НЕ Е САМО ИМЕТО ВО ПРАШАЊЕ, или, ЗОШТО ВЛАСТА ГО ЗАБОШОТИ ПОПИСОТ

 Парламентарното Собрание на Советот на Европа донесло резолуција со која и се наложува на Македонија да го направи пописот на населението во најкраток можен рок.

Оваа резолуција не се појави во владините соопштенија. Премиерот не ја спомна, а ни министрите. Па и новинарите не се испотепаа да ја објават.

Пописот е една од алатките на современите општетства во развојот на политиките. Едноставно не може да се замисли цивилизирана држава во која на секои 10 години не се врши попис кој овозможува собирање на податоци кои ќе помогнат во евалуациите и  ќе ги овозможат стратегиите.

Пописот е уреден со закон: ЗАКОН ЗА ПОПИС НА НАСЕЛЕНИЕТО, ДОМАЌИНСТВАТА И СТАНОВИТЕ ВО РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА, 2011, Службен весник на РМ, бр. 156 од 6.12.2010 година.

Во Македонија пописот беше прекинат без никакво објаснување. И прекинувањето беше озаконето: ЗАКОН ЗА ИЗМЕНУВАЊЕ И ДОПОЛНУВАЊЕ НА ЗАКОНОТ ЗА ПОПИС НА НАСЕЛЕНИЕТО, ДОМАЌИНСТВАТА И СТАНОВИТЕ ВО РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА 2011, Сл. Весник на Р. Македонија, бр.36 од 23.03.2011 година.

А на крај беше донесен и: ЗАКОН ЗА ПРЕСТАНУВАЊЕ НА ВАЖЕЊЕ НА ЗАКОНОТ ЗА ПОПИС НА НАСЕЛЕНИЕТО, ДОМАЌИНСТВАТА И СТАНОВИТЕ ВО РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА, 2011 ГОДИНА (донесен на седница на Собранието на Република Македонија одржана на 15 октомври 2011 година. Број 07- 4294/1).

И после тоа – МОЛК.

Поминаа 2 години.

Народецот заборави. Власта забошоти. За новинарите стара вест.

Ама овие од Европа не можат да не вбројат во редот на цивилизирани држави без попис.

И секако се поставува прашањето: кој се плаши во Македонија да се спроведе попис:

1. Зошто Владата на Груевски не спроведува попис?

2.ЗОШТО БИЛ ПРЕКИНАТ ПОПИСОТ ВО 2011

3. Има ли сега клима за нов попис

4. Избори без попис како Прометеј без пенис

5. Ако имаше попис,процентот на Албанците во Скопје ќе паднеше под 20 отсто

6.  Новковска: Попис само кога ќе се исполнат меѓународните стандарди

Па ако не исполнуваме елементарни стандарди за спроведување на еден попис (ова според претставник на власта), тогаш од каде ни паѓа на памет дека сме спремни за влез во ЕУ?

Ако оваа власт не може да спроведе наједноставен попис, тогаш што навистина може да направи (се разбира крадењето не се рачуна, бидејки тоа го прави секоја криминална група, односно, не мора злосторничкото здружување да се вика држава). И, ако оваа влст не знае како да го преброи сопственото население, тоагаш како можев оопшто да развива било какви стратегии и политики? И ако оваа влста нема сили да спроведе попис, тогаш како можам да имам елементарна сигурност на нејзината територија.

И, ова нема врска со името. Ама има врска со елементарните цивилизациски претпоставки за функционирање на една држава.

КОЈ СИ ПОДИГРУВА СО ГРАЃАНИТЕ НА РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА – НОВ ЗАКОН ЗА БРАНИТЕЛИТЕ ИЛИ ТРОЈАНСКИ КОЊ ЗА СОЖИВОТОТ?

Го гледав Законот за бранителите и не ме напушташе и се уште не ме напушта едно многу непријатно чувство на бесмисленост. Бесмисленост на ниво на Законот за лустрација. Дури и поголема.

Што нуди новиот закон?

Ако се направи споредба на новиот закон со оној донесен во 2002 година (како што јас направив) може да се види дека:

1. Донесувањето нов закон е образложено и оправдано со една реченица: “Имплементацијата на Законот за посебните права на припадниците на безбедносните сили на Република Македонија и на членовите на нивните семејства кој што е сеуште во сила, не ги даде резултатите кои што се очекуваа и кои што беа цел при донесувањето на Законот и овозможи само делумно остварување на правата.“

Во натамошниот текст нема анализа за причините заради кои законот од 2002 година не се имплементирал.

