ЗА ЛУСТРАЦИЈАТА, ИЛИ, РЕТРОКОМУНИЗМОТ НА ДЕЛО

За лустрацијата се изјаснив уште многу одамна и ги прогнозирав сите овие глупости кои што се случуваат денес кога почна да се практикува. Сакам само накратко да потсетам на основните проблеми:

1. Не смее да има лустрација без да бидат опфатени луѓето од МВР. Имено токму полицајците и службениците на ДБКА и слични служби се тие кои тепале, уништувале животи, убивале и сакателе. Не може да го судиш тој кој што давал информација, а да го заборавиш тој кој што ја барал и употребувал на (не)соодветен начин таа информација

2. Крајна глупост е да се прави лустрација после 20 години од промена на системот. Лустрацијата се прави непосредно по промената со цел на раководни и одлучувачки места да не дојдат луѓе кои ја стекнале својата позиција во општетсвото не заради своите квалитети туку заради тоа што ги цинкареле соработниците, комшиите, роднините.

3. Лустрација после 20 години од промената значи дека одреден број луѓе (баш оние најмоќните) имале можност да си ги соберат документите од архивите и да остават да се уништува боранијата.

4. За да има потреба од лустрација треба да има јасен след меѓу нечија информација и големи негативнби последици по конкретен човек или група луѓе. Имено, лустрацијата како политички чин е апсолутно неправна. Со лустрацијата се негира неповратноста на законите, т.е. забраната еден закон да важи за дејствија кои се случиле пред него. Еве замислете, утре владата донесува закон со кој се вели дека пишувањето на блогови се казнува со 10 години затвор и дека овој закон ќе важи 20 години наназад. Значи, како политички акт, лустрацијата има за цел не казнување на информаторите, туку оневозможување тие да го жнеат профитот од своето дело (соодветна позиција), односно, обид да се рехабилитираат одредени луѓе кои заради нив биле казнети.

Изјавата на премиерот дека треба сите да се лустрираат и изјавите на претставници на СДСМ, ДПА и слични поврзани со масовноста, транспарентноста и обемот, се показател и на големо незнаење, меѓутоа и на желба за искористување и на овој институт за селективно справување со “неподобните“. По што тогаш лустрацијата се разликува од актот на оние кои ги повредиле правата на луѓето во претходниот систем?