЛЖУВА

See full statement below

8 March 2011

“Implement and enforce,” UN experts urge Governments to ensure women’s right to equality

GENEVA – On the International Women’s Day centenary, the Special Rapporteur on violence against women, its causes and consequences, Rashida Manjoo, urged States to respect, protect and fulfill women’s right to non-discrimination and equality.

“This must be amongst their highest priorities but is too often neglected or subject to inadequate or token efforts,” Ms. Manjoo said in a joint statement with other UN independent experts*. “The challenge is to move more decisively from an era of rhetorical engagement to one of implementation and enforcement.”

“The human rights of women and girls are an inalienable, integral and indivisible part of universal human rights,” the group of experts said, reminding Governments around the world of their obligations to ensure the realization of women’s rights.

The experts urged States to ensure that laws, policies, programmes and institutional structures ultimately result in the equal enjoyment by women of their civil, political, economic, social and cultural rights.

On International Women’s Day, they also called for the protection of women and girls against discrimination committed by private actors. “Discrimination that takes place within ostensibly private spaces is not beyond the control and regulation of State institutions.”

“While, in many cases, advances have been made in the adoption of standards and the recognition of women’s rights,” the experts said, “the reality of the lives of so many women shows that implementation of standards and commitment on the ground is still unacceptably weak.”

The UN independent experts emphasized that States’ obligations remain applicable even during armed conflict or in states of emergency caused by mankind or natural disasters and without discrimination, to all those within their territory or under their jurisdiction, including refugees, asylum seekers, migrant workers, victims of trafficking and stateless persons.

(*) Special Rapporteur on housing, Ms Raquel Rolnik; SR on extrajudicial, summary or arbitrary executions; Special Rapporteur on freedom of opinion and expression, Mr. Frank La Rue; SR on human rights defenders, Ms. Margaret Sekaggya; SR on the independence of judges and lawyers, Ms. Gabriela Knaul, SR on migrants, Mr. Jorge A. Bustamante; SR on trafficking in persons, Joy Ngozi Ezeilo; SR on Palestinian territories, Mr. Richard Falk; Working Group on people of African descent; Working Group on Enforced or Involuntary Disappearances.

END

“Special procedures” is the general name given to the mechanisms established by the Commission on Human Rights and assumed by the Human Rights Council to address either specific country situations or thematic issues in all parts of the world. Currently, there are 31 thematic and 8 country mandates.

Learn more about the mandate and work of Special Procedures of the Human Rights Council:http://www2.ohchr.org/english/bodies/chr/special/index.htm

Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women:http://www2.ohchr.org/english/law/cedaw.htm

The Vienna Declaration and Programme of Action: http://www2.ohchr.org/english/law/vienna.htm

For more information and media requests, please contact Gabriela Guzmán Garza (Tel.: +41 22 917 9412 / email:gguzmangarza@ohchr.org)

__________________________

UN Independent Experts urge States to comply with their International obligations to respect, protect and fulfill women’s rights

Statement on the Occasion of International Women’s Day (8 March)

GENEVA – The Special Rapporteur on violence against women, its causes and consequences, together with the other UN independent experts mentioned herewith, urged today States to ensure the realization of women’s rights.

“As we celebrate the International Women’s Day centenary, we jointly remind States of their core obligations to ensure the realization of women’s rights, as established in Article 2 of the Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women.

These obligations comprise the duty to respect, to protect and to fulfil women’s right to non-discrimination and to the enjoyment of equality. This must be amongst their highest priorities but is too often neglected or subject to inadequate or token efforts.

In order to comply with these obligations, States must ensure that laws, policies, programmes and institutional structures ultimately result in the equal enjoyment by women of their civil, political, economic, social and cultural rights. These should also protect women and girls against discrimination committed by private actors. Discrimination that takes place within ostensibly private spaces is not beyond the control and regulation of State institutions.

Therefore, States must urgently implement relevant laws, policies, regulations and procedures. While, in many cases, advances have been made in the adoption of standards and the recognition of women’s rights, the reality of the lives of so many women shows that implementation of standards and commitment on the ground is still unacceptably weak.

Public policies, programmes and institutional frameworks must lead to substantive equality and the full development of women’s potential. Those practices that prejudice and perpetuate the notion of inferiority or superiority of either of the sexes, and of stereotyped roles for men and women must be eliminated.

In meeting their obligations on women’s rights, States must bear in mind that discrimination affects women in different ways depending on how women are positioned within the social, economic and cultural hierarchies that prohibit or further compromise certain women’s ability to enjoy universal human rights. Thus the discrimination of women based on sex and gender is inextricably linked with other factors, such as race, ethnicity, religion or belief, health, status, age, class, caste, and sexual orientation and gender identity.

States’ obligations remain applicable even during armed conflict or in states of emergency caused by mankind or natural disasters and without discrimination, to all those within their territory or under their jurisdiction, including refugees, asylum seekers, migrant workers, victims of trafficking and stateless persons.

The challenge is to move more decisively from an era of rhetorical engagement to one of implementation and enforcement. Only by doing so, we will honour the resolutions of the Vienna Declaration and Programme of Action which made clear that the human rights of women and girls are an inalienable, integral and indivisible part of universal human rights”.

END

ЧЕСТИТ 8 МАРТ

Независните експерти на ООН формулираат визија за правата на жената: пост Пекинг + 15.

Во Македонија веќе ја живееме визијата на ВМРО за правата на жената.

Жената не смее да биде градоначалник, не смее да биде член на ректорската управа на државниот универзитет, не смее да биде економски самостојна, не смее да бира дали да раѓа или не, не смее…

Жената има право да раѓа, да готви, да пере. Има право да го чисти станот и да се грижи за мажот, да биде добра домаќинка, мајка и сопруга. И, има право да и биде купено цвеќе за 8 март како дел од ритуал чија содржина се изгубила во магливото комуњарско минато.