ЗА ДВОЈАЗИЧНОСТА И ЗА ФЕДЕРАЛИЗАЦИЈАТА

Првиот ден по референдумското изгласување на раскинувањето на Велика Британија со Европската Унија, најбаран податок на интернет од страна на граѓаните на Велика Британија бил: што е ЕУ (https://www.washingtonpost.com/news/the-switch/wp/2016/06/24/the-british-are-frantically-googling-what-the-eu-is-hours-after-voting-to-leave-it/, http://www.telegraph.co.uk/technology/2016/06/27/were-brits-really-googling-what-is-the-eu-after-voting-to-leave/, http://fortune.com/2016/06/24/brexit-google-trends/, …).

Ова само покажува колку е лесно да изманипулираш голем број луѓе, кои ќе изгласаат решение кое е директно спротивно на нивните интереси.

Треба само да употребиш одреден број зборови и фрази кои поттикнуваат на револт, да бидеш спремен безочно да лажеш до ниво на потполно отсуство и на траги од вистина, да играш на картата на неукост и глупост на голем број луѓе и да го прогласиш за непријател секој оној кој ќе проба да се спротистави или да проба да го анализира кажаното.

Токму ова се случува моментално и во Македонија. Пред наши очи. Луѓето се манипулираат и се наведуваат да гласаат против себе и против сопствените интереси. Луѓето се тераат сами да си стават јамка околу вратот и сами да се поткачат на столчето и сами да го бутнат од под сопствените нозе.

Јас така го разбирам атакот на моќната пропагандна машинерија на ДПМНЕ која почна да се пенави над идеите на мултикултурноста и локалната самоуправа.

Во бесното лаење, мултикултурноста се претвора во баукот – двојазичност, а локалната самоуправа станува баба рога која зад грб го крие ножот со кој ќе ја распори државата и сето тоа под плаштот на редефинирање на државата.

Груевски со факти го разобличи Заев околу ставовите за двојазичност и федерализација

За што зборува Заев кога вели редефинирање на државата?: Двојазичност – федерализација – отцепување

Како некој кој во 1995 година бранел докторат со кој ја промовирал мултикултурноста и го промовирал граѓанскиот наспроти етничкиот модел, чувствувам обврска да застанам во одбрана на идеите на СДСМ.

Јас лично мислам дека ова што денес го промовира Заев како програма на СДСМ претставува показател на зрелоста на партијата на која и требаше многу време да се ослободи од прангите на етноцентризмот и да навлезе во просторот на граѓанското моделирање на државата кое подразбира поставување на индивидуата и нејзините потреби и интереси во центарот на делувањето на државата.

Она што во моментов го имаме е држава во која постојат два паралелни светови. Луѓе кои од најмала возраст живеат во издвоени заедници, одат во различни градинки, одат во различни училишта, во различни кафеани, на различни места на собирање. Држава во која луѓето од различните етнички заедници растат без да имаат можност да се запознаат, да се засакаат, да се здружат, да ги препознаат истоветностите и различностите.

Во моментов имаме поделена држава која не е добра за никого. Имаме држава во која во највисокото законодавно тело се зборува на два јазика, во која службениот весник се печати на два јазика, во која документите во министерствата се изработуваат на два јазика, меѓутоа во која граѓаните не можат на шалтерите во целата држава да поднесат барање и на својот јазик, ниту пак можат да ги прочитаат упатствата на производите на сопствениот јазик, ниту да ги добијат информациите поврзани со обврските кон државата на сопствениот јазик, ниту пак да очекуваат дека докторот или медицинската сестра во некоја болница надвор од местото на нивното живеење зборува и на нивниот јазик.

Јас лично мислам дека парламентарците во Собранието мораат да зборуваат на еден јазик затоа што тие ги претставуваат интересите на сите граѓани и на нив е пренесен суверенитетот на сите граѓани. И мислам дека службениот весник мора да биде на еден јазик. И мислам дека секој висок функционер во власта мора да го зборува многу добро јазикот на мнозинството.

Меѓутоа мислам дека државата треба да промовира најразлични начини кои ќе им овозможат на граѓаните да можат да ги добијат секојдневните информации на сопствниот јазик. Да стимулира лекарите и наставниците и администраторите и сите во услужните дејности да зборуваат колку што е можно повеќе јазици на етничките заедници кои живеат во Македонија. И тоа да биде предност про вработување, нешто што носи поени.

