ОВАА ВЛАСТ ТРЕБА ДА БИДЕ СМЕНЕТА АКО ЗА НИШТО ДРУГО ТОГАШ ЗАРАДИ ГЛУПОСТА КОЈА ЈА МАНИФЕСТИРА НА СЕКОЈ ЧЕКОР

ВМРО-ДПМНЕ

Неписменоста на политичката гарнитура погубно влијае на глобалното ниво на писменост на сите граѓани.

Веќе секој законски текст станува школски пример за незнаење, за измотавање со правото, за елементарно отсуство на логика. На сето тоа се надоврзува непознавање на другите закони и носење на закони кои се или во спротивност или едноставно немаат врска со претходно законски регулирана материја.

Таков е примерот со новодонесениот (се разбира по скратена постапка) ЗАКОН ЗА ТРАНСФОРМАЦИЈА ВО РЕДОВЕН РАБОТЕН ОДНОС.

Според членот 1

Со овој закон се регулира трансформирањето во работен однос на неопределено работно време на лицата ангажирани со договор за волонтирање, договор на дело и/или авторски договор или друг договор со кој лицето е ангажирано за извршување на работа (договор), кои извршуваат работа во органите на државната власт, установите од областа на културата, образованието, здравството, детската и социјалната заштита основани од Република Македонија и единиците на локална самоуправа, како и јавните претпријатија, заводите, фондовите и други правни лица чиј основач е Република Македонија (во понатамошниот текст: институции), како и ограничување на периодот и бројот на лица кои може да се ангажираат со договор.

Во членот еден веќе се измешани баби и жаби, па во еден куп се ставени договорите на дело (кои се склучуваат согласно Законот за облигациони односи), некои други договори (од крајно непознат карактер) и договорите за волонтирање за кои важат одредбите од Законот за волонтерство.

Според членот 2

Трансформирањето во работен однос на неопределено работно време ќе се искористи исклучиво за лицата од членот 1 од овој закон, кои извршуваат работи врз основа на договор во период од најмалку 3 месеци сметано до 30.11.2014 година, а кои исто така имаат важечки договори и во моментот на трансформирањето на работниот однос.

Се поставува прашањето, зошто е дадена временска одредница “најмалку 3 месеци сметано до 30.11.2014 година“, доколку се бара постоење на договор во моменто во кој се изведува трансформацијата?

Дали тоа значи дека сите оние кои се “непожелни“ за структурите на власт, и покрај тоа што биле ангажирани со договор на дело подолг период, нема да можат да бараат трансформација на договорниот во работен однос ако во моментот кога треба да се изврши трансформацијата немаат соодветен договор. Колку е лесно да се изнајде некоја повреда на договорот и токму оние “непожелните“ едноставно ете баш во тој период да не бидат ангажирани (и покрај тоа што претходно извршувале работни задачи, на пример, со години)?

Според членот 3

Договорите за вработување, односно решенијата за вработување од став 1 од овој член се донесуваат на следниот начин:

1) договорите, односно решенијата за вработување за најмногу 35% од вкупно ангажираните лица стапуваат на сила со нивното потпишувањето, односно со донесувањето,

2) договорите, односно решенијата за вработување за најмногу 35% од вкупно ангажираните лица, стапуваат на сила од 01.12.2015 година,

3) договорите, односно решенијата за вработување за преостанатиот број од вкупно ангажираните лица, стапуваат на сила од 01.09.2016 година.

Што значи ова во превод?

Многу еважна формулацијата “најмногу“ 35%. Нема најмалку. Тоа значи дека може и 1% или 0,5%. За другите 99,5% законот ќе стапи на сила на 1.09.2016.

Со тоа, изјавата на вицепремиерот Пешевски исфрлена со бомбастичен наслов “Нова одлука на Владата – Вработување над 3000 лица“, всушност може да значи вработување на 15 луѓе, а останатите 2885, ќе почекаат до 1.09.2016 година (се разбира доколку во тој момент се уште бидат ангажирани со договор за дело, односно, уште волонтираат).