Прво прашање што ми се поставува е: зошто во изминатата декада не се имплементирани одредбите на актуелниот закон? Што е тоа што ги спречувало тие во власта да постапуваат согласно овој закон?  Кои се пречките содржани во законот кои треба да бидат отстранети?

Второ прашање е,   кои се гаранциите дека овој нов закон ќе се имплементира или ќе ја доживее судбината на поранешниот закон.

2. Единствена разлика (покрај шминката, изместувањето на членовите и нивното спојување или раздвојување) меѓу постоечкиот и новиот закон се:

  1. правото на работен стаж во двојно траење
  2. право на најниска пензија
  3. право да се биде сместен во старечки дом
  4. одбележување на местата каде што загинале припадници на безбедносните сили, и
  5. одликување
Последните две “права“ (одбележување на местата каде што загинале припадници на безбедносните сили, и одликување) државата можела и може да ги операционализира во секој момент без донесување на овој закон.
Трите претходни права (правото на работен стаж во двојно траење, право на најниска пензија, право да се биде сместен во старечки дом) може да се остварат со измени и дополнувања на постоечкиот закон.
Покрај спомнатите промени направена е разработка на членовите кои се однесуваат на стамбеното згрижување и еднократниот паричен надоместок. Имајки ги предвид членовите на актуелниот закон кои се однесуваат на оваа област тие  можат и треба да се операционализираат со донесување на подзаконски акти врз основа на постоечкиот закон.
Институционална новина во новиот закон е формирањето на Комисија за надзор во спроведувањето на овој закон. Ваква комисија Владата можела и може да формира кога сака врз основа на актуелната законска регулатива (нема потреба од носење на нов закон). Меѓутоа, дури и ако сака да ја стави во законски рамки, тоа може да се направи со измени на постоечкиот закон.

Имајки го предвид ова, се поставуваат две прашања: зошто се носи ваков закон? и зошто се носи баш сега?

Според мое видување овој и ваков закон се носи баш сега со една единствена цел: дефокусирање на вниманието на граѓаните од социјалните проблеми со кои се соочуваат, дефокусирање на граѓаните од грешките и малверзациите на актуелната власт и замена на социјалната конотација која може да ги одбележи идните избори со етничка.
Имено, многу јасно стана дека граѓаните почнаа да се обединуваат околу заедничките проблеми и интереси независно од етничката припадност и многу јасно стана дека на идните избори ниту една од владеачките политички партии нема да може да понуди решенија за економските и социјални прашања. Со цел повторно да се врати етничката димензија како значаен фактор во изборната трка, изработен е апсолутно непотребен и нефункционален закон кој после 12 години на дневен ред ги враќа расправите и дилемите карактеристични за периодот непосредно после вооружениот конфликт.
Мое лично мислење е дека актуелната власт нема ни на крај памет идеја да направи нешто во врска со бранителите, туку едноставно продолжува да игра на картата на нивната несреќа.
Резултатот (според мое мислење) ќе  биде:
1. создавање нови поделби
2.зголемување на меѓуетничкиот анимозитет
3. потиснување на заедничките социјални проблеми на втор план
4. претставување на двете големи политички партии на Македонците и на Албанците како тврди и непоколебливи заштитници на правата на својата етничка заедница.
Голема е веројатноста целата шарада да е смислена во заеднички договор меѓу ДУИ и ВМРО-ДПМНЕ, меѓутоа постои теориска шанса да е и соло изведба на ВМРО-ДПМНЕ.
Имајки ја предвид огромната апсорпциона моќ на граѓаните на Република Македонија за голтање (без џвакање) на лаги, манипулации и измами кои доаѓаат од власта, не се сомневам дека и оваа ќе ги постигне саканите резултати.

 

ПРЕДЛОГ ЗА ЧЛЕНОВИ НА КОМИСИЈАТА ЗА ЗАШТИТА ОД ДИСКРИМИНАЦИЈА

Собраниската комисија за прашања на изборите и именувањата изгласа предлог листа од седум членови за идната комисија за заштита од дискриминација.

Образложението зошто од 38-те кандидати се избрани баш овие е:

Карактеристично за сите предложени кандидати е тоа дека во текот на својата кариера биле вработени во или од страна на Владата на Република Македонија (освен Ирена Ѓорѓиова која немала време да стане државен службеник бидејќки завршила факултет во 2009 г.) и дека дискриминацијата ќе им биде посебен предизвик бидејќи во својата досегашна работа не се бавеле со материја поврзана со дискриминација.