И мислам дека децата треба да се поттикнуваат да ги учат јазиците на етничките заедници кои живеат во Македонија. Од најмала возраст. И да бидат заедно. Од најмала возраст. И да се мешаат. Од најмала возраст.

И мислам дека локалната самоуправа треба да има многу поголеми ингеренции од овие кои ги има. Луѓето да можат да ги задоволат своите потреби и интереси на локално ниво.

Многу е мал опсегот на работи кои бараат унифицирано постапување и учество на централната власт. Тоа се рамки на делување, генерални правци на развој, најопшти вредности кои го детерминираат политичкиот систем. Се друго е задача на локалната власт.

И полицијата треба да има своја само локална димензија, и социјалата и образованието, и животната средина, и комуналиите, и … Впрочем и самиот закон тоа го предвидува и стимулира.

Секое мешање на централната власт во работите на локалната власт, кое ги надминува потребите на генералното постапување поврзано со промоцијата и заштитата на општите вредности, е неовластено и штетно.

Силната локална самоуправа не создава почва за федерализација.

Почва за федерализација создава моќната централна власт која на највисоко ниво ја дели државата на сфери на вилајание, која го дели колачот меѓу етницитетите и која ги сместува граѓаните во нефлексибилни групи оградени со ѕидови.

Силната локална самоуправа создава можност за задоволување на потребите и интересите на индивидуите, за нивна флексибилност и мобилност и за чувството дека цела држава е моја држава.

Во моментов Македонија е неформално федерална држава во која е направена многу јасна поделба меѓу две мафијашки семејства кои ја контролираат целокупната територија. Во моментов има предели од Македонија во кои не се чуствувам како да сум дома и во кои не би отишла без некоја посебна причина.

Секое разбивање на оваа поделба значи загрозување на мафијашките кланови и нивните кревки договори испишани во крв.

Затоа јас го поддржувам новиот пристап на СДСМ, за кој мислам дека предолго созреваше, и остави простор за дивеење на етномафиите во Македонија. Сега е оној последен момент во кој може државата да ја вратиме на граѓаните.

Заради ова, секој напад на идеите поврзани со мултикултурноста и со локалната самоуправа ги разбирам само како обид најубавите, најпрогресивни и најкорисни идеи кои можат да го подобрат животот на голем број граѓани да се извитоперат до ниво на непрепознатливост и да им се сервираат на граѓаните како застрашувачки можности кои мораат да бидат отфрлени со цел да се  создаде облак од какафонично блаботење, кое овозможува прикривање на интересите на двете етномафии.

ЈАВНОТО ОБВИНИТЕЛСТВО НА РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА – СОУЧЕСНИК ВО ПОТТИКНУВАЊЕ НА НАЦИОНАЛНА, ВЕРСКА И РАСНА ОМРАЗА?


Во Март 2012 година беше поднесена кривична пријава против Драган Павловиќ Латас за предизвикување на национална, расна и верска омраза, раздор и нетрпеливост врз основа на член 319 од Кривичниот законик.

На 14.08.2012 година Јавното обвинителство донесло Решение со кое се отфрла кривичната пријава бидејќи пријавеното дело не е кривично дечо (решението е дадено во прилог).

За Јавното обвинителство и конкретно за пошитуваната јавна обвинителка СНЕЖАНА РИСТЕВСКА потпишана под ова решение, написот на Драган Павловиќ Латас претставува: “еден вербален деликт, омаловажување на една етничка група, кој сам по себе не може да доведе до разгорување на национална, расна или верска омраза, раздор и нетрпеливост помеѓу Македонците и Албанците“.

Најверојатно почитуваната јавна обвинителка смета дека Драган Павловиќ Латас треба да одговара според член 175 од Кривичниот законик: “Тој што со намера да омаловажи друг, ќе му префрли дека сторил некакво кривично дело или дека е осудуван поради некакво кривично дело или тоа со иста намера ќе му го соопшти некому, ќе се казни со парична казна или со затвор до три месеци“.

Бидејки во случајов Драган Павловиќ Латас не навредува никого поименично, сигурно почитуваната и длабокоумна јавна обвинителка смета дека секој Албанец поединечно треба да поднесе тужба против Драган Павловиќ Латас и да докаже дека Драган Павловиќ Латас мислел баш на него кога зборувал за Албанците кои се глупи, насилни, полни со омраза, примитивни и нецивилизирани?

Или пак високоумната јавна обвинителка смета дека делото направено во однос на поголем број луѓе има помала вредност отколку делото направено кон поединец (на пример кон министер? или Премиерот? или некој многу важен и успешен лепач на плакати или носач на бурек за ВМРО-ДПМНЕ?).

Во секој случај:

Според многупочитуваната и мудра СНЕЖАНА РИСТЕВСКА не е повик на омараз и нетрпение и нема да внесе раздор изјавата на Латас дека: генерации од млади Албанци биле одгледувани да мразат и да бидат насилни неказнето. Идека генерации на млади Албанци немаат школо, не знаат да работат и знаат само да тепаат. Неказнето. И дека е нормално сите да ги мразат. Оправдано. За многупочитуваната СНЕЖАНА РИСТЕВСКА очигледно ова не е кривично дело затоа што смета дека е сосема природно сите наоколу да ги мразат Албанците и дека тие тоа го заслужуваат. И кој може да ја обвини за вакво нешто?

Според многупочитуваната СНЕЖАНА РИСТЕВСКА не е повик на раздор изјавата на Драган Павловиќ Латас дека хорди од наоружани млади луѓе Албанци одат наоколу и претепуваат Македонски деца без причина и не е повик на омраза изјавата дека оној од кој што се плашиш мора да го мразиш, или, нормално е да се мразат Албанците затоа што се плашиме од нивната бестијалност. Така не учи мудрата јавна обвинителка.

Според многупочитуваната СНЕЖАНА РИСТЕВСКА не е поттикнување не само на омраза, раздор и нетрпеливост туку и на директна акција изјавата на Драган Павловиќ Латас “Но тие силеџии не се јунаци. Друг им го ослободи Косово и друг ги спасуваше со автобуси од Арачиново.“ Тоа значи ако ги начекаме сами и ненаоружани може слободно да ги сотреме. Тоа не е кривично дело. Па и како може да биде кога е тоа или чиста вистина или омаловажување кое не е во надлежност на Јавниот обвинител (според премудрата јавна обвинителка).

За исклучително мудрата СНЕЖАНА РИСТЕВСКА не се никаква реакција на омраза и нетрпение изјавите дадени по написот на Драган Павловиќ Латас:

– време е Македонците да се вооружаат.

-Вакво диво племе не постои никаде на земјината топка.

-Кога тогаш ова со Албанциве мора да се реши. Не може стално да се плашиме од нив.

Таа многу мудро заклучува дека вакви изјави никако не може да предизвикаат раздор, ниту пак нетрпеливост, а и да не зборуваме за омраза. Најверојатно е во право. И сигурна сум дека следејки ја оваа логика, доколку јас кажам за некого (еве на пример за препочитуваната јавна обвинителка, само како пример, инаку јас никогаш тоа не би го кажала) дека е глупача од невидени размери со мозок на амеба и способности на трупец, тоа кај неа не би можело да предизвика нетрпение или омраза кон мене и сигурно ќе сака да ме дружи во огромни размери.

ЗАКЛУЧОК1:

Јавното обвинителство или го штити или  толку го потценува Драган Павлович Латас  што станува свесен или несвесен соучесник во кривично дело. Но, несвесност или небрежност никако не е оправдување за институција што треба да гледа со три рала наочари. Или пак смета дека воопшто не станува збор за кривично дело по принципот: оваа дупка не е дупка (за потребите на оваа владеачка структура се разбира).

Најлогично гледано навистина не смеев да очекувам ништо друго од овие мудри јавни глави за кои некој злонамерен би рекол дека се ставени под чизмата на Груевски, а некој само би помислил дека едноставно ги споделуваат истите ставови и вредности како и Драган Павловиќ Латас.

Некој многу злонамерен може да помисли и дека  никој меѓу премудрите обвинителски глави нема капацитет да забележи дека ја повторуваат истата грешка која веќе еднаш не донесе до крвав конфликт и тоа по редица слични написи во периодот пред 2001. Некој многу злонамерен.

ЗАКЛУЧОК2:

Албанските партии кои коалицираат со владеачката структура која го штити Драган Павловиќ Латас очигледно само ги замајуваат своите гласачи и промовираат и спроведуваат неправни и противзаконски активности, меѓутоа, таму каде што навистина можат да го употребат законот во функција на заштита на демократијата и мултикултурата како основа на нашата држава, тие воопшто не реагираат. Со тоа и самите стануваат соучесници на можниот иден етнички конфликт или барем на меѓуетничките тензии со кои секојдневно се соочуваме.

ЗАКЛУЧОК3:

Ниту 100 рамковни договори, ниту 100 коалиции и партиски трговии и ниту 100 американски амбасадори и 1000 проекти за меѓуетничка толеранција, нема да не мрднат ни милиметар понапред во обезбедувањето на заедничкото живеење доколку не го примениме правото на правен начин и доколку не застанеме на патот на латасовците, груевчињата, миленковчињата, јади бурекчињата и слични кои како кал не облепуваат и не влечат се подоле и подоле. И, се разбира, нема да мрднеме ни милиметар понастрана од ќенефот во кој сме заглавени, доколку не се најде некоја Снежана или некоја друга многупочитувана обвинителска глава која ќе се осмели да го примени законот, а не партискиот диктат. 

ЗА ЦРВЕНИТЕ ЛИНИИ, КРИВИЦАТА И ЗАЕДНИЧКОТО ГРАДЕЊЕ НА ДРЖАВАТА

Во денешен Дневник може да се прочита “Албанскиот блок повлекува своја црвена линиај“. Пред некое време и Теута Арифи се огласи со слична теза, а пред неа секако првиот човек во ДУИ (Ахмети) и првиот човек на ДПА (Тачи).

Според сите овие написи, албанскиот дел од коалицијата на власт има намера да изврши притисок врз својот коалиционен партнер ВМРО, со цел изнаоѓање побрзо решение за проблемот со името и забрзување на влезот во на Македонија во НАТО и ЕУ.

И ова ми е сосема во ред. Коалиционите партнери треба да вршат притисок едни врз други и да се поттурнуваат во моментите кога еден од нив ќе заглави на некое скалило на развојот.

Она што не ми се допаѓа е издвојувањето, сепарацијата, себепоставувањето како сосема независен фактор кон надвор, наместо како структурен елемент на државата која што се гради и претставник на сите граѓани во таа држава. Имам впечаток дека повторно влегуваме во спиралата на НИЕ и ТИЕ, на Македонци и Албанци, наместо на граѓани на Република Македонија. Она што не ми се допаѓа е атакот врз мултикултурноста која наводно се обидуваме да ја сочуваме сите овие години. И она што не ми се допаѓа е отворената лага изречена и повторена во повеќе наврати, а која го негира повеќедеценискиот развој токму на таа мултикултурност на овие простори.

Настапите на Теута Арифи и Али Ахмети и Мнедух Тачи од позиција на припадници на “албанскиот блок“ (како што сами се нарекуваат) следи елементарно клише на разорување на било каква идеја за мултикултурност.

Ајде малку ке ги искористам лекциите на мојата драга колешка Виолета Петроска Бешка и да го погледнеме написот на Теута Арифи низ призмата на некои елементарни постулати.

По дефиниција мултикултурата е:“коегзистенција на повеќе култури на еден простор кои, освен што го споделуваат просторот, и се потпираат една на друга за да обезбедат заедничка егзистенција“. Мултикултурно општетсво е онаа третата чинија од долниот цртеж, а поделено општетсво е секако онаа првата.

Кога Теута Арифи во својот напис вели дека ќе зборува за алтернативите на Албанците во Македонија тоа значи дека за Теута во Македонија зборуваме за чинијата број еден, евентуално за бројот два, меѓутоа никако и за онаа последната која што го претставува мултикултурното општетсво.

Во својот напис Теута постојано зборува за два блока (македонски и албански), што значи дека го прифатила интегрупното однесување, наместо интерперсоналното однесување.

Интергрупното комуницирање подразбира и промовира поделба на “НИЕ“, “ВИЕ“ и ‘ТИЕ“. Тоа го заменува постоењето на различни идеи со припаѓање кон различни етнички заедници. Тоа ги сместува сите припадници на едниот етницитет на едно место и секој кој не се вклопува станува “предавник“. И тоа создава можност за градење на негативните стереотипи и предрасуди за другиот затоа што тргнува од позиција на генерализација наместо на индивидуализација. На овој начин Теута станува промотор на поделба, на стереотипизирање, на градење предрасуди и поттикнувач на меѓуетнички конфликт.

Поделбата на македонски и албански блок го тера секој човек да се смести во еден од тие блокови. Независно од идеите, независно од ставовите. Или си Албанец или си Македонец – реши се. Во тој момент стануваме дел од претставата во која мора да играме одредена улога (која што ни ја доделила Теут?).

Според теоријата на социјален идентитет на Tajfel&Turner (1986):

Од ова се гледа дека блоковската поделба (како онаа на албански и на македонски блок)  по дефиниција води кон нужно величање на сопствената група (На пример: “Албанците во Македонија секогаш ги прифаќаат стандардите на Е“У) и омаловажување на другата група (На пример: “Македонците обземени со емоции не можат да најдат решение за така едноставно нешто како што е името“). Во ова се разбира не може да има идентификување на сопствените грешки (На пример: менување на Уставот и законите со оружје во раце, или пополнување на администрацијата со нестручен и непрофесионален кадар, или излегување од Парламентот кога нешто не ми е по ќеиф, ниту пак…). И се заборава дека прашањето на истакнување на знамето на сопствената етничка заедница беше од најемоционални причини издигнато на ниво на conditio sine quae non (услов без кој не се може) во постоењето на државата Македонија).

Според теоријата и практиката, потребата за омаловажување на „другите“ групи доведува до формирање
и одржување на
негативни стереотипи и предрасуди, nредрасудите вклучуваат емоции и не тераат да се однесуваме според емоциите (емоциите доминираат над разумот). За емоциите не е потребно да дадеш објаснување, аргументи, за да ги разгориш, доволно е да прочепкаш со стапче – и, ете ти оган колку сакаш (а некогаш и повеќе од тоа).

Заклучок: Теута создава почва за потпирување на етнички конфликт. Не знам дали тоа го прави свесно или несвесно, дали навистина е тоа нејзин став или политички диригирана терминологија. Меѓутоа, тоа не го менува резултатот.

И, малку за лагата и безобразлукот.

Безобразно лажење е изјавата “ Евроатланските вредности беа алтернатива и политички концепт кој требаше да ги замени вредностите на еден пропаднат режим, кој своето постоење го засноваше врз основа на диктатурата и етничката дискриминација“. СФРЈ беше држава која што на меѓународен план го исфрли прашањето на положбата на националните малцинства, а на својата територија изгради систем на почитување на правата на малцинствата кој што ниту една држава членка на ЕУ ни денеска го нема достигнато.

Изјавата “ Европската мултијазичност беше алтернатива на промовираната монојазичност во првите години на независната држава“ е исто така извртување на вистината. Употребата на сопствениот јазик и учењето на сопствениот јазик во ниту еден момент не беа оспорени во Република Македонија. Недостатоците и недоследностите можеа да бидат расправани и договарани, меѓутоа се покажа дека политичарите (Македонци и Албанци) не беа дораснати на задачата и немаа капацитети да го трасираат натамоѓниот развој.

Изјавата “ Европскиот концепт на толеранција наспроти првичниот говор на омраза кон различните по етнос, јазик и вера“ повеќе зборува за политичарите отколку за граѓаните, а во секој случај не може и не смее да се употреби на “етнички блокови“. Имаше и има Македонци кои употребуваа говор на омраза и имаше и има Албанци кои употребуваат говор на омраза, а најмногу од се има политичари кои го употребуваат и стимулираат говорот на омраза.

Изјавата “ Од прогласувањето на независноста на Македонија па се’ до денес, Албанците и како граѓани, но и како политички субјекти го предизвикуваат етноцентристичкиот концепт за градење на државата, и тоа преку инсистирање на признавање на нивните вредности како дел од заедничките вредности на една заедничка држава“ е ноторна лага. Има Албанци кои работат и отворено промовираат најетноцентричен модел на “сите Албанци во една држава“ и има Македонци кои работат на изградба на мултикултурна Македонија која што ќе се базира на граѓанскиот наместо на етничкиот принцип.

Со своите ставови за албански и македоснки блок, Теута Арифи не се квалификува како некој кој може да работи на внесување на европските стандарди во Република Македонија, а политичките партии на Албанците стануваат рамноправен партнер на политичките парѕтии на Македонците во генерирањето на меѓуетнички конфликт.



НИКО НЕСТОР

Веќе видено, веќе доживеано и потполно очекувано. Тепачки, казнети ученици, уплашени родители и соломонско решение за поделена настава, на кое се спротиставува една од страните. Истото клише како во Куманово (само што таму и тогаш министер беше Албанец, а против поделбата се бунеа Македонците).…