Според овој член

Институциите не смеат да го раскинат договорот со лицата определени во член 2 од овој закон во периодот до стапување на сила на решенијата од став 1 од овој член, освен ако лицата ги повредат обврските преземени со договорот согласно закон.

Тоа значи дека, доколку едната договорна страна утврди повреда на одредбите на договорот може да го раскине договорот, а незадоволната страна може да бара заштита во граѓанска постапка (бидејки станува збор за облигационен однос).

Меѓутоа, што значи тоа од аспект на институцијата? Дека мора да го држи некој човек кој бил ангажиран проектно и после завршување на проектот?

Оваа одредба е во спротивност и со членот 6 од истиов закон, според кој институциите не можат да ангажираат волонтери повеќе од 6 месеци (меѓутоа, од донесувањето на овој закон па до моментот на финализирање има повеќе од 12 месеци).

Понатаму, во истиот тој член,

 При засновањето на работниот однос на неопределено време со лицата ангажирани со договор, приоритет во однос на динамиката треба да имаат лицата кои се ангажирани во институцијата најдолг временски период.

Што значи ова во превод?

Не се важни квалификациите, не е важна стручноста, не е важно знаењето, не е важна вештината.

Ако се има предвид дека за волонтирање воопшто не се ни бараат никакви квалификации, тоа значи дека секој (апсолутно секој), може да биде запослен во одредена државна институција.

Според членот 4

Министерството за финансии издава согласност за обезбедени финансиски средства за трансформација во работен однос на неопределено работно време на лицата од членот 2 од овој закон (во понатамошниот текст: согласност), на барање на институциите.

Кон барањето до Министерството за финансии, институциите задолжително доставуваат потврда за извршени исплати за последните три месеци сметано до 30.11.2014 година, како и за последователните месеци од овој датум до денот на донесувањето на решението за вработување, односно склучување на договорот за вработување.

За институциите кои се втора линија буџетски корисници барањето за согласност се доставува преку надлежниот орган, односно буџетскиот корисник од прва линија.

Што значи ова во превод.

Ова значи дека Министерството за финансии може да утврди дека нема средства и трансформацијата да се одложи до бескрај (нема никаква обврска за Министерството за финансии, ниту пак рокови во кои тоа треба да одговори, а без негова согласност нема ниту трансформација)

Според членот 5

Лицата кои ќе го остварат правото од членот 3 од овој закон, во рок од шест месеци се должни да ги исполнат општите и посебните услови за вработување на соодветното работно место утврдени со закон и со актите за систематизација на институцијата.

Што значи ова во превод?

Тоа значи нерамноправна положба на работниците на пазарот на труд. Имено, доколку некој работник се вработува согласно Законот за работни односи, тој се јавува на конкурс и за да биде вработен мора да ги исполнува предвидените услови. Бидејки во овој случај постои конкуренција меѓу повеќе пријавени кандидати, тоа значи дека работникот за да биде вработен не само што треба да ги исполнува условите  туку треба да ги исполнува повеќе и на повисоко ниво од останатите кандидати. Наспроти на ова, работникот кој ќе биде вработен со Законот за трансформација не треба да ги исполнува ни минималните услови за вработување.

Според членот 6

Институциите не смеат да ангажираат лица со договор за волонтирање на период подолг од 6 месеци.

Лицето кое било ангажирано со волонтерски договор шест месеци во институција, не може повторно да биде ангажирано со договор за волонтирање во наредните три години во истата или во друга институција.

Овој член е не само во судир со Законот за волонтерство туку е спротивен и на самата идеја на волонтерството.

Прво, во Законот за волонтерство нема никакви ограничувања од аспект на должината на ангажманот на волонтерите или пак институцијата во која ќе се ангажираат.

Според овој закон

Волонтерството претставува активност од интерес за Република Македонија која придонесува за подобрување на квалитетот на животот со активно вклучување на луѓето во општествениот живот, како и за развој на хумано и рамноправно демократско општество.

Зошто некој би временски би ограничил  (на само 6 месеци) активност од интерес за Република Македонија? Затоа што не ја разбира? Затоа што ја злоупотребува како начин за внесување на партиски кадри на мала врата (кои нема да подлежат на исти правила за вработување)?