Што може да дознаеме од биографиите на предложените и сигурно идните членови на Комисијата за заштита од дискриминација:

Душко Миновски

–        службеник во Министерството за труд и социјална политика

–        дипломиран социјален работник

–        со одлично познавање на македонскиот јазик

–        со долгогодишна активна кариера во фудбал

Сулејмани Ризван

–        поранешен министер, заменик министер и уште многу што како дел од ДПА, а сегашен нередовен (според него) професор

–        посебна специјалност НАТО

–        дипломиран електроинжињер кој станал магистер по општетсвени науки

–        со слабо познавање на македонскиот јазик, но одлично познавање на франсцускиот

–        за ова место е посебно значајно дека бил: “председник” на меѓуминистерска работна група за децентрализација, член на Управен одбор на македонски телекомуникации, има сртификат за завршена програма “Фискална децентрализација и локалната власт”

Јован Ананиев

–        Доктор на науки на тема политичка пропаганда

–        работел во Центарот за управување со кризи при Владата на РМ

–        бил ангажиран како доцент за јавна администрација

–        “сфера” на интерес му се човековите права (од малечок)

–        има наведено проекти и објавени трудови од областа на човековите права

Агим Нухиу

–        има висока “куалификација” дипломирал на универзитетот во Тетово во 2001 година (во регистерот на високообразовни институции е заверен во 2004 година)

–        магистрирал во неколку наврати во Приштина и во Тирана

–        како магистер е декан на Правниот факултет во Тетово

–        потпретседател на Управниот одбор на Заводот за заштита на здравјето во Тетово

–        Покрај значајните за оваа област дела поврзани со: трговските марки, штета од моторно возило, правото на земјена службеност и сл. има објавено и книга/студија/зборник? под наслов “Дискриминациа на Република Македонија, во периодот 2009-2010.

Ирена Ѓорѓиова

–        учителка со завршен Педагошки факултет (дипломирала во 2009 година)

–        била на семинар организиран од Музичката академија на Хрватска (во Дубровник)

–        додека студирала била ангажирана како демонстратор по пијано

–        знае англиски јазик

–        како значајна карактеристика со која се опишува себе си е  “послушност кон претпоставените”

–        посебен интерес и е религиозна литература

Ленче Коцевска

–        има правен факултет и правосуден испит

–        работела како правник во МВР и како адвокат, а во моментот е вработена во Министерството за труд и социјална политика

–        нема наведено никакви податоци за користење на други јазици

–        поминала 32 обуки од најразличен тип (меѓу кои и за дискриминација)

–        работела како правен консултант за трговија со луѓе и семејно насилство

–        била обучувач за дискриминација (како вработена во Министерството за труд и социјална политика) – обучувач станала како резултат на големиот број обуки се разбира

–        тврди дека е лојална (само не кажува кому)

Паунова Даниела

–        работи во Собранието на Република Македонија (советник во Комисија за одбрана и безбедност) – што може да се земе како конфликт на интереси при изборот

–        дипломиран правник (најдобар студент за генерацијата 2003-2007)

–        магистрант од деловно право

– и толку, друго ништо нема

Да не беше толку тажно и срамно, ќе беше неверојатно смешно.

РАДИОДИФУЗНА ТАКСА ЗА НВОа

Управата за јавни приходи најпринципиелно започнува да го собира данокот од секој слаб, немоќен, надвор од центрите на одлучување и надвор од заштитата на владеачките партии. Во својата ревност да соберат што е можно повеќе пари, а при тоа да не се замерат на некој богат моќник, спремни се да го кршат и законот.

Последната измислица е собирање на радиодифузна такса од невладините организации (здруженија на граѓани).

Им препорачувам на сите НВОа кои ќе добијат предупредување за плаќање радиодифузна такса веднаш да испратат приговор во ко:ј

1. ќе се повикаат на член 146 од Законот за радиодифузна дејност, според кој радиодифузна такса плаќа, меѓу другото,  секое правно лице и сопственик  на деловен простор, на секои 20 вработени. Според овој член правните лица кои немаат ниту еден вработен (а такви се голем дел од здруженијата на граѓани) не треба да плаќаат радиодифузна такса. Исто така сите оние кои немаат сопствен деловен простор, не треба да плаќаат радиодифузна такса.

2. ќе се повикаат на договорите (буџетите) за спроведување на проекти склучени со нарачателите на проектите во кои не е предвидена ставка плаќање на радиодифузна такса. Во отсуство на други приходи на НВОто земањето пари од овие сметки претставува прекршување на законот за што може да добијат негативен ревизиски извештај, или, ненаменско трошење на пари.

