НЕКОИ УТОПИСКИ РАЗМИСЛИ ПРЕД НАРЕДНИТЕ ПРЕТСЕДАТЕЛСКИ ИЗБОРИ

Овој текст го објавив во дневниот весник УТРИНСКИ (кој веќе не постои заради преголемата медиумска слобода која владее во Република Македонија) на 24 април 2001, во рамките на циклусот написи под наслов  “ И боговите лично пред  глупоста остануваат неми “. 

Во изминатите 17 години требаше да отидеме подалеку, чинам.

У Т О П И Ј А

 

Посакувам на наредните претседателски избори во Макеоднија  да се кандидира човек кој ќе има интелектуални и морални капацитети и кој ќе поседува знаење и искуства што ќе му овозможат;

–       да ги разбере   работите што се случуваат околу него за да може да реагира и постапува согласно со реалните случувања;

– некој кој ќе има јасна претстава за луѓето со кои се опкружува и можност за елементарна процена на она што може, што сака и што ќе добие од овие луѓе;

– кој  ќе може да го каже она што сака и што треба да го каже, а ќе го премолчи она што не сака и што не треба да го каже;

– кој  ќе се смее кога работата е за смеење, а ќе биде сериозен кога работата е сериозна;

– кој ќе знае да пресече таму каде што е за сечење и ќе знае да биде вистински дипломат таму каде што треба да се договара и преговара;

– некој кој ќе верува во себе, во граѓаните и во своите соработници, а нема да чека цело време милост и помош од некој од надвор или одозгора.

За ваков човек би гласала во секое време и два пати.

Посакувам на наредните парламентарни избори да се појави барем еден кандидат за парламентарен пратеник кој ќе има интелектуални и морални капацитети и кој ќе поседува знаења и искуства кои ќе му овозможат;

-да размислува со своја глава и да биде нешто малку повеќе од обична кукла на конци која мрда онака како што кажува партијата (било да е тоа старата или новата или некоја идна партија);

– кој  нема да заборави дека е избран од страна на граѓаните со цел да биде нивно продолжение, манифестација на нивниот интерес, нивни претставник и дека до крајот на својот мандат е во нивна служба.

– кој ќе ги чита собраниските материјали ќе замоли да  му биде објаснет секој нејасен дел од страна на оние што знаат, ќе ги гради своите ставови и ќе ги донесува решенијата врз основа на сите информации што ќе ги добие од своите истомисленици и од оние што мислат сосема  спротивно од него;

– ќе сфати дека користењето на позицијата на која се наоѓа за остварување на каква било лична корист е еднакво на обична улична (или провална) кражба и дека оној што ја направил за тоа треба да одговара како секој уличен ограбувач или провалник;

– ќе ја прифати пратеничката функција воден од сознанието дека политиката е занает за кој треба талент И период на учење (од чирак, преку калфа до мајстор);

– ќе сфати дека пратеничките привилегии се во функција на остварување на прифатените задолженија, а  не награда за претходно извршените партиски задачИ;

–  пратеничката функција  нема да ја сфати како продолжен одмор од четири години со посебна можност за кружни патувања во странство.

За ваков човек би гласала независно на која партија и припаѓа неброен број пати и со задоволство. Посакувам наредната Влада да ја предводи премиер кој ќе има интелектуални и морални капацитети и кој ќе поседува знаења и искуства кои ќе му овозможат;

-да ја избегне напиолеонската болест на прв и единствен, незаменлив, неприкосновен и неповторлив;

– кој во најголем дел од своето премиерување ќе биде наполно свесен и наполно деловно  способен;

– кој ќе биде во состојба да формира влада во која основен критериум ,,за,, ќе биде нивото на стручноста, а основен критериум ,,против,, – нечесноста;

– да сфати дека партиските војници треба да бидат наградени на друг начин, а не со министерски, амбасадорски и функционерски места;

– да сфати дека државата не е негова сопственост со која може да располага како што сака, дека не смее да ја продава, да ја подарува, ниту да ја дава на послуга за одредено време (дури ни на МПЦ);

– за да разбере дека ни толку високо поставен не е над законот и над правото (напротив);

– да ја прифати одговорноста за своите постапки и да плати за направените грешки;

– да ги продолжИ позитивните трендови на својот претходник и никогаш во своја одбрана да не се повика на грешките на својот претходник или на својот партиски противник.

Навистина би сакала да видам ваков човек на чело на македонската влада.

Посакувам во наредната влада да се најде барем еден министер кој ќе има интелектуални и морални капацитети и кој ќе поседува знаење и искуства кои ќе му овозможат;

– да сфати каде се наоѓа и со што се занимава;

–  да се обидеда разбере како функционира министерството што го раководи, како да ја  искористи машинеријата што му е ставена на располагање и како министерството да го  направи функционална и ефикасна структура во службан а интересите и потребите на граѓаните;

– кој нема да вработи ниту еден свој роднина (ниту по права ниту по родбинска линија) или свој емоционален или сексуален партнер (животен или привремен);

– кој нема да отпушти ниту едне човек со цел на неговото место да вработи ,,свој,, или партиски кадар;

– кој ќе инсистира на изработка на сите протоколи, процедури и правила на работење (во писмена форма) И прв ќе почне да ги спроведува;

– кој барем поимно ќе може да ја разликува администрацијата од политичката структура;

– некој кој ќе го почитува законот до неговата последна буква и интерпукциски знак.

По можност тој министер би било убаво да не е министер-приправник. Таков министер навистина би вредело  да се има во која било влада.

Некогаш човек едноставно го посакува невозможното, нели? Надејвајќи се на чуда или на ненадеен  пробив на разумот (што можеби во случајов би го претставувало и најголемото чудо). Некогаш човек едноставно се чувствува толку беспомошен да напраив што било во реалноста (посебно кога реалноста е толку апсурдно нерационална, до солзи, бесрамно), што фантазијата странува единствена основа на надежта. И на преживувањето.

Ако ме прашате мене, јас би била задоволна и со 10% од горното. Сосема. И свесна сум колку е тоа нереално.

27 total views, 1 views today

ПРЕцЕДАТЕЛИЈАДА (6)- изборни изјави

На прашањето за постоењето на дискриминација и посебно дискриминирање на луѓето со нехетеросексуална определба, предложениот кандидат за претседател, Ѓорѓи Иванов, изјавил дека во Македонија не постои дискриминација од ваков вид и дека хомосексуалците сами се стигматизираат.

Оваа изјава е посебно интересна во контекстот на програмските определби на партијата којашто го предложи за кандидат, според кои хомосексуалноста претставува болест или, знак на болно општетсво.

Сметам дека прв индикатор со кој треба да се проценува соодветноста на идните претседателски кандидати претставува токму нивниот став кон дискриминацијата. Прво, декларативен, а потоа може да се зборува и за разликата меѓу зборовите и делата (како во случајот на вториот предложен претседателски кандидат, Љубомир Фрчковски).

6 total views, 1 views today

ЗА ШТО СЕ БИРА ПРЕТСЕДАТЕЛ НА ДРЖАВАТА

Во предизборно – изборните кампањи веќе почнаа да се спомнуваат разно-разни работи кои кандидатите за Претседател на државата ќе направат доколку бидат избрани на оваа функција (влез во Европа, прекин на изолационизмот, решение на спорот со името, обединување, давање глас на тие кои го немаат, па тадури и економска благосостојба во земјата).…

7 total views, 1 views today