Понатаму, бидејки согласно Законот за волонтерство, волонтери можат да бидат и малолетни лица и странци, дали и за нив ќе важат одредбите од Законот за трансформација?

Уште повеќе, според Законот за волонтерство (член 14)

Организаторот на волонтерската работа е должен со волонтер – домашно физичко лице да склучи договор за волонтерство во писмена форма, доколку волонтерската работа трае повеќе од 40 часа месечно.

Дали тоа значи дека законот за трансформација се однесува на волонтерите кои работат 41 час месечно или помалку (доколку со нив е склучен договор) на ист начин како и за луѓето кои работат по договор за дело кој подразбира 40 часовна работна недела?

Уште повеќе, ако се има предвид членот 4 од Законот за волонетрство, според кој

Волонтер е физичко лице кое дава услуги, вештини и знаења во корист на други лица, органи, организации и други институции, на доброволна основа и без финасиска или друга лична добивка.

се поставува прашањето за прекршување на овој закон, со оглед на тоа дека некои волонтери очигледно ќе остварат и финансиска и друга лична добивка со тоа што ќе се вработат (како резултат на вршењето на волонтерската дејност).

И секако, тука се и казните. Само како пример:

според членот 11

Лицето кое раководи со институцијата која ќе ангажира лице со договор за волонтирање подолго од шест месеци или ќе ангажира лице со договор за волонтирање во периодот од три години после истекот на претходното волонтирање ќе се казни со казна затвор од шест месеци до три години.

Тоа значи, дека доколку  постапувате согласно Законот за волонтерство и сакате да го искористите целокупниот потенцијал кој ви стои на располагање за доброто на граѓаните (без од тоа да имате лична корист), ќе бидете казнети на ист начин како да сте, на пример, сторител на семејно насилство (член 130 од Кривичниот законика), или, прикажувате порнографски материјал на малолетник (член 193 од Кривичниот законик), или, пропагирате расна омраза и поттикнувате на расна дискриминација (член 417 од Кривичниот законик).

stupidity (1)СПОРЕД МОЕ МИСЛЕЊЕ ВАКВИТЕ ЗАКОНИ ТРЕБА ДА СЕ ПРОГЛАСАТ ЗА НИШТОВНИ, НЕ ЗАРАДИ ДРУГО, ТУКУ ПО ПРИНЦИПОТ НА НУЛТА ТОЛЕРАНЦИЈА ЗА ГЛУПОСТ.

НЕПРАВОТО ОБЛЕЧЕНО ВО ЗАКОН НЕ Е ПРАВО

Бидејки е важно правата на човекот да бидат заштитени со правниот систем за да не биде човекот натеран да се побуни против тиранијата и угнетувањето (Универзална декларација за човекови права)  и бидејки насилството некогаш добива облик на закон (Франсис Бекон), сметам дека треба да се пристапи кон граѓанска непослушност и непочитување на сите закони кои не се донесени во соодветна демократска процедура и кои се очигледно спротивни на правото.

Почитувањето на закони кои ја рушат демократијата и кои промовираат диктатура според мене претставува соучесништво во насилното рушење на уставниот поредок на Република Македонија (член 20 од Уставот на Република Македонија) и ние сите треба да се спротиставиме на тоа.

150-те закони донесени во неправна процедура во 2008 година останаа и се помина со усмено извинување на Вељановски. Овие закони исто така ќе останат. Најверојатно сега и без извинување. Ничие. Закони со кои се легализира неправото и со кои се прокламира диктатурата.

Колку пати треба некој да не излаже за да го разбереме тоа? И што треба да се случи за да разбереме дека мора да се спротиставиме на насилството?

ЦРКВА ПРОТИВ УСТАВЕН СУД

Во врска со одлуката на Уставниот суд за укинување на членот 26 од Законот за основно образование со којшто се воведува веронаука во формалното образование, Поглаварот на МПЦ повика на непочитување на одлуката на Уставниот суд и спротиставување на граѓаните на спроведувањето на оваа одлука.

Со тоа се воспоставени две крајности во однос на одлуките на Уставниот суд. Од една страна (според политичките партии) граѓаните (и посебно невладините организации) не смеат да ги коментираат одлуките на Уставниот суд, а според Поглаварот Стефан, верниците на МПЦ не треба да ги почитуваат и спроведуваат.

Свештеникот има многу едноставно решение: ако одлуката не е уставна треба да се смени Уставот. Како не ни текна порано и да се спасиме од проблемите и главоболките што ни ги создава владеењето на правото.

Да живее верата и чудата и Македонија во којашто се е можно.

БЕЗ ЗАШТИТА

Македонските граѓани остануваат апсолутнот без никаква заштита во однос на урбанистичката мафија и политичкото самоволие на власта.

Уставниот суд го аминува неправното и незаконско делување на најотворен и најгрд начин.

Со решението У.Број: 154/2008-0-0 од 02/25/2009 Уставниот суд го обесмисли сопственото постоење и се дефинираше како марионета на власта. Ви препорачувам да го прочитате решението и издвоеното мислење на Уставниот судија Игор Спировски, кој единствено собрал сила и имал доволно доблест јавно да се спротистави на деградацијата на оваа институција.

За што станува збор во најкратки можни црти:

Градоначалникот на Градот Скопје поднесе иницијатива за оценување на уставноста и законитоста на одлуката за изменување и дополнување на деталниот урбанистички план (со која се овозможува изградба на црква на среде плоштадот во центарот на Скопје).

Одлуката е оспорена врз основа на чл. 15 став 2, според кој мора да постои позитивно мислење дадено од страна на Градот, за да може да се изврши ваква промена. Градот дал негативно мислење, а одлуката сепак се спроведува.

Со решение судот утврдил дека одлуката е валидна и законот не е прекршен. Образложението на  судот е, дека воопшто не е важно дали мислењето кое што е дадено од страна на Градот е позитивно или негативно. Единствено што е важно е тоа дека постои мислење. Судот потполно се апстрахира од фактот дека во чл. 15 ст. 2, јасно стои дека е потребно позитивно мислење од Градот.

Преведено во некој друг случај, тоа изгледа вака:

1. Во Законот за градење за да се добие дозвола за градење треба да се има одобрена студија со позитивна оценка на остварениот квалитет за сеизмичка заштита.

Доколку ја примениме логиката на Уставниот суд, за да се добие дозвола за градење воопшто не е важно да се добие позитивна оценка за остварен квалитет на сеизмичка заштита, туку е само потребо да се има студија. Таа студија може да дава и негативна оценка, меѓутоа тоа не треба да го спречи органот да издаде дозвола за градење.

2. Или, уште поедноставно кажано. За да положиш испит на факултет не е потребно да добиеш позитивна оценка, туку е само потребно професорот да ти напише било каква оценка во Индесот. Тоа значи и ако е оценката (5), според Уставниот суд може да се продолжи понатаму со школувањето, заради тоа што е задоволена процедурата и добиена е оценка.

Заедно со претходниот случај на Владимир Тодоровиќ кој не убеди дека чувствата се поважни од правото, сега влегуваме во просторот на апсолутните бројки во кој не е важно дали станува збор за + или за -. Ако некој ви каже дека постои разлика меѓу тоа да се наоѓаш на +30°С и на -30°С, лаже. Во Македонија не постои ваква разлика. Се е 30°С.

Боговите веќе не се неми, тие си ги одгризаа јазиците.

Меѓутоа има една добра вест. Уставниот суд веќе нема да мора на ваков начин да се бламира. Со потполното усвојување на сите нивоа на власта од страна на ВМРО-ДПМНЕ нема да има воопшто вакви иницијативи. Едноставно градоначалникот 1 ќе се договори со градоначаникот 2 и со министерот 3, и ќе ја спроведат вољата на Премиерот 0.


ЗА ЗАКОНОТ ЗА ИЗМЕНУВАЊЕ И ДОПОЛНУВАЊЕ НА ЗАКОНОТ ЗА ИЗВРШУВАЊЕ

Измените на Законот за извршување во делот кој овозможува “присилно извршување на нотарски исправи и други извршни исправи предвидени со закон” претставуваат школски пример за дискриминација.…