Во исто време препорачувам приговорот да се испрати до нарачателите на проектите кои ќе се известат за притисокот кој се врши врз нив од страна на државата.

Доколку парите се одземат од сметката на НВОто, веднаш да се пријави кражба до полиција и до соодветните надлежни органи, како и да се направи поднесок против банката која што незаконски дозволила упад во приватна сметка.

такса и

ДАЛИ НЕКОЈ ГО ПРОЧИТАЛ ИЗМЕНЕТИОТ ЗАКОН ЗА ОСНОВНО ОБРАЗОВАНИЕ?

1. Продолжува централизацијата на нашиот образовен систем. Со чл. 15-а се предвидува создавање интегрирана база на податоци во Министерството за образование во која меѓу другото ќе влезат досиеја на учениците, оценки, отсуства од настава.

Никаде не се спомнува тајноста на овие податоци и начинот на ракување со нив. Би била благодарна да слушнам мислење за што треба да послужат овие податоци?

2. Со нов став во членот 25 “се определува задолжително користење на информатичко-комуникациските технологии за реализација на воспитно-образовната работа“. Казната за некористење е: 2500-3000 Евра (се разбира како официјално платежно средство во Македонија). Се прашувам што значи ова? Користење во секој предмет? Колку време? Во кој обем? Како ќе се казнува наставникот по музичко или ликовно, а посебно по физичко воспитување доколку не користи компјутер во воспитно-образовниот процес? Како ќе се справиме со негативните здравствени, социјални и психолошки последици од секојкдневната употреба на компјутери? (http://findarticles.com/p/articles/mi_m0826/is_5_17/ai_78785156/)

3. Во членот 86 се додава нов став во кој законски се обврзува секој наставник наставата да ја реализира интерактивно, а начинот на кој тоа ќе се прави ќе го пропише министерот. Живо ме интересира како тоа министерот ќе ја пропише интерактивноста. Исто така ме интересира што подразбира под интерактивност во контекст на употребата на новите технологии. Со кого треба учениците да бидат активни? Со наставникот? со другите ученици? со компјутерите? И како да се биде интерактивен во училница во која не може да се мрдне два сантима заради фиксираните клупи со компјутери?

4. Во истиот член се забранува психички и физички да се малтретираат наставниците, стручните соработници и воспитувачите. Не е јасно од кого? Од учениците? Од други наставници? од Директорот? од Родителите? Во секој случај, училиштето ќе се казни со 3500-4000 Евра. За ова е предвидена казна од 1000 Евра за родителите чии деца малтретираат наставници. Мене многу ме интересира што се подразбира под ова? Дали ќе има судска постапка во која ќе се утврдува? Ако да како да се справиме со фактот дека децата до 14 години не се кривично одговорни. Што ќе се прави со случаи на самоодбрана и крајна нужда? Дали тоа ќе се докажува во контрадикторна постапка? И дали ќе изградиме систем на најдобар интерес на наставниците паралелно со системот на најдобар интерес на детето? Дали е психичко малтретирање ако 6-годишно дете го нарече наставникот глуп? Дали ќе се утврдува вистинитоста на тврдењето на детето? Што ако е наставникот навистина глуп?

5. Членот 99 утврдува дека педагошката евиденција ќе се води на македонски јазик и на јазикот на изведување на наставата, меѓутоа дневникот ќе се води само на јазикот на кој се води наставата? Дали тоа значи дека инспекција може да има само од страна на оние кои го зборуваат јазикот на кој се води наставата? Како со истражувањата? Како со централниот регистер и оценките и отсуствата? Зошто дневникот би се водел само на јазикот на изведување на наставата?

6. Ако се направи некој прекршок, наставниците и вработените во училиштето ќе бидат испратени на дообразување кое ќе им го овозможат просветните инспектори. Тоа значи дека просветниот инспектор ќе им држи предавања за: дискриминација, организација на работата, меѓучовечки односи, администрација, мултикултура и сл. Мислам дека се претпоставува дека инспекторите се луѓе со енциклопедиско знаење и секако можат да одговорат и на оваа задача.

7. Со казна од 3500-4000 Евра ќе се казни училиште во кое се врши политичко и верско дејствување. Баш ме интересира дали под ова потпаѓаат и пропагандните активности на актуелната ни власт и религиозните содржини пласирани под плаштот на етики, компаративни религии и сл.

Морам да признаам нешто. Многу уживам во читање на службени